STAR.VISION planuje konstelację obliczeniową Space.IDC z 1 080 satelitów
STAR.VISION Aerospace przedstawiła 25 września plany konstelacji obliczeniowej złożonej z 1 080 statków kosmicznych. Projekt wspierają umowy kredytowe z dwoma największymi chińskimi bankami państwowymi na 10 000 000 000 yuanów, czyli 1,49 mld dolarów, podaje China in Space.

Projekt o nazwie Space.IDC Computing Constellation ogłoszono 25 września na Global Digital Trade Expo. China in Space poinformowało o tym 29 września. To najnowszy uczestnik cichego wyścigu chińskich firm o umieszczenie mocy data center na orbicie.
Firma twierdzi, że główną konstelację utworzy około 1 080 statków kosmicznych, w pełni rozmieszczonych do 2 035 roku. Mniej więcej 720 z nich ma odpowiadać za wnioskowanie, a 360 za ogólne obliczenia. Podczas prezentacji nie ujawniono parametrów orbity, specyfikacji łączy międzysatelitarnych, rozmiarów radiatorów ani masy. Nie złożono też jeszcze dokumentów regulacyjnych wymaganych na arenie międzynarodowej, podaje serwis. STAR.VISION opublikowała projekty trzech statków. Aparat weryfikacyjny G1 ma dostarczać od 40 do 60 PetaFLOPs z 11,5 kilowata energii słonecznej. Standardowy projekt G2 podano jako 160 do 310 PetaFLOPs i 48 kilowatów. Flagowy G3 figuruje jako 460 do 1 000 PetaFLOPs i 140 kilowatów. Według tego samego raportu starty jednostek G1 zarezerwowano na rakietach Gravity-1 firmy Orienspace i Ceres-2 firmy Galactic Energy. Nie podano miesiąca ani kwartału. Milczenie o orbitach i chłodzeniu nie jest drobnym przeoczeniem. Konstelacja tej wielkości, która odprowadza ciepło odpadowe w próżni i przesyła dane między statkami, zależy dokładnie od tych dwóch rzeczy.
Są liczby, ale za mało
Firma ujawniła za to pieniądze. Strategiczne umowy kredytowe z Industrial and Commercial Bank of China i Agricultural Bank of China opiewają łącznie na 10 000 000 000 yuanów, czyli 1,49 mld dolarów według stanu na 28 września. Co najmniej 1 000 000 000 yuanów (149 mln dolarów) oznaczono na pierwszy etap. Dalszych warunków nie podano. Wśród partnerów wymieniono Hangzhou Institute for Advanced Study przy UCAS, Hangzhou Research Institute of Xidian University, Hongqing Technology, Baidu AI Cloud i MinoSpace. Bliżej nieokreślonego wsparcia udzielają organy rządowe w prowincji Zhejiang, w Xichang w Syczuanie i w Chongzhou w Guangxi.
Tłoczny rynek, a państwo patrzy
STAR.VISION nie jest pierwsza. China in Space zauważa, że Three-Body Computing Constellation należąca do ADA Space i Zhejiang Lab wysunęła się na prowadzenie, bo działa już kilkanaście jej satelitów. Orbital Chenguang ma solidniejsze zaplecze finansowe, a Chaozhisuan Beijing Technology dobrze umocowanych partnerów. Obie firmy mają na orbicie satelity demonstracyjne. Firmy państwowe również pracują nad dużymi statkami obliczeniowymi, tylko z o wiele mniejszym rozgłosem. Serwis podaje też, że rząd centralny wpisał odpowiednie technologie do obszarów priorytetowych na okres 15. planu pięcioletniego, czyli lata 2 026 do 2 030, a uczestniczy w tym Ministerstwo Przemysłu i Informatyzacji. Ta rama znaczy więcej niż jakikolwiek pojedynczy kontrakt na start. Wskazuje, że obliczenia orbitalne traktuje się dziś jako politykę infrastrukturalną, nie eksperyment start-upu.
Chińskie firmy nie są same w przesuwaniu inteligencji na skraj sieci. IEEE Spectrum podało 29 września, że Jet Propulsion Laboratory należące do NASA użyło w grudniu modeli Claude firmy Anthropic, żeby pomóc zaplanować dwie trasy łazika Perseverance na Marsie. Ludzcy planiści sprawdzali trasę przed wysłaniem. W maju NASA i IBM umieściły skompresowany model AI na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej i na satelicie, żeby rozpoznawać powodzie i chmury z orbity. W lipcu astronauci na ISS przetestowali duży model językowy do pytań o konserwację. Te eksperymenty prowadzą do tego samego argumentu, który stawia STAR.VISION: gdy misje stają się odleglejsze i liczniejsze, wysyłanie wszystkiego na Ziemię do przetworzenia zajmuje więcej czasu i kosztuje więcej. IEEE Spectrum cytuje Roberta Ambroesa, byłego szefa Software, Robotics and Simulation Division w NASA, o tym, dlaczego inżynierowie opierali się temu od dziesięcioleci.
Autonomia często nie ma deterministycznego wyniku, co oznacza, że sposób, w jaki znalazłeś się w danej sytuacji, zmienia zachowanie. Jeśli więc trafisz w tę samą sytuację inną drogą, wynik może być inny. I inżynierowie tego nienawidzą.
Różnicę między konstelacją obliczeniową a autonomicznym statkiem kosmicznym warto mieć z tyłu głowy. STAR.VISION sprzedaje moc obliczeniową: surowe przetwarzanie i wnioskowanie dla klientów, którzy potrzebują pracy wykonanej w Chinach albo z orbity. Nie twierdzi na podstawie ujawnionych materiałów, że satelity same zdecydują, co robić. Obliczenia orbitalne i autonomia orbitalna to pokrewne problemy, ale nie ten sam problem, a firma opublikowała liczby tylko dla jednego z nich.
Zostaje zwykły zestaw pytań bez odpowiedzi. Koszt PetaFLOPs na orbicie, gospodarka cieplna przy 140 kilowatach, transmisja danych w dół i to, czy klienci zapłacą więcej za obliczenia, których po starcie nie da się serwisować. Nic z tego nie pojawiło się w ogłoszeniu z 25 września. Linie kredytowe są realne i rezerwacje startów też, przynajmniej według zapowiedzi. Sama konstelacja to plan na dekadę, a pierwszy etap nie ma publicznie podanej ceny. Datę rozmieszczenia w 2 035 roku czytelnicy powinni traktować jako cel, nie harmonogram.
Źródła
6- 01Star.vision Unveils 'Space.IDC' Computing Constellation with PartnersEN
- 02Autonomous AI in Space Exploration Raises New StakesEN
- 03Space-bunny-alpha a reasoning model from an anonymous providerEN
- 04I Made AI Look at Traces. For ScienceEN
- 05Mysterious 'UFO' spotted on SpaceX livestreamEN
- 06Wreckfall: Space Invaders but they crash to earthEN
Wszystkie liczby i cytaty w tym tekście pochodzą z poniższych źródeł. Nie dopisujemy danych, których w źródłach nie ma.
Materiały zostały przygotowane przez zespół redakcyjny wspierane przez AI.
Komentarze
0- Brak komentarzy — bądź pierwszy.