Umowa o unijny szkielet sieci, opóźnienie EVgo 750 kW i budżet na ładowanie w Manili
Orange Business został 29 września zaufanym partnerem sieciowym TESTA-EIRIS, co daje UE jeden prywatny szkielet dla administracji publicznej. EVgo przesunęło ładowarkę 750 kW na 2027 rok, a Filipiny zaproponowały siedmiokrotny wzrost budżetu na ładowanie.

Unijny plan połączenia administracji publicznych ma teraz nazwanego operatora. 29 września Orange Business wybrano na zaufanego partnera sieciowego TESTA-EIRIS (Enhanced Infrastructure for Reliable Interconnectivity and Security). To prywatny szkielet komunikacyjny, który połączy instytucje, organy i agencje UE oraz państwa członkowskie, jak podano w komunikacie prasowym cytowanym przez Light Reading.
Kontrakt obejmuje szkielet warstwy 2 i warstwy 3 zbudowany na co najmniej 12 punktach obecności w pięciu regionach Europy. Orange Business podaje, że architektura ma osiągać dostępność 99,999%. Firma będzie współpracować z Dyrekcją Generalną ds. Usług Cyfrowych Komisji Europejskiej (DG DIGIT), departamentem, który projektuje ten ekosystem i nim zarządza. Jej Evolution Platform, opisywana jako platforma łączności stawiająca AI na pierwszym miejscu, zastąpi dedykowany sprzęt usługami wirtualnymi opartymi na oprogramowaniu.
Dlaczego termin ma znaczenie
W tym samym tygodniu GTT Communications uruchomiło GTT Defense Halo, natywną dla AI platformę obrony sieci. Light Reading pisało 29 września, że działa ona jako dedykowana instancja dla każdego klienta. Hostowana jest w USA, Wielkiej Brytanii i UE, żeby spełnić wymogi suwerenności. GTT twierdzi, że platforma tworzy stanowy, bieżący model sieci klienta i generuje plany naprawcze z pomocą AI. Firma powołuje się na list otwarty opublikowany pod koniec sierpnia i podpisany przez ponad 100 firm z branży technologicznej, cyberbezpieczeństwa i usług finansowych. List ostrzegał, że cyberataki wspierane przez AI stają się coraz powszechniejsze. Obie zapowiedzi wskazują na tę samą logikę zakupową: instytucje europejskie i duże przedsiębiorstwa kupują suwerenną, prywatną infrastrukturę zamiast mocy obliczeniowej z chmury publicznej. Ma to znaczenie dla sieci ładowania, bo one coraz częściej działają na tym samym szkielecie i przy tych samych założeniach bezpieczeństwa.
Infrastruktura ładowania w Europie wchodzi tymczasem w inną fazę. Według Transport & Environment unijna sieć publicznych ładowarek osiągnęła 1 100 000 punktów pod koniec 2025 roku. Organizacja opublikowała 28 września swoje stanowisko w sprawie nowelizacji rozporządzenia o infrastrukturze paliw alternatywnych (AFIR). T&E, autor tekstu przedrukowanego przez CleanTechnica, przekonuje, że AFIR powinien teraz odejść od liczenia ładowarek na rzecz pilnowania ich jakości, ceny i porównywalności.
Organizacja chce ustandaryzować ceny publicznego ładowania w trzech składnikach. To cena ładowania w euro za kWh, ustandaryzowana opłata za bezczynność lub zbyt długie zajmowanie stanowiska, naliczana po zakończeniu ładowania, oraz wszelkie opłaty roamingowe i inne opłaty handlowe pobierane przez dostawców usług mobilności. Chce też, żeby wszystkie składniki ceny były widoczne przed rozpoczęciem ładowania, a ceny ad-hoc wyraźnie oznaczone. T&E postuluje ponadto płatności kartą bez subskrypcji na wszystkich fizycznych publicznych ładowarkach oraz centralizację danych o publicznym ładowaniu przez Wspólny Europejski Punkt Dostępowy (CEAP).
Unijna sieć publicznego ładowania osiągnęła rekordowy poziom 1 100 000 ładowarek zainstalowanych do końca 2025 roku, a kraje UE są na drodze do spełnienia lub przekroczenia celów AFIR, napisało T&E, powołując się na własny panel ładowania pojazdów elektrycznych.
To spór polityczny o marże. Operatorzy punktów ładowania i pośrednicy roamingowi zarabiają na różnicy między podstawową ceną ad-hoc a tym, co kierowca płaci naprawdę. T&E chce, żeby ta różnica była widoczna przy złączu. Krajowe organy regulacyjne dostałyby wskaźniki na poziomie UE i regularny monitoring cen publicznego ładowania. Pozwoliłoby to odróżnić zwykłe wahania rynkowe od różnic cenowych, którym trzeba się bliżej przyjrzeć.
Sprzęt się spóźnia, budżety rosną
Po stronie sprzętu czekanie się wydłużyło. EVgo zapowiedziało system szybkiego ładowania prądem stałym o moc do 750 kW. Rozdziela moc między stanowiska i dostosowuje ją, gdy zmieniają się potrzeby baterii każdego pojazdu. Electrek podał 29 września, że EVgo rozwija i testuje ładowarki w swoim Innovation Lab w El Segundo w Kalifornii przy wsparciu Delta Electronics. Każda stacja będzie miała złącze NACS z łatwiejszymi w obsłudze kablami i płatnością zbliżeniową. EVgo twierdzi, że system naładuje najszybciej ładujące się pojazdy sprzedawane obecnie w USA w około 10 minut. Firma nie podała zakresu procentowego naładowania baterii, na którym opiera to szacowanie. Electrek zauważa, że rzeczywista szybkość ładowania zależy od pojazdu, temperatury baterii i stanu naładowania. Wdrożenie przesunięto na 2027 rok, później niż zakładane przez EVgo uruchomienie w drugiej połowie 2026 roku, gdy firma ogłaszała współpracę z Delta w 2024 roku.
Opóźnienie przypomina, że kilowaty z tabliczki znamionowej to nie to samo co kilowaty dostarczone. Prawdziwy test, jak wskazuje Electrek, przychodzi, gdy kilka pojazdów podłącza się naraz. Wtedy system musi zdecydować, ile mocy dostanie każdy z nich.
W Azji rządy nadal finansują rozbudowę bezpośrednio. Filipiński Departament Budżetu i Zarządzania zaproponował 228 920 000 peso (3,71 mln dolarów) na Program Rozwoju Przemysłu Pojazdów Elektrycznych w ramach Narodowego Programu Wydatków na 2027 rok. To wzrost z 32 460 000 peso (526 000 dolarów) przyznanych w 2026 roku, podało CleanTechnica 29 września. Dane Departamentu Energii cytowane przez CleanTechnica pokazują 66 685 sprzedanych pojazdów zelektryfikowanych od stycznia do sierpnia, czyli 24,7% z szacowanych 270 124 wszystkich sprzedanych pojazdów. Ta liczba obejmuje hybrydy, hybrydy plug-in i pojazdy w pełni elektryczne: 16 320 w pełni elektrycznych, 29 649 hybryd plug-in i 20 716 hybryd.
Nowe pieniądze mają dwa cele. Pierwszy to stanowiska ładowania w wybranych urzędach państwowych w ramach projektu EVision. Drugi to ośrodek testowania systemów ładowania pojazdów elektrycznych dla Departamentu Energii. Zdolność testowa ma znaczenie, bo rynek się rozdrabnia. Do 31 sierpnia 2026 roku Departament Energii akredytował 422 dostawców stacji ładowania, a zarejestrowanych stacji w całym kraju było 1 876.
Rządowa kompleksowa mapa drogowa dla przemysłu pojazdów elektrycznych zakłada co najmniej 7 300 stacji ładowania w latach 2023-2028 w scenariuszu kontynuacji dotychczasowego kursu. Bardziej ambitny scenariusz mówi o 66 500. Przy 1 876 zarejestrowanych stacjach kraj osiągnął około jednej czwartej niższego celu. Departament Energii przygotowuje przepisy o instalacji, eksploatacji i akredytacji na podstawie ustawy o rozwoju przemysłu pojazdów elektrycznych. Pracuje też nad wytycznymi, które placówki publiczne i prywatne mają obowiązek instalować ładowarki.
To część, którą europejscy operatorzy rozpoznają. Ładowarka to nie gniazdko w ścianie, tylko przyłącze do sieci, dokument zgodności z normami i umowa na eksploatację. Nacisk T&E na przejrzystość cen i filipiński ośrodek testowy to dwie odpowiedzi na ten sam problem, jedna regulacyjna, druga techniczna.
Bezpieczeństwo leży pod jednym i drugim. Holenderskie władze potwierdziły zatrzymanie 24-letniego mieszkańca Amsterdamu w związku z grupą ShinyHunters. Oświadczenie wydała Politie Landelijke Opsporing en Interventies, a cytował je The Hacker News 29 września. Policja podała, że mężczyzna ma stanąć przed sądem rejonowym w Rotterdamie 29 września 2026 roku. Niezależny dziennikarz Brian Krebs i DataBreaches.Net zidentyfikowali go jako Pepijna van der Stap. Był już zatrzymywany w 2023 roku, a na LinkedIn figuruje jako offensive security lead w Neo Security.
ShinyHunters zaprzeczyło jakimkolwiek powiązaniom. "Ta osoba nie ma z nami nic wspólnego. Szczerze mówiąc, śmiejemy się", powiedziała grupa The Hacker News, dodając, że holenderska policja szuka rozgłosu po ataku na Odido. Grupa powiedziała też 404 Media, że jej rzekomy atak na stronę z ofertami pracy FBI był kampanią marketingową, a nie wymuszaniem okupu. Te twierdzenia są sporne i należy je traktować jako wersję samej grupy.
Dla każdego, kto buduje infrastrukturę ładowania, lekcja jest mało efektowna. Terminale płatnicze, interfejsy API do roamingu i systemy back-office to punkty końcowe sieci. Przejęty punkt końcowy w sieci ładowania ma fizyczne skutki. Nowy unijny kontrakt na szkielet, zasady cenowe AFIR, spóźniający się sprzęt EVgo i laboratorium testowe w Manili to warianty tego samego pytania: kto sprawdza, że coś działa, i kto odpowiada, gdy nie działa.
Źródła
6- 01Orange Business to provide European Union's backbone network for trusted data exchangeEN
- 02GTT launches AI-native network defense platformEN
- 03Unlock Public EV Charging Price Transparency & CompetitionEN
- 04EVgo's 750 kW charging system is coming in 2027EN
- 05Philippines Boosts EV Infrastructure Budget as Charging Network Faces Expansion TestEN
- 06Dutch Police Arrest 24-Year-Old Amsterdam Man in ShinyHunters InvestigationEN
Wszystkie liczby i cytaty w tym tekście pochodzą z poniższych źródeł. Nie dopisujemy danych, których w źródłach nie ma.
Materiały zostały przygotowane przez zespół redakcyjny wspierane przez AI.
Komentarze
0- Brak komentarzy — bądź pierwszy.