Raskin żąda od Amazona, Google, Meti i Oracle ujawnienia szczegółów umów NDA w sprawie centrów danych
Reprezentant Jamie Raskin wysłał we wtorek listy do Amazona, Google, Meti i Oracle z prośbą o informacje o umowach o zachowaniu poufności, które firmy podpisały z urzędnikami zatwierdzającymi budowę centrów danych. Poinformował o tym 30 września „Wall Street Journal”.

Demokrata z Maryland jest najwyższym rangą demokratą w Komisji Sądowej Izby Reprezentantów. Według kopii listów, do których dotarł „Wall Street Journal”, pisma wysłano we wtorek, co przy datowaniu artykułu na 30 września oznacza 29 września. „WSJ” przedstawia ten krok jako próbę zwiększenia nadzoru nad obiektami zasilającymi sztuczną inteligencję i wykorzystania niechęci wyborców do AI przed wyborami do Kongresu.
Listy proszą o wąski zakres informacji: o umowy NDA. Kto je podpisał, czego dotyczą, czy lokalnym urzędnikom zakazano rozmów o warunkach podatkowych, zużyciu wody, umowach na energię lub transakcjach gruntowych. „WSJ” nie podaje, ile listów wysłano poza czterema firmami, ani czy firmy odpowiedziały. Żadna z czterech nie potwierdziła otrzymania pism oficjalnie w relacji „WSJ”.
Dlaczego teraz
Wybór momentu jest polityczny i „WSJ” mówi to wprost: niechęć do AI stała się tematem wyborczym. Centra danych to fizyczny ślad boomu AI, a umowy, które za nimi stoją, często pozostają niewidoczne dla mieszkańców. Ci ludzie mieszkają przecież obok stacji transformatorowych i rurociągów wodnych.
Reprezentant Jamie Raskin (demokrata z Maryland), najwyższy rangą demokrata w Komisji Sądowej Izby Reprezentantów, wysłał we wtorek listy do Amazon.com, Google należącego do Alphabet, Meta Platforms i Oracle z prośbą o informacje na temat umów o zachowaniu poufności, które firmy podpisały z urzędnikami państwowymi w związku z budową centrów danych.
To jest zaczepka informacyjna. Reszta tekstu to kontekst, a kontekst rozciąga się w kilku kierunkach naraz.
Wątek antymonopolowy jest osobny
Listy Raskina nie są wnioskiem antymonopolowym i w relacji „WSJ” nie wymienia się żadnego regulatora. Związek z prawem konkurencji jest pośredni: te same firmy wymienione w listach to te, których siła rynkowa była badana gdzie indziej. Najnowsze nagłówki, których ten tekst nie traktuje jako potwierdzonych faktów, obejmują wrześniowe orzeczenie w sprawie antymonopolowej Google dotyczącej technologii reklamowej. Pozwoliło ono firmie zachować giełdę reklamową. Jest też nota Bank of America, która nazywa ten wynik dużym sukcesem Google i podnosi cenę docelową dla Magnite.
To nagłówki wyłącznie orientacyjne. W materiale do tej historii nie ma dokumentów sądowych, tekstu orzeczenia ani oświadczeń regulatorów w sprawie umów NDA dotyczących centrów danych. Relacja „WSJ” to jedyny dostępny tu opis listów i opiera się na kopiach korespondencji, a nie na komentarzach firm.
Co sugeruje zapis historyczny
Przejścia technologiczne mają zwyczaj przychodzić przed przepisami. W tekście pierwszoosobowym opublikowanym przez Stories.Finance 30 września Marty Fridson opisuje, jak w 1976 roku zaczynał jako trader obligacji korporacyjnych, posługując się kartami indeksowymi zamiast arkuszy kalkulacyjnych. Stracił wtedy pieniądze na obligacjach Consolidated Edison, bo podwyżka ratingu dotarła do niego za późno. Nie chodzi mu o nostalgię. Chodzi o to, że narzędzia zmieniły się szybciej niż nawyki ludzi, którzy ich używali, a przejście miało komponent behawioralny równie silny jak cyfrowy.
Tę samą lukę widać w tym, jak ludzie odnoszą się do samych maszyn. MIT News poinformował 29 września, że nowa książka profesor Sherry Turkle „Artificial Intimacy” przekonuje, iż korzystanie z chatbotów szeroko szkodzi rozwojowi człowieka i więziom społecznym. Zdanie Turkle, cytowane przez MIT News, mówi, że chatboty oferują „udawaną empatię”. Książkę wydało Little, Brown and Company.
Dwa inne teksty w materiale, esej o technologii poznawczej z 2016 roku przedrukowany na cognitivemedium.com oraz esej osobisty na manuel.darcemont.fr, oba opublikowane 30 września, stawiają łagodniejszą wersję tego samego argumentu: narzędzie zmienia to, co użytkownik może myśleć, nie tylko to, co może zrobić.
Czego wciąż nie wiemy
„WSJ” nie podaje, ile istnieje umów NDA, w ilu jurysdykcjach ani co zawierają. Nie mówi, czy Raskin wyznaczył termin odpowiedzi. Nie mówi, czy republikańscy członkowie Komisji Sądowej popierają prośbę. Dopóki któreś z tych informacji nie wypłynie, listy pozostają prośbą o informacje, a nie ustaleniem.
Źródła
5- 01Tech Giants Face Questions over Secret AI Data-Center DealsEN
- 02When the Tech Revolution Came to Wall StreetEN
- 03Who we become when we talk to machinesEN
- 04Thought as a Technology (2016)EN
- 05The last time my family was replaced by technologyEN
Wszystkie liczby i cytaty w tym tekście pochodzą z poniższych źródeł. Nie dopisujemy danych, których w źródłach nie ma.
Materiały zostały przygotowane przez zespół redakcyjny wspierane przez AI.
Komentarze
0- Brak komentarzy — bądź pierwszy.