Większość europejskich centrów danych nadal nie publikuje danych o wodzie i prądzie
Mniej niż jedna czwarta większych centrów danych w Holandii podaje, ile zużywa prądu i wody pitnej. Tak wynika z rocznego badania Lighthouse Report opublikowanego 30 września.
Autorzy badania przez rok próbowali wydobyć liczby od operatorów centrów danych w całej Europie. Korzystali z ustaw o dostępie do informacji publicznej w kilku krajach. Jak podaje NL Times, który pracował z Lighthouse Report, próby nie dały żadnego wyniku.
Podstawa prawna już istnieje. Europejska dyrektywa o efektywności energetycznej nakłada na centra danych o zainstalowanej mocy co najmniej 500 kilowatów obowiązek raportowania zużycia energii i wody. Obowiązuje od trzech lat, a większość operatorów nadal nie raportuje.
Holenderskie liczby pokazują tę lukę wprost. Dutch Datacenter Association doliczyła się 186 komercyjnych centrów danych o mocy co najmniej 500 kW w Holandii na koniec zeszłego roku. Holenderska Agencja Przedsiębiorczości (RVO), która zbiera dane dla UE, ma ewidencję tylko 104 z nich. Publiczne dane o zużyciu prądu istnieją dla 44 centrów, a o zużyciu wody dla 47, czyli dla mniej niż jednej czwartej większych obiektów. RVO powiedziała dziennikowi Trouw, że ma więcej danych o części centrów, ale nie przekazała liczb.
Stawka jest wyższa, niż sugeruje ta luka w raportowaniu. Holenderski urząd statystyczny CBS oszacował zużycie prądu przez holenderskie centra danych na 5 100 000 000 kilowatogodzin w 2 024 roku, czyli 4,6 procent krajowego zużycia i blisko dwa razy więcej niż pięć lat wcześniej. Operator sieci TenneT prognozuje 10 do 15 procent w 2 030 roku. W kraju, w którym braki mocowe już wpisują firmy i projekty mieszkaniowe na listy oczekujących, to poważna perspektywa.
Jedna firma, jeden procent krajowej sieci
Tam, gdzie liczby wypływają, są uderzające. Dane RVO opublikowane tego lata pokazały, że samo największe centrum danych Microsoftu w Holandii odpowiada za 1 procent krajowego zużycia prądu. Google prowadzi w tym kraju dwa duże centra danych i nie ujawnia równoważnej liczby, podaje NL Times. Z wodą jest jeszcze gorzej. Holenderskie szacunki, że centra danych pobierają około 0,1 procent całkowitego zużycia wody, pozostają właśnie szacunkami.
Ten mały udział to zwykła obrona branży i w przypadku wody trudno od razu uznać ją za fałszywą. Ale średnia krajowa ukrywa obraz lokalny, a to na obrazie lokalnym opierają się spory planistyczne i plany walki z suszą. W tym samym tygodniu, w którym ukazały się ustalenia Lighthouse, media w całej Europie opisywały moratoria, porzucone projekty i nowe zasady przejrzystości. Własna lista nagłówków dossier obejmuje wystąpienie w Senacie USA z apelem o ograniczenia w zużyciu wody i energii oraz unijny plan oceny dużych centrów danych od A do G pod kątem energii i wody. Żadne z tych doniesień nie jest faktem, na którym opiera się ten tekst poza wskazaniem kierunku.
Obraz raportowania ma kontrprzykład. W Lincoln w Nebrasce lokalna stacja podała, że niewłaściwe zanonimizowanie dokumentu ujawniło zużycie wody i prądu przez centrum danych Google. To sugeruje, że liczby istnieją i że ktoś zdecydował, iż nie powinny być czytane. Metoda Lighthouse polegała na formalnym pytaniu, na piśmie, na podstawie prawa. Dała mniej niż błąd w redakcji dokumentu.
Modele stojące za licznikami
Problem pomiaru nakłada się na szybko zmieniającą się warstwę techniczną, a tegoroczne premiery pokazują, jak szybko ta warstwa się zmienia. Fulcrum podała 30 września, że wytrenowała Echo, model do pisania naśladującego styl, za mniej niż 5 000 dolarów, według strony premiery. Fermion Research udostępniła Phonon-2, model rozpoznawania mowy mieszczący się w pliku do pobrania o rozmiarze 164 MB i, jak twierdzi firma, osiągający średnio 5,21 procent błędu słów na siedmiu angielskich zbiorach w rankingu Open ASR Leaderboard. Cohere wypuściła Embed 5 w wersjach Pro i Fast, w cenie 0,12 i 0,08 dolara za milion tokenów, według bloga firmy.
Mniejsze, tańsze i bardziej wyspecjalizowane modele zmieniają arytmetykę centrum danych, choć nie zawsze w kierunku, który sugeruje nagłówek. NVIDIA opublikowała Kumo Tabular, otwarty model bazowy do predykcji tabelarycznej, który według firmy zajmuje pierwsze miejsce w czterech testach i występuje w trzech rozmiarach od 28 000 000 do 215 000 000 parametrów, na licencji OpenMDW-1.1. Nimble firmy Bespoke Labs, model decyzyjny o 9 mld parametrów, działa teraz lokalnie przez nowy endpoint /v1/systemone w Ollama, który według Ollamy osiągał średnio 91 ms na decyzję na M5 Max. Klasyfikacja, która kiedyś była rundą sieciową do hostowanego modelu, staje się lokalnym przejściem przez sieć.
Indywidualni programiści pchają w tę samą stronę. Publikacja z 30 września opisywała uruchomienie Qwen3.5 w 4 bitach na 20 wynajętych kartach GPU po 16 GB każda, połączonych przez przekaźnik, z prędkością 0,6 tokena na sekundę w pierwszym przebiegu. Autor zmierzył 21 milisekund obliczeń na token w całej flocie i około 1,5 sekundy opóźnienia sieciowego, czyli 98,6 procent całości. Praca nad efektywnością na tym poziomie dotyczy przewodów, nie watów.
Nic z tego nie rozwiązuje kwestii ujawniania, a część wręcz ją zaostrza. Model działający na laptopie nie zużywa wody z centrum danych. Model działający na wynajętym klastrze zużywa czyjąś wodę, w jurysdykcji, która może wymagać od operatora podania ile, albo i nie.
Dlaczego cisza się utrzymuje
Oczywiste wyjaśnienie jest konkurencyjne: pobór wody i prądu to dane kosztowe, a dane kosztowe są wrażliwe handlowo. Mniej oczywiste jest to, że nikt nie egzekwuje dyrektywy dość mocno, by cisza stała się kosztowna. Po trzech latach, przy progu 500 kW, Holandia potrafi podać publiczne dane o prądzie dla 44 z 186 kwalifikujących się obiektów. RVO powiedziała Trouw, że ma ich więcej. Nie opublikowała ich.
Dwie rzeczy szybko zmieniłyby ten obraz. Pierwsza to unijny system ocen dla dużych centrów danych, który zamieniłby obowiązek raportowania w widoczną ocenę. Druga to presja lokalna, która już nadchodzi: na liście doniesień dossier jest moratorium w gminie, deweloper porzucający projekt w Sydney o wartości 1,2 mld dolarów australijskich i spory na poziomie hrabstw w USA. Operatorzy, którzy nie chcą powiedzieć, ile zużywają wody, będą mieli trudniej przekonywać, że to mało.
Do tego czasu najlepsze publiczne dane o zużyciu wody przez europejskie centra danych pochodzą z wniosków o dostęp do informacji publicznej, które nie przyniosły skutku, z błędu w redakcji dokumentu w Nebrasce i z przeglądu 186 holenderskich obiektów, w którym brakuje trzech czwartych odpowiedzi.
Źródła
12- 01Most data centers refusing to say how much water, electricity they useEN
- 02Codex PricingEN
- 03Echo – A SOTA writing model for style imitationEN
- 04Phonon-2: most accurate open speech recognition model in a 164 MB downloadEN
- 05Cohere: Embed 5 – A New Family of Frontier Embedding ModelsEN
- 06Nvidia Kumo Tabular: Open Foundation Model for Tabular PredictionEN
- 07Ollama now supports Jev-style decision modelsEN
- 08I ran a 397B-parameter model on 20 GPUs with 16 GB eachEN
- 09AI models keep posting screenshots showing sensitive data from tech companiesEN
- 10Disrupting a coordinated model-distillation campaignEN
- 11Coop: A small language model pretrained by volunteersEN
- 12Ollama now supports Jev-like decision models all locally in 0.35EN
Wszystkie liczby i cytaty w tym tekście pochodzą z poniższych źródeł. Nie dopisujemy danych, których w źródłach nie ma.
Materiały zostały przygotowane przez zespół redakcyjny wspierane przez AI.
Komentarze
0- Brak komentarzy — bądź pierwszy.