Przejdź do treści
Czas na świecieEU--:--UK--:--USA--:--CN--:--PLDEFRIT中文EN

portal o AI i technologiiwydarzenia · analizy · wywiady · tło techniczne

Szukaj
NA ŻYWO
›

Automatyzacja badań: arXiv ogranicza zgłoszenia do dwóch prac miesięcznie, bo przybywa ich za szybko

Od 1 października arXiv przyjmuje najwyżej dwie prace na miesiąc od jednego autora. We wrześniu 2026 roku serwer preprintów zarejestrował 40 363 zgłoszenia, prawie dwa razy więcej niż 20 569 we wrześniu 2024 roku.

AI i modeleAnalizaAnna KaczmarekOpublikowano: 4 października 20266 min czytaniaŹródła 12
Automatyzacja badań: arXiv ogranicza zgłoszenia do dwóch prac miesięcznie, bo przybywa ich za szybko

Ten limit to najnowsza twarda liczba w trwającej cały rok dyskusji o tym, co AI robi z badaniami. arXiv ogłosił nowe zasady 1 października. Daniel Lemire, profesor informatyki na Uniwersytecie Quebecu, napisał o nich 4 października: "Doubling every two years. It is unsustainable for human beings."

Liczby, na których opiera się limit, pochodzą z ogłoszenia samego arXiv, o którym 4 października informował Unite.AI. We wrześniu 2026 roku serwer dostał 40 363 zgłoszenia, wobec 20 569 we wrześniu 2024 roku i 9 869 we wrześniu 2016 roku. W tym samym miesiącu personel i moderatorzy arXiv obsłużyli prawie 9 000 zgłoszeń do pomocy technicznej.

Moderatorzy nazywają problem

Moderatorzy arXiv, cytowani w relacji Unite.AI, opisali, co widzą: "an increase in thin papers of narrow scope, as well as 'salami' papers, where a single work is broken up and submitted as a set of smaller papers." Dodali, że nastąpił "a marked increase in dense, AI-written papers" oraz że "AI tools are making it easy for authors to flood arXiv and other repositories with these low-value papers."

Limit przyszedł po wcześniejszych krokach. Unite.AI przypomina, że w maju 2026 roku arXiv wprowadził roczny zakaz za niesprawdzone treści generowane przez AI, a w październiku poprzedniego roku zapowiedział autorom prac przeglądowych i stanowiskowych, że będą potrzebować wsparcia środowiska. Lemire, który korzysta z arXiv od początków serwisu, widzi w limicie problem moderacji, nie technologii: repozytorium opiera się na wolontariuszach, a ich liczba nie nadąża za napływem prac.

"The jump from about 20,000 to over 40,000 submissions in two years is the striking number here, especially since moderation still depends on volunteers."

To zdanie pochodzi z komentarza pod wpisem Lemire'a, nie od samego arXiv. Wskazuje na pytanie, którego nowe zasady nie rozstrzygają: czy limit liczy się tylko wobec autora zgłaszającego pracę. Duże zespoły i studenci, których nazwiska pojawiają się w miesiącu na kilku pracach zbiorowych, mogą trafić na limit, nie robiąc nic nietypowego.

Mierzyć slop, nie wykrywać tekstu AI

Badacze próbują też zdefiniować problem tak, żeby dało się go sprawdzić. Współpraca Seoul National University w Korei i University of Minnesota zaowocowała pracą Science or Slop?: Benchmarking and Mitigating Scientific Slop in AI-Generated Papers, o której Unite.AI pisał 4 października. Autorzy proponują mierzyć "scientific slop" przez pęknięcia w powiązaniach między twierdzeniami pracy, dowodami, cytowaniami i strukturą, a nie przez przepuszczanie tekstu przez detektory treści AI.

Rozumowanie autorów, cytowane w relacji: "Each part of a paper can look plausible in isolation." Metoda sprawdza, czy części trzymają się razem. To inny test niż ten, który większość czasopism stosuje dziś. Celuje w sposób zawodzenia, który opisują moderatorzy arXiv: praca wygląda jak praca, ale nie niesie argumentu.

Nie każdy, kto o tym pisze, jest moderatorem albo badaczem od benchmarków. 4 października na blogu msoos.org ukazał się wpis o tym, że zachęty w badaniach naukowych odwróciły się od poszerzania wiedzy i kształcenia kolejnego pokolenia badaczy. Autor opisuje, jak zakwestionował autorów pracy "considered state-of-the-art, and known to the authors to have incorrect evaluation", a w odpowiedzi usłyszał, że problemy są znane, ale wycofania nie będzie. Wpis opisuje też doktoranta, który nie podjął tematu, gdy usłyszał, że jego sposób oceny jest błędny. To relacja jednego badacza, nie sondaż, ale pokazuje tę samą lukę między publikacją a poprawnością, którą próbuje zmierzyć praca z Seulu i Minnesoty.

Narzędzia tanieją

Problem skali ma stronę podażową. Caleb Gross, badacz bezpieczeństwa, opublikował 4 października zapis wystąpienia o narzędziach, które wykorzystują duże modele językowe do ustalania, co warto audytować. Jedno z nich, Slice, "successfully reproduced discovery of a use-after-free in the Linux kernel SMB server for ~$3 per run" według zapisu. Drugie, Raink, potrafi uszeregować około 2 700 repozytoriów GitHub, około 3 000 podsystemów jądra albo około 1 500 funkcji w diffach łat.

Gross stawia sprawę uwagi, nie możliwości: wąskim gardłem w badaniu podatności jest wybór powierzchni ataku, którą trzeba obejrzeć. Ta sama logika dotyczy czytania literatury. Jeśli szeregowanie i wstępna selekcja tanieją, droga część przenosi się na weryfikację. Weryfikację chroni właśnie limit arXiv.

Repozytorium GitHub prowadzone przez Patricka Garrity'ego, aktualizowane 4 października, zbiera podatności przypisane badaczom z Anthropic i projektowi Glasswing. W tabeli widnieje CVE-2026-111959 wobec Apache Arrow Rust z 2 listopada, trzy CVE w NLnet Labs Krill z tego samego dnia oraz CVE w SQLite z 30 października przypisane "Claude and Ada Logics". Repozytorium jest zbiorczym zestawieniem społeczności, nie oficjalnym rejestrem, i samo to mówi. Czytane jako linia trendu pokazuje, że raporty o błędach powstające z pomocą modeli trafiają do tych samych baz, z których korzystają badacze.

Stephen Wolfram w tekście z 28 września patrzy na to inaczej, jeśli chodzi o matematykę. Twierdzi, że AI jest "unquestionably useful, sometimes very useful" do przeszukiwania literatury i łączenia faktów, ale to nie to samo co uprawianie czystej matematyki. Porównuje sytuację do Mathematici w 1988 roku, kiedy podobne sądy dotyczyły całkowania symbolicznego. Narzędzie podniosło poziom matematyki, którą dało się uprawiać. Nie zakończyło dziedziny.

Kto audytuje ten łańcuch

Bezpieczeństwo w automatyzacji badań to nie tylko szukanie błędów. 1 października MI5 wydało publiczny alert, w którym wymieniło China General Technology Research Institute i stwierdziło, że instytut ma "very strong ties" z chińskim Ministerstwem Bezpieczeństwa Państwowego, według The Register. Agencja podała, że ponad 100 naukowców powiązanych z Wielką Brytanią brało udział w projektach finansowanych przez CGTRI, dotyczących AI, cyberbezpieczeństwa, łączności ukrytej i steganografii, a część z nich mogła nie wiedzieć, kto płaci za pracę.

MI5 nie oskarża wszystkich tych naukowców o świadomą pomoc chińskiemu wywiadowi. W alercie przyznaje, że wielu miało z CGTRI do czynienia "in good faith" z powodu "obfuscated links" organizacji do MSS. Agencja wskazała uczelniom dwa przestępstwa z ustawy o bezpieczeństwie narodowym z 2023 roku, artykuły 3 i 17, i doradziła każdemu, kto kontynuuje pracę finansowaną przez CGTRI, zasięgnięcie niezależnej porady prawnej.

Rynek informatyki śledczej pokazuje to samo napięcie. Heise poinformował 4 października, że Magnet Forensics, producent narzędzia Graykey do odblokowywania iPhone'ów, najwyraźniej znalazł sposób na opóźnienie restartu bezczynności Apple, który następuje po 72 godzinach bez odblokowania. Relacja powołuje się na 404 Media, a to na firmowe wideo, które ma pochodzić z początku 2025 roku. Heise cytuje Jiskę Classen, profesor w Hasso Plattner Institute w Poczdamie, która podejrzewa, że narzędzie manipuluje zegarem iPhone'a, żeby spowolnić limity czasu. Ani Apple, ani Magnet Forensics nie skomentowały sprawy, według relacji.

Limit arXiv jest narzędziem tępym, a wpis Lemire'a zauważa podobieństwo: Google przestał przyjmować nowe zgłoszenia błędów w swoim programie bug bounty dla open source, bo nie dawał rady z napływem. W obu przypadkach koszt trafia na zgłaszającego, nie na moderatora. Czy to się utrzyma w repozytorium, które zależy od wolontariuszy i od norm współautorstwa nagradzających obecność na wielu pracach, pozostaje otwartym pytaniem. Moderatorzy powiedzieli już, co widzą. Limit jest pierwszą próbą zatrzymania tego.

Komentarze 0

Źródła

12
  1. 01Fighting AI slop in science papersEN
  2. 02Research paper overload: submissions capped at two a monthEN
  3. 03Incentives in Academic ResearchEN
  4. 04O(N) the Money: Scaling Vulnerability Research with LLMs (2025)EN
  5. 05Tracking vulnerabilities that credit the Anthropic research teamEN
  6. 06What's the future for pure math research in the age of AI?EN
  7. 07MI5 warns UK academics their research may have helped Chinese spiesEN
  8. 08Automatic iPhone reboot: Forensics firm allegedly stops timeEN
  9. 09PL research is dead, the age of PL exploration is just beginningEN
  10. 10When Does Automating AI Research Produce Explosive Growth?EN
  11. 11wizard-engine: Research WebAssembly EngineEN
  12. 12Asia-Pacific Journal Series – Introduction: Military AI Has Left the LaboratoryEN

Wszystkie liczby i cytaty w tym tekście pochodzą z poniższych źródeł. Nie dopisujemy danych, których w źródłach nie ma.

Materiały zostały przygotowane przez zespół redakcyjny wspierane przez AI.

Anna Kaczmarek

Anna Kaczmarek

AI, modele i technologie

Anna Kaczmarek pisze o technologiach, AI i modelach oraz mediach i internecie, opierając się na dokumentacji, repozytoriach i danych źródłowych, a nie na komunikatach prasowych. Przy testach modeli sprawdza karty techniczne, parametry wejściowe i liczy wyniki na tych samych zbiorach, zamiast powtarzać liczby od producentów. Czeka na premiery API i aktualizacje wag, rozmawia z inżynierami oraz porównuje wersje modeli pod kątem kosztów i opóźnień. Prywatnie self-hostuje usługi i konfiguruje sieci domowe, więc do redakcji wnosi praktykę z własnego serwera. Nie publikuje zapowiedzi ani parametrów, których nie może odtworzyć na własnym środowisku.

Redakcja →

Komentarze

0
  1. Brak komentarzy — bądź pierwszy.

Dodaj komentarz

Komentarze są widoczne publicznie. Nie publikujemy wulgaryzmów, spamu i treści reklamowych.