Przejdź do treści
Czas na świecieEU--:--UK--:--USA--:--CN--:--PLDEFRIT中文EN

portal o AI i technologiiwydarzenia · analizy · wywiady · tło techniczne

Szukaj
NA ŻYWO
›

arXiv ogranicza liczbę zgłoszeń. Zalew tekstów pisanych przez AI przeciąża serwery preprintów

Od 1 października serwer preprintów arXiv przyjmuje najwyżej dwa zgłoszenia na osobę miesięcznie. Limit to odpowiedź na napływ treści generowanych przez AI, który od 2024 roku podwoił miesięczną liczbę zgłoszeń.

AI i modeleNewsMarta ZielińskaOpublikowano: 4 października 20264 min czytaniaŹródła 10
arXiv ogranicza liczbę zgłoszeń. Zalew tekstów pisanych przez AI przeciąża serwery preprintów

Instytucje badawcze mają problem logistyczny. Jak podaje The Register, we wrześniu 2026 roku arXiv otrzymał 40 363 zgłoszenia. To niemal dwa razy więcej niż 20 569 we wrześniu 2024 roku. Liczba jest ponad czterokrotnie wyższa od 9 869 zgłoszeń odnotowanych we wrześniu 2016 roku.

Politykę ogłosiła Kat Boboris. Powiedziała, że zgłoszenia z ostatniego miesiąca wygenerowały dla pracowników prawie 9 000 zgłoszeń do pomocy technicznej. Zauważyła wyraźny wzrost liczby gęstych tekstów pisanych przez AI. Opisała też praktykę dzielenia jednej pracy na mniejsze, mniej wartościowe kawałki, czyli tak zwane krojenie salami.

Sygnał o jakości słabnie

Daniel Lemire, profesor Uniwersytetu w Quebecu, zauważył, że liczba zgłoszeń do repozytorium podwaja się co dwa lata. Jego zdaniem moderatorzy nie są w stanie utrzymać tego tempa. System opiera się na wolontariuszach, którzy odsiewają śmieci i spam. Napływ tekstów przekroczył ich możliwości. Google niedawno przestało przyjmować nowe zgłoszenia błędów w swoim programie nagród za błędy w oprogramowaniu open source, z podobnych powodów.

Narzędzia AI ułatwiają autorom zalewanie arXiv i innych repozytoriów tymi mało wartościowymi pracami, powiedziała Boboris, cytowana przez The Register.

Ten zalew to kryzys jakości, nie tylko kwestia liczby. Nowa współpraca Seoul National University i University of Minnesota proponuje metodę wykrywania „naukowej sieczki”. Ich praca pod tytułem „Science or Slop?: Benchmarking and Mitigating Scientific Slop in AI-Generated Papers” sugeruje, że konwencjonalne detektory tekstu AI przeoczają słabości strukturalne. System patrzy poza sam tekst. Sprawdza, czy twierdzenia mają należyte oparcie w argumentach, dowodach i przypisach.

Każda część pracy może z osobna wyglądać wiarygodnie. Powiązania między sekcjami bywają jednak zerwane.

Problemy z rzetelnością i motywacjami

Wzrost treści generowanych przez AI pogłębił istniejące problemy z motywacjami w badaniach naukowych. W poście na blogu msoos.org czytamy, że badania akademickie oddaliły się od pierwotnego celu, jakim jest poszerzanie wiedzy o świecie. Autor zauważa, że gdy praca się ukaże, a awanse są zapewnione, poprawność wyników schodzi często na dalszy plan.

„To nie twój problem. To problem kogoś innego”, głosi wpis. Odzwierciedla to pogląd, że badacze nie chcą dowiadywać się, że ich prace są błędne. Taka kultura pozwala błędnym lub mylącym wynikom pozostawać bez odpowiedzi. Może to szkodzić wspólnemu rozumieniu nauki.

Młodsi badacze coraz częściej ulegają tym motywacjom. Autor z msoos.org przypomina doktoranta, który nie podjął tematu, gdy usłyszał, że jego sposób oceny jest błędny. Kontrastuje to ze starszymi pokoleniami. One odczuwały „głęboki wstyd”, gdy ich metody były wadliwe, i natychmiast naprawiały swoje narzędzia.

Wątek bezpieczeństwa

Gdy środowisko akademickie debatuje nad jakością teorii generowanej przez AI, sektor bezpieczeństwa używa AI do skalowania badań nad podatnościami. Caleb Gross, badacz bezpieczeństwa, przedstawił metodę wykorzystania dużych modeli językowych do ustalania priorytetów wśród powierzchni ataku. Jego narzędzie Slice odtworzyło odkrycie podatności use-after-free w serwerze SMB jądra Linuksa za około 3 dolary na jedno uruchomienie.

Inne narzędzie, Raink, szereguje zbiory danych ze złożonością O(N). Dzięki temu badacze mogą ustalać priorytety w tysiącach repozytoriów GitHub lub podsystemów jądra. Ta wydajność pokazuje podzielony obraz. AI może zalewać serwery preprintów niskiej jakości teorią, ale umożliwia też tańszą i łatwiejszą do skalowania praktyczną pracę nad bezpieczeństwem.

Szersze skutki dla infrastruktury nauki

Presja na serwery preprintów jest częścią większej zmiany w sposobie prowadzenia i rozpowszechniania badań. Narzędzie Turing Tree pokazuje, że czołowi badacze AI, tacy jak Yoshua Bengio i Geoffrey Hinton, wciąż zbierają cytowania. Bengio miał 1 164 407 cytowań według stanu na październik 2026 roku. Gwałtowny wzrost liczby zgłoszeń o niskiej jakości grozi jednak rozwodnieniem wartości tych wskaźników.

arXiv wprowadził wcześniej, w maju 2026 roku, roczny zakaz za niesprawdzone treści z AI. Nowy limit dwóch zgłoszeń to kolejny krok wstecz, żeby zachować rzetelność repozytorium. Na razie status organizacji non-profit oznacza, że arXiv ma niewielką zachętę finansową, by wymuszać logowanie lub obowiązkowe wizyty na stronie. Trwałość modelu wolontariackiego budzi coraz więcej wątpliwości.

Gdy ilość treści generowanych przez AI dalej rośnie, środowisko naukowe może potrzebować nowych standardów weryfikacji. Obecny system powstał w wolniejszych czasach, gdy badania prowadzili ludzie. Coraz trudniej mu nadążyć za tempem i skalą produkcji maszynowej.

Komentarze 0

Źródła

10
  1. 01Fighting AI slop in science papersEN
  2. 02Research paper overload: submissions capped at two a monthEN
  3. 03Incentives in Academic ResearchEN
  4. 04O(N) the Money: Scaling Vulnerability Research with LLMs (2025)EN
  5. 05Top 50 AI researchers by citationsEN
  6. 06When Does Automating AI Research Produce Explosive Growth?EN
  7. 07What's the future for pure math research in the age of AI?EN
  8. 08PL research is dead, the age of PL exploration is just beginningEN
  9. 09wizard-engine: Research WebAssembly EngineEN
  10. 10Tracking vulnerabilities that credit the Anthropic research teamEN

Wszystkie liczby i cytaty w tym tekście pochodzą z poniższych źródeł. Nie dopisujemy danych, których w źródłach nie ma.

Materiały zostały przygotowane przez zespół redakcyjny wspierane przez AI.

Marta Zielińska

Marta Zielińska

AI, modele i technologie

Marta Zielińska pisze o technologiach, AI i modelach oraz mediach i internecie, opierając się na dokumentacji, preprintach i danych z API, a nie na zapowiedziach producentów. Przy każdej publikacji sprawdza karty modeli, parametry treningowe i benchmarki, a liczby porównuje z niezależnymi testami i wynikami z repozytoriów. Rozmawia z badaczami i inżynierami, czeka na kolejne wydania modeli i zestawia ich działanie z wcześniejszymi wersjami. Prywatnie drukuje w 3D, naprawia stare komputery i sprawdza, jak modele uczą się na śmieciach z internetu. Nie publikuje wyników, których nie może odtworzyć na własnym sprzęcie.

Redakcja →

Komentarze

0
  1. Brak komentarzy — bądź pierwszy.

Dodaj komentarz

Komentarze są widoczne publicznie. Nie publikujemy wulgaryzmów, spamu i treści reklamowych.