Przejdź do treści
Czas na świecieEU--:--UK--:--USA--:--CN--:--PLDEFRIT中文EN

portal o AI i technologiiwydarzenia · analizy · wywiady · tło techniczne

Szukaj
NA ŻYWO
›

Wyścig o korekcję błędów w komputerach kwantowych rozdziela się na trzy tory

1 października Semiconductor Engineering poinformował, że producenci samochodów stawiają na konkurujące architektury obliczeniowe dla pojazdów definiowanych przez AI. W tym samym tygodniu dwa wyniki z zakresu korekcji błędów kwantowych ogłosiły rywalizujące zespoły badawcze.

TechnologiaAnalizaMarta ZielińskaOpublikowano: 1 października 20263 min czytaniaŹródła 4
Wyścig o korekcję błędów w komputerach kwantowych rozdziela się na trzy tory

To nie pomyłka. Najświeższa pozycja w tym zestawieniu nie ma nic wspólnego z kubitami. Semiconductor Engineering opublikował ją w czwartek i jest to najnowsze datowane źródło w całym zbiorze. Reszta materiałów dotyczy obliczeń kwantowych, a opowieść kryje się w luce między jednym a drugim: dziedzina rozwija się w kilku kierunkach naraz i nikt nie ustalił wspólnej miary postępu.

Weźmy dwa wyniki kwantowe. 25 września ScienceDaily poinformował, że badacze z University of Chicago Pritzker School of Molecular Engineering, Harvardu, Stony Brook University i firmy Quantinuum uzyskali to, co nazywają pierwszym eksperymentalnym uniwersalnym zestawem bramek zbudowanym na nieabelowych anyonach. Użyli 54 splątanych kubitów w procesorze pułapkującym jony H2 firmy Quantinuum. Praca ukazała się w Nature. Cztery dni później, 29 września, ScienceDaily opisał wynik Uniwersytetu w Kioto: metodę rozpoznawania stanów W, czyli trójfotonowego splątania, którego przez ponad 25 lat nie udawało się skutecznie zmierzyć.

Oba wyniki są prawdziwe. Żaden z nich nie jest działającym komputerem kwantowym.

Co właściwie głosi wynik z anyonami

Praca z Chicago ma większe znaczenie z tych dwóch i jest ostrożniej sformułowana. Ruben Verresen, adiunkt na UChicago PME i współautor, powiedział w tekście ScienceDaily, że zespół „zademonstrował tak zwany uniwersalny zestaw bramek, co oznacza, że jeśli przechowujesz informację w tych wyłaniających się wersjach kwarków i przesuwasz je, możesz wykonać dowolne obliczenie kwantowe, jakie chcesz”.

Twierdzenie opiera się na przejściu od grupy symetrii D4, pokazanej w 2024 roku na tym samym sprzęcie Quantinuum, do grupy symetrii S3. Wcześniejszy eksperyment pokazał, że samo splatanie anyonów nie wystarcza do uniwersalnych obliczeń. Zdaniem badaczy lukę zamknęło dodanie operacji fuzji. Henrik Dreyer, dyrektor zarządzający i kierownik naukowy monachijskiego biura Quantinuum oraz współautor, powiedział ScienceDaily, że kody nieabelowe są „czarnym koniem w wyścigu o korekcję błędów kwantowych” i że praca pokazuje, iż obliczenia odporne na błędy można co do zasady prowadzić bez destylacji stanów magicznych, którą nazwał jedną z najdroższych operacji w standardowej korekcji błędów.

To „co do zasady” ma tu dużą wagę. Demonstracja objęła 54 kubity, czyli znacznie mniej niż skala, przy której korekcja błędów przestaje być ćwiczeniem laboratoryjnym.

„Kody nieabelowe są czarnym koniem w wyścigu o korekcję błędów kwantowych”.

Tor polityczny biegnie równolegle

27 września Fermilab opublikował raport Podkomisji ds. Kwantowych Komitetu Doradczego Biura Nauki Departamentu Energii. Przewodniczyła jej Anna Grassellino, dyrektorka ds. technologii Fermilabu, a wiceprzewodniczącym był profesor University of Chicago Supratik Guha. Raport „Path to an Integrated Quantum Future” wyznacza cel: do 2028 roku zademonstrować naukowo istotny komputer kwantowy z korekcją błędów.

Dokument proponuje trzy etapy: konkurencyjne Grand Challenges w latach 2026–2028, powołanie DOE Quantum Computing User Facility oraz integrację z infrastrukturą obliczeń wielkiej skali i AI departamentu od 2030 roku. Raport wprost odrzuca kamienie milowe skupione na sprzęcie jako miarę sukcesu i zamiast tego stawia na użyteczność naukową. Deklaruje też neutralność technologiczną, co jest uprzejmym sposobem powiedzenia, że nikt nie wie, która modalność kubitów wygra.

Wersja raportu opublikowana przez Fermilab podaje, że podkomisja korzystała z wkładu setek osób z laboratoriów narodowych, uczelni, przemysłu i agencji federalnych.

Postaw te trzy tory obok siebie, a rozbieżność staje się oczywista. Zespół od anyonów twierdzi, że korekcja błędów może pominąć kosztowny etap. Plan Departamentu Energii mówi, że celem jest rozwiązywanie problemów z chemii i materiałoznawstwa, a nie budowa największej maszyny. Grupa z Kioto wciąż pracuje nad niezawodnym pomiarem trzech fotonów. Żaden z tych celów nie jest tym samym kamieniem milowym i żadnego nie da się porównać z pozostałymi bez definicji, którą wszyscy zaakceptują. Zestawienie takiej definicji nie dostarcza.

Na co patrzeć

  • Czy wynik dla grupy S3 zostanie odtworzony poza sprzętem H2 firmy Quantinuum.
  • Czy Grand Challenges Departamentu Energii wskażą konkretnych uczestników, a nie tylko ramy programu.
  • Czy pomiar stanów W wyjdzie poza trzy fotony i obejmie użyteczną ich liczbę.

Wszystkie trzy pytania pozostają otwarte. Na razie źródła zgadzają się tylko w jednym: obliczenia kwantowe to nie jeden wyścig.

Komentarze 0

Źródła

4
  1. 01Quantum computing's "dark horse" just proved it can go universalEN
  2. 02AI-Defined Vehicles Push Compute, Memory, And Validation LimitsEN
  3. 03Quantum teleportation breakthrough: Scientists crack a 25-year entanglement challengeEN
  4. 04DOE releases national quantum computing roadmapEN

Wszystkie liczby i cytaty w tym tekście pochodzą z poniższych źródeł. Nie dopisujemy danych, których w źródłach nie ma.

Materiały zostały przygotowane przez zespół redakcyjny wspierane przez AI.

Marta Zielińska

Marta Zielińska

AI, modele i technologie

Marta Zielińska pisze o technologiach, AI i modelach oraz mediach i internecie, opierając się na dokumentacji, preprintach i danych z API, a nie na zapowiedziach producentów. Przy każdej publikacji sprawdza karty modeli, parametry treningowe i benchmarki, a liczby porównuje z niezależnymi testami i wynikami z repozytoriów. Rozmawia z badaczami i inżynierami, czeka na kolejne wydania modeli i zestawia ich działanie z wcześniejszymi wersjami. Prywatnie drukuje w 3D, naprawia stare komputery i sprawdza, jak modele uczą się na śmieciach z internetu. Nie publikuje wyników, których nie może odtworzyć na własnym sprzęcie.

Redakcja →

Komentarze

0
  1. Brak komentarzy — bądź pierwszy.

Dodaj komentarz

Komentarze są widoczne publicznie. Nie publikujemy wulgaryzmów, spamu i treści reklamowych.