Przejdź do treści
Czas na świecieEU--:--UK--:--USA--:--CN--:--PLDEFRIT中文EN

portal o AI i technologiiwydarzenia · analizy · wywiady · tło techniczne

Szukaj
NA ŻYWO
›

Floty autobusów elektrycznych rosną. Delhi tnie straty sieci, unijna matematyka ciężarówek się zmienia

SWITCH Mobility dostarcza 840 autobusów elektrycznych dla komunikacji miejskiej w Delhi w ramach indyjskiego programu PM E-Drive. Jako pierwsze podały to redakcje 28 września. Materiał IEEE Spectrum z 29 września podaje, że Delhi obniżyło łączne straty sieci z około 50 procent do około 5 procent.

MotoryzacjaAnalizaTomasz LisowskiOpublikowano: 29 września 20267 min czytaniaŹródła 6
Floty autobusów elektrycznych rosną. Delhi tnie straty sieci, unijna matematyka ciężarówek się zmienia

Zamówienie SWITCH Mobility obejmuje 840 autobusów elektrycznych dla komunikacji miejskiej w Delhi w ramach indyjskiego programu PM E-Drive. Jako pierwsze podały to redakcje 28 września. Nabywcą jest Antony Road Transport Solutions. Kilka indyjskich redakcji podało tę samą liczbę w ciągu kilku godzin, między innymi Autocar Professional, Coach Builders India, Entrepreneur India i ACKO Drive. To najnowsze doniesienie o rozwoju floty na taką skalę.

Zamówienie trafia do miasta, którego sieć energetyczna przeszła już trudniejszy test. Materiał IEEE Spectrum z 29 września ukazał się w październikowym numerze magazynu z 2026 roku. Napisał go mieszkaniec Delhi. Tekst opisuje miasto, w którym przerwy w dostawie prądu w 2002 roku zdarzały się tak często, że poranne odwożenie dzieci do szkoły mogło się na nich załamać. Ta sama sieć raportuje teraz łączne straty bliskie 5 procent, w dół z około 50 procent.

Dlaczego liczba z Delhi ma znaczenie dla autobusów

Na pierwszy rzut oka to nie jest historia o autobusach. W praktyce jest. Wdrażanie autobusów elektrycznych to najpierw problem ładowania, a dopiero potem problem pojazdu. Ekonomika ładowania zależy od tego, ile mocy ginie między generatorem a zajezdnią.

IEEE Spectrum nie podaje, jaka część tej poprawy trafiła do transportu. To reportaż magazynowy pisany w pierwszej osobie, nie dokument regulatora. Porównanie 50 do 5 czytaj więc jako relację samego wydawcy, nie audyt urzędu. Kierunek jest jasny. Miasto, które kiedyś traciło połowę mocy w sieci, ma znacznie więcej rezerwy na ładowanie w zajezdniach niż takie, które wciąż traci 30 procent. Same autobusy to tylko połowa równania.

„Apel roadmapy o 7 300 stacji ładowania do 2028 roku pozostaje najsłabszym ogniwem transformacji", stwierdza komentarz CleanTechniki o Philippine Electric Vehicle Summit.

Raymond Tribdino opublikował ten komentarz 29 września. Dotyczy Filipin, nie Indii, ale diagnoza jest przenośna. 14. Philippine Electric Vehicle Summit startuje w październiku. Tekst przedstawia to wydarzenie jako przegląd operacyjny Comprehensive Roadmap for the Electric Vehicle Industry Departamentu Energii, znanej jako CREVI. CREVI działa na podstawie Electric Vehicle Industry Development Act, Republic Act 11697.

Liczby ustawowe są konkretne: 311 700 zarejestrowanych pojazdów elektrycznych i 7 300 dedykowanych stacji ładowania uruchomionych w całym kraju do 2028 roku. Cel to 50 procent elektryfikacji flot do 2040 roku w rządowym scenariuszu czystej energii. Do terminu w 2028 roku zostały dwa lata, a komentarz przekonuje, że sprzedaż samochodów osobowych nie da takiego wolumenu. Muszą go udźwignąć lekkie platformy użytkowe, w tym dwukołowce, trójkołowce, furgonetki dostawcze i zmodernizowane elektryczne pojazdy komunikacji publicznej.

Unijny rachunek kosztów i miejsce, w którym się psuje

W Europie argument przeszedł od ambicji do arytmetyki. CleanTechnica opublikowała 28 września analizę całkowitego kosztu posiadania przygotowaną przez Transport & Environment. Wynika z niej, że ciężarówki elektryczne są już najtańszym wyborem finansowym na sześciu z dziewięciu głównych rynków ciężarówek w UE. Te sześć rynków odpowiada za 46 procent wszystkich nowych ciężkich ciężarówek sprzedawanych w UE.

Według tej samej analizy pięcioletnie oszczędności sięgają 100 000 euro w Holandii, 85 000 euro w Niemczech i 69 000 euro w Danii, a koszt zwraca się po dwóch latach. Eksploatacja ciężarówki produkcji chińskiej, która ma niższą cenę katalogową, podnosi pięcioletnie oszczędności do nawet 128 000 euro w Holandii. T&E przypisuje tę zmianę skali, niższym cenom ciężarówek napędzanym unijnymi celami redukcji CO2 dla ciężarówek, krajowym dopłatom do pojazdów i niższym opłatom drogowym.

To liczby dla ciężarówek, nie dla autobusów. Nie zgłoszono równoważnego badania TCO dla autobusów. Ale dźwignie polityczne, które wymienia T&E, są tymi samymi, które poruszają floty autobusów: dopłaty do zakupu, traktowanie opłat drogowych i, co najważniejsze, kierunek kosztów ładowania. Według doniesień modelowanie T&E zakłada, że do 2030 roku ciężarówki elektryczne będą tańsze w eksploatacji we wszystkich dziewięciu państwach członkowskich UE. Utrzymuje się to nawet przy wygaszeniu lub obniżeniu dzisiejszych dopłat do zakupu, pod warunkiem wdrożenia dyrektywy Eurovignette i RED III.

Konkretne postulaty są wąskie. Utrzymać cel redukcji o 43 procent na 2030 rok z unijnego standardu CO2 dla ciężarówek. Wdrożyć opłaty drogowe oparte na CO2, tak aby Włochy, Francja, Hiszpania i Polska zwalniały ciężarówki zeroemisyjne z opłat za infrastrukturę drogową, w 100 procentach do 2031 roku i w 50 do 75 procentach później. Umożliwić e-credits z RED III dla ładowania w zajezdniach w Szwecji, Francji, Polsce, Włoszech i Hiszpanii. Większość ciężarówek ładuje się w zajezdniach, a ta sama logika dotyczy autobusów, które wracają na plac na noc.

Efektywność to cicha zmienna

Wpis Hannah Ritchie na Substacku z 29 września cytuje pracę profesora oksfordzkiego Nicka Eyre'a. Podaje liczbę po stronie efektywności w bilansie. W systemie po transformacji odpowiednie sektory są zelektryfikowane, a reszta działa na wodorze. Globalny końcowy popyt na energię spada wtedy z 416 eksadżuli do 247 eksadżuli. Popyt na energię elektryczną rośnie ze 110 do 189 eksadżuli. Energia elektryczna przechodzi z około jednej czwartej końcowego popytu na energię do około trzech czwartych.

Szczegół dotyczący transportu jest dosadny: pojazdy elektryczne są około cztery razy wydajniejsze niż benzynowe. W samochodzie benzynowym około 20 procent energii zamienia się w ruch, w elektrycznym około 80 procent, z różnicami wynikającymi z hamowania rekuperacyjnego. Popyt na energię dla samochodów i furgonetek po transformacji to w modelu około jednej czwartej obecnego popytu. Autorka mówi wprost, że to model uproszczony i że utrzymuje inne zyski efektywności na stałym poziomie. Redukcja jest więc raczej zaniżona niż zawyżona. Autobusy są modelowane jako w 80 procentach zelektryfikowane, a na wodorze mają jeździć tylko autobusy dalekobieżne.

Nic z tego nie czyni wymiany floty automatyczną. Komentarz filipiński zwraca uwagę na przepis ustawy. Agencje rządowe i komercyjni operatorzy ładunków muszą zapewnić, że pojazdy elektryczne stanowią co najmniej pięć procent ich flot operacyjnych. Budżety marketingowe dystrybutorów zdominowane są przez luksusowe SUV-y i sedany klasy executive, podczas gdy wolumen leży w platformach użytkowych. To rozdźwięk między tym, gdzie idą pieniądze na marketing, a tym, gdzie trzeba spełnić cele ustawowe.

Volkswagen porządkuje nazewnictwo elektrycznych modeli wokół utrwalonej plakietki. Komunikat prasowy opublikowany przez CleanTechnikę 29 września potwierdza, że ID. Tiguan zadebiutuje na początku października i trafi na rynki na początku 2027 roku. Zastąpi ID.4 i ID.5 i będzie sprzedawany obok spalinowego oraz hybrydowego Tiguanа. Prezes marki Volkswagen Thomas Schäfer mówi w cytacie, że wyprodukowano ponad 8 300 000 egzemplarzy Tiguanа. Komunikat podaje, że dostawy Tiguanа i Tayrona przekroczyły milion sztuk w minionym roku. Dodaje, że ID.4 i ID.5 dostarczyły ponad 950 000 sztuk od 2021 roku.

To historia samochodu osobowego, ale dotyka tego samego pytania produkcyjnego, przed którym stoi rynek autobusów. Czy utrwalone nazwy i platformy da się przenieść do elektrycznego wolumenu bez utraty bazy kosztowej, która pozwoliła im się sprzedawać?

Na co patrzeć

Liczbą do śledzenia jest liczba ładowarek. Filipińska roadmapa potrzebuje 7 300 stacji do 2028 roku. Jak zauważa komentarz, stan na połowę 2026 roku nie był tam, gdzie być powinien. Sieć Delhi wykonała już trudniejszą pracę obniżenia strat. UE ma rachunek kosztów, który według T&E sprawdza się dziś na sześciu z dziewięciu głównych rynków ciężarówek i mógłby sprawdzać się na wszystkich dziewięciu do 2030 roku.

Na tym tle patenty Tesli na samochód z wentylatorami przypominają, że nie każdy nagłówek o pojazdach elektrycznych dotyczy flot. Electrek poinformował o patentach przyznanych 29 września. USPTO przyznało US 12 746 987 B1 na elektryczny samochód z czterema wentylatorami w tylnym dyfuzorze. Tesla złożyła wniosek w styczniu 2024 roku, a ten sięga zgłoszenia tymczasowego ze stycznia 2023 roku. Rysunki pokazują Model S, którego Tesla zaprzestała produkcji w kwietniu. Na liście jest ośmiu wynalazców. To drugi patent Tesli na samochód z wentylatorami w nieco ponad rok, a jedynym samochodem sportowym, jaki został w jej planach, jest Roadster.

Dla operatorów komunikacji użyteczny sygnał jest nudniejszy i bardziej doniosły: zamówione autobusy, zbudowane ładowarki, dostarczona moc. Zamówienie na 840 autobusów dla Delhi i liczba strat sieci od 50 do 5 to dwie połowy tej historii. Tylko jedna z nich ma termin dostawy.

Komentarze 0

Źródła

6
  1. 01How Delhi cut electricity loss from 50 to 5 percentEN
  2. 02Op-Ed: Upcoming Philippine Electric Vehicle Summit is an Audit of National PolicyEN
  3. 03Electric Future, Established Name: The New ID. Tiguan Premieres in OctoberEN
  4. 04Tesla patents 'Electric Fan Car' with 4 ducted fans ahead of Roadster revealEN
  5. 05Electrification efficiency: The world will need less energy after the transitionEN
  6. 06Are Electric Trucks Cheaper To Operate Than Diesel?EN

Wszystkie liczby i cytaty w tym tekście pochodzą z poniższych źródeł. Nie dopisujemy danych, których w źródłach nie ma.

Materiały zostały przygotowane przez zespół redakcyjny wspierane przez AI.

Tomasz Lisowski

Tomasz Lisowski

Sport, motoryzacja i podróże

Tomasz Lisowski w FLASH24 pisze o sporcie, motoryzacji i podróżach, opierając się na protokołach zawodów, danych technicznych i rozkładach jazdy, a nie na doniesieniach z drugiej ręki. Przy wynikach meczów sprawdza strzelców i minuty, a w testach samochodów porównuje zużycie paliwa z deklaracjami producenta. Rozmawia z mechanikami, sędziami i pracownikami kolei, a w kalendarzu czeka na starty sezonu i nowe trasy kolejowe po Europie. Po godzinach naprawia elektryki w garażu i jeździ pociągami po kontynencie, co przekłada się na teksty o motoryzacji i podróżach. Nie publikuje liczb ani terminów, których nie potwierdzi w dwóch źródłach.

Redakcja →

Komentarze

0
  1. Brak komentarzy — bądź pierwszy.

Dodaj komentarz

Komentarze są widoczne publicznie. Nie publikujemy wulgaryzmów, spamu i treści reklamowych.