Google uniknął rozbicia działu ad tech. Wyrok, liczby i otwarte pytania
Sędzia Leonie M. Brinkema nakazała Google'owi zmienić sposób działania aukcji reklamowych. Nie zgodziła się na sprzedaż giełdy reklamowej i odrzuciła wszystkie trzy środki strukturalne, o które wnioskował Departament Sprawiedliwości w sprawie United States v. Google LLC, No. 1:23-cv-108.

Niektóre szczegóły istotne dla wydawców i reklamodawców wciąż są zastrzeżone. Samo postanowienie liczy dwie strony. Uzasadnienie znajduje się w opinii memorandum złożonej pod pieczęcią, żeby strony mogły wnioskować o utajnienie fragmentów. Relacje powołujące się na akta sprawy podają, że proces ten zakończy się około 16 września 2026 r. Wspólny projekt wyroku końcowego ma wpłynąć do 2 października 2026 r., wynika z analizy akt kurums.com.
Kształt środka zaradczego jest jasny: zasady postępowania, nie zmiany własnościowe.
Co sędzia rzeczywiście nakazała
Postanowienie Brinkemy z 2 września przyjęło większość zaproponowanych przez strony środków behawioralnych, zmodyfikowanych przez sąd. Departament Sprawiedliwości domagał się trzech rozwiązań strukturalnych. Chciał wydzielenia AdX w ciągu dwunastu miesięcy. Chciał, żeby logika finalnej aukcji DFP została otwarta na zasadach open source pod neutralnym administratorem, takim jak Prebid.org, również w ciągu dwunastu miesięcy. Chciał warunkowego zbycia pozostałych komponentów serwera reklamowego, gdyby konkurencja nie odzyskała sił w ciągu trzech lat. Odrzuciła wszystkie trzy. Środki behawioralne odpowiadają praktykom, które jej kwietniowy wyrok z 2025 r. w sprawie odpowiedzialności już udokumentował.
Wyrok stwierdził, że Google nielegalnie zmonopolizował dwa rynki na podstawie artykułów 1 i 2 ustawy Shermana. Pierwszy to rynek serwerów reklamowych dla wydawców, gdzie firma miała około 91% udziału światowego, liczonego wyświetleniami. Drugi to rynek giełd reklamy displayowej w otwartym internecie, gdzie AdX przez ponad dekadę pobierał stałą prowizję 20% bez presji konkurencyjnej, która by ją obniżyła. Sędzia uznała też, że Google nielegalnie powiązał DoubleClick for Publishers z AdX.
W publicznych relacjach z postanowienia pojawiają się cztery obowiązki:
- Przejrzystość stawek w czasie rzeczywistym. Google musi udostępniać konkurencyjnym serwerom reklamowym kwoty stawek w czasie rzeczywistym dla reklam displayowych w otwartym internecie sprzedawanych przez AdX.
- Koniec Unified Pricing Rules. Google musi wycofać zasady z 2019 r., które wymagały od wydawców stosowania tej samej ceny minimalnej wobec każdego licytującego. Wydawcy odzyskują możliwość ustalania różnych progów dla różnych kupujących.
- Bez first look, bez last look. Google nie może dawać AdX priorytetowego dostępu do wyświetleń, zanim konkurencyjne giełdy zdążą zalicytować. Nie może też pozwolić AdX zobaczyć najwyższej oferty rywala przed złożeniem własnej.
- Interoperacyjność. Sąd oparł się na środkach, które obie strony rozważały, w tym na ściślejszej integracji z niezależną technologią aukcyjną, taką jak Prebid. Nie nakazał sprzedaży żadnego aktywa Google'a.
Według analizy akt Digital Applied strony proponowały bardzo różne okresy monitorowania. Google sugerował sześć lat, rząd domagał się dziesięciu. Wybrany przez sąd okres pozostaje pod pieczęcią do złożenia dokumentów 2 października.
Pieniądze, których jest niewiele
AdX to drobna pozycja w wynikach Alphabet. Dział ad tech Google'a przyniósł w zeszłym roku około 30 mld dolarów, czyli jakieś 8% całkowitych przychodów Alphabet. Te przychody spadają szesnasty kwartał z rzędu. Analitycy szacują, że odpowiada on za mniej niż 1% zysku spółki, wynika z podsumowania danych finansowych explainx.ai. Ad Manager odpowiadał za 4,1% ogólnych przychodów Google'a i 1,5% zysku operacyjnego w 2020 r., według badań Wedbush i analizy dokumentów sądowych, na które powołuje się Reuters. Nowsze liczby z dokumentów sądowych zutajniono.
Akcje Google'a lekko ograniczyły wzrost po wyroku i były wyceniane o 0,6% wyżej, podał Reuters.
Stawka finansowa sporu o wydzielenie nigdy nie była więc dla Google'a egzystencjalna. Stawka konkurencyjna to osobna sprawa. Dlatego środek strukturalny liczył się dla Departamentu Sprawiedliwości i dla wydawców.
Dlaczego sędzia nie zgodziła się na rozbicie
Brinkema uznała, że ryzyko i opóźnienie związane z rozbiciem przewyższają korzyść z wymuszonej sprzedaży. Wątpiła, czy znajdzie się wykwalifikowany nabywca AdX bez lat dodatkowego procesu, według relacji kurums.com z uzasadnienia. Doniesienia o mowach końcowych wskazywały też, że mówiła, iż czas jest poniekąd na wagę złota, biorąc pod uwagę, jak szybko AI przekształca reklamę cyfrową. Długi proces zbycia mógłby się zestarzeć, zanim by się skończył.
Google argumentował, że wymuszona sprzedaż byłaby technicznie trudna i oznaczałaby długie, bolesne przejście, które zaszkodzi klientom. Odparł też, że rozbicie systemu obsługującego 55 000 000 zapytań reklamowych na sekundę byłoby technicznie niewykonalne. Twierdził, że posunięcie zaszkodziłoby ekonomicznie małym wydawcom, którzy korzystają z DFP bezpłatnie. Firma zaproponowała zamiast tego ulgi behawioralne: udostępnianie stawek w czasie rzeczywistym, usunięcie Unified Pricing Rules i monitorowanie zgodności przez sześć lat.
Google przedstawił wynik jako zwycięstwo. Lee-Anne Mulholland, wiceprezeska firmy ds. regulacyjnych, powiedziała, że firma jest "bardzo zadowolona, że sąd odrzucił propozycję DOJ rozbicia narzędzi, które pomagają małym firmom docierać do nowych klientów i rosnąć". Departament Sprawiedliwości oświadczył, że jest "zadowolony, że sąd nakazał istotne środki zaradcze". Stwierdził, że jest "o krok bliżej przywrócenia konkurencji i przyniesienia ulgi Amerykanom na rynkach reklamy internetowej", dodając, że ocenia odpowiednie kolejne kroki.
To nie jest rozstrzygnięty wynik. Język DOJ zostawia furtkę do dalszych działań. Zastrzeżonej opinii nie uzgodniono jeszcze z publicznym postanowieniem.
Wzorzec liczy się bardziej niż sama sprawa
To już trzeci raz z rzędu, gdy amerykański sędzia odrzuca wniosek organów antymonopolowych o rozbicie spółki Big Tech, zauważył Reuters. Sędzia federalny w Waszyngtonie odrzucił w zeszłym roku próbę FTC zmuszenia Meta do sprzedaży Instagrama i WhatsAppa. Sędzia stwierdził, że agencja nie udowodniła, iż Meta ma monopol na rynku mediów społecznościowych, który zmienił się od wniesienia sprawy w 2020 r.; FTC się odwołała. Inny waszyngtoński sędzia, który orzekł, że Google ma nielegalny monopol w wyszukiwaniu, nie zgodził się na nakaz sprzedaży Chrome, wskazując na rosnącą konkurencję ze strony firm generatywnej AI, takich jak ChatGPT firmy OpenAI.
Wyrok w sprawie ad tech odzwierciedla też wynik sprzed roku w osobnej sprawie Google'a dotyczącej wyszukiwania przed sędzią Amithem Mehtą w Dystrykcie Kolumbii. Tam wniosek DOJ o Chrome został odrzucony we wrześniu 2025 r. na rzecz środków dotyczących udostępniania danych i wyboru. Sprawa pozostaje w apelacji. Google i Departament Sprawiedliwości, do których dołączyło 38 prokuratorów generalnych stanów, kwestionują różne części postanowienia Mehty.
Dwa wyroki, dwa wrześnie z rzędu, ten sam pozwany, dwie różne sprawy o monopolizację i ani jednego środka strukturalnego. Krytycy środków w sprawie wyszukiwania argumentowali, że zasady behawioralne bez zmiany struktury po prostu przenoszą ciężar zgodności na własne raportowanie Google'a i jego dobrą wolę. Takie zasady nie usuwają leżącej u podstaw zachęty ani zdolności do powtórzenia podobnego postępowania w zmodyfikowanej formie. Ten wyrok rozciąga tę krytykę na drugą, niezależną sprawę.
Sacha Haworth, dyrektorka wykonawcza The Tech Oversight Project, powiedziała, że wyroki "dowodzą, że same sądy nas nie uratują przed Big Tech". Grupa rzecznicza zaproponowała przepisy mające przywrócić konkurencję w reklamie cyfrowej.
Pytanie, na które postanowienie nie odpowiada
Bez zmian pozostaje infrastruktura, która te praktyki wytworzyła. Google wciąż ma dominujący serwer reklamowy dla wydawców i dominującą giełdę reklamową. Wciąż obsługuje oprogramowanie aukcyjne, które decyduje, które wyświetlenie trafi do którego kupującego. Wciąż kontroluje potok danych, który mówi obu stronom rynku, jak ustalać ceny.
Jay Friedman, współzałożyciel firmy doradczej CartographAI, który zeznawał dla DOJ w procesie o środki zaradcze, ujął resztkowy problem w pytaniu: "Co ma zrobić wydawca internetowy, jeśli chce używać innego serwera reklamowego, a jednocześnie dostawać popyt Google'a po stronie kupujących?" Dostęp do stawek w czasie rzeczywistym ma na to odpowiedzieć. Czy odpowiada, rozstrzygnie praktyka, nie sala sądowa.
Praktyczny test jest prosty. Wydawcy mogą teraz ustalać różne ceny minimalne dla różnych kupujących. Konkurencyjne serwery reklamowe mogą widzieć stawki AdX w czasie rzeczywistym. Jeśli jedno i drugie się utrzyma, przewaga, która czyniła DFP i AdX wzajemnie wzmacniającymi się, powinna osłabnąć. Zgodność jest monitorowana przez sześć lat, a struktura własności się nie zmienia. Zachęta do znalezienia zmodyfikowanej wersji tego samego postępowania nie znika. Odpieczętowana opinia, spodziewana około 16 września, i wspólny wyrok końcowy, którego termin to 2 października, to miejsca, gdzie pojawi się wykonalny szczegół.
Do tego czasu nagłówek jest trafny, ale niepełny. Google uniknął rozbicia, przed którym przy tych faktach raczej nie stał. Wygrywał reżim postępowania, którego siła zależy wyłącznie od tego, jak będzie pilnowany.
Źródła
4- 01Google Ad Tech Antitrust Ruling Ends Rigged Auctions but Lets Google Keep Both SidesEN
- 02Google Ad-Tech Antitrust Ruling: What Judge Brinkema's Remedies Order Means for Corporate CounselEN
- 03Google Ad Tech Ruling: No Breakup, What Changes (Sept 2026)EN
- 04Google avoids breakup in DOJ ad tech antitrust caseEN
Wszystkie liczby i cytaty w tym tekście pochodzą z poniższych źródeł. Nie dopisujemy danych, których w źródłach nie ma.
Materiały zostały przygotowane przez zespół redakcyjny wspierane przez AI.
Komentarze
0- Brak komentarzy — bądź pierwszy.