Przejdź do treści
Czas na świecieEU--:--UK--:--USA--:--CN--:--PLDEFRIT中文EN

portal o AI i technologiiwydarzenia · analizy · wywiady · tło techniczne

Szukaj
NA ŻYWO
›

Baterie w domach, ładowarki do aut i jadalne ogniwa: historia baterii poza samochodem

Największy zakład energetyczny w Vermoncie korzysta dziś ze źródła prądu, które po cichu stało się największym w stanie. Tworzą je baterie domowe zainstalowane w ponad 5 500 gospodarstwach, podało BBC 29 września.

MotoryzacjaAnalizaPiotr WróblewskiOpublikowano: 29 września 20267 min czytaniaŹródła 6
Baterie w domach, ładowarki do aut i jadalne ogniwa: historia baterii poza samochodem

BBC podało 29 września, że Green Mountain Power, największy zakład energetyczny w Vermoncie, wynajmuje po dwie baterie każdemu uczestniczącemu domowi. Koszt to 55 dolarów miesięcznie przez 10 lat. Wirtualna elektrownia spółki, czyli tysiące małych urządzeń sterowanych jak jeden generator, stała się największym źródłem prądu w stanie. Zapisanych jest ponad 5 500 domów w Vermoncie.

To najnowszy wątek szerszej historii. Baterie pojawiają się w miejscach, które nie mają nic wspólnego z salonem samochodowym.

Wtyczka na czterech kołach

RNZ podało 29 września, że nowozelandzka Energy Efficiency and Conservation Authority sfinansuje do 100 dwukierunkowych ładowarek w domach i firmach. Trafią do Auckland i innych miast. Ładowarki pozwalają najpierw normalnie naładować auto elektryczne, a potem oddawać prąd do domu, firmy albo sieci krajowej, gdy ceny osiągają szczyt. Murray Bell, kierownik ds. polityki i regulacji w EECA, powiedział, że naładowany samochód może zasilać gospodarstwo domowe przez trzy lub cztery dni podczas awarii.

Zachętą jest rachunek: ładować, gdy prąd jest tani, oddawać, gdy jest drogi, a nadwyżkę sprzedawać. Bell stwierdził, że uniknięte koszty nowych słupów i linii „idą w miliardy dolarów”, gdy policzyć oczekiwany wzrost zapotrzebowania w kraju. Ministerstwo Biznesu, Innowacji i Zatrudnienia prognozuje, że zapotrzebowanie na energię elektryczną w Nowej Zelandii wzrośnie o 35 do 82 procent do 2050 roku.

Na razie to nie jest podłącz i działa. EECA podaje, że ładowarki oddające prąd do sieci nie są w Nowej Zelandii powszechnie dostępne. Bell wymienił przeszkody wprost: mało zgodnych zestawów samochodów i ładowarek, producenci obawiający się, że sprzęt innych firm wpłynie na pracę baterii, kwestie bezpieczeństwa starych instalacji w domach oraz praktyczne pytanie, gdzie przymocować skrzynkę. Counties Energy, operator sieci ładowania OpenLoop, zrekrutuje uczestników i zainstaluje sprzęt. Bell powiedział, że BYD, druga najpopularniejsza marka aut elektrycznych w Nowej Zelandii po Tesli, brała udział w australijskich próbach i mogłaby zrobić to samo tutaj.

„Chcemy, żeby to w zasadzie działało jak podłącz i działa: każdy właściciel auta elektrycznego może przyjść, zamówić ładowarkę, podłączyć ją do domu i wszystko powinno po prostu działać” - powiedział Bell.

Australia przeprowadziła już duże próby ładowania dwukierunkowego. RNZ podaje, że technologia jest dostępna w pewnych warunkach w Nowej Południowej Walii i Australii Południowej. Mniejsza próba rozwija się też w Queenstown.

Inna historia baterii w Delhi

IEEE Spectrum opublikowało 29 września relację profesora elektrotechniki z Jamia Millia Islamia. Opisuje miasto, które w 2002 roku traciło ponad połowę prądu na przestarzały sprzęt i kradzieże. Do 2026 roku straty spadły do 5-6 procent. Artykuł porównuje ten poziom z Francją i Belgią i uznaje go za lepszy niż w Grecji i Serbii.

Tekst przypomina, że sieć, do której podłącza się bateria, decyduje o tym, ile bateria jest warta. Delhi naprawiło najpierw sprzęt dystrybucyjny i wprowadziło odpowiedzialność, a nie magazynowanie energii.

Liczenie energii, której już nie potrzebujemy

Substack Hannah Ritchie z 29 września przechodzi przez liczby profesora z Oksfordu Nicka Eyre'a. W systemie po transformacji odpowiednie sektory są zelektryfikowane, a reszta działa na wodorze. Globalne zapotrzebowanie na energię końcową spada z 416 eksadżuli do 247 EJ. Zapotrzebowanie na energię elektryczną rośnie ze 110 EJ do 189 EJ. Główna teza: elektryfikacja jest efektywnością, a świat potrzebuje około 40 procent mniej energii końcowej, nie więcej.

Szczegóły sektorowe są istotne dla każdego, kto modeluje baterie. Samochody elektryczne zamieniają na ruch około 80 procent energii, benzyna około 20 procent. Dlatego zapotrzebowanie na auta i vany po transformacji to około jedna czwarta dzisiejszego. Zakłada się, że połowa dystansu ciężkich pojazdów będzie zelektryfikowana, resztę pokona wodór. Autobusy są zelektryfikowane w 80 procentach. Lotnictwo tylko w jednej trzeciej, a transport morski w 10 procentach. Budynki są niemal w pełni zelektryfikowane, a w modelu 90 procent ogrzewania pomieszczeń zapewniają pompy ciepła.

Ritchie wyraźnie zaznacza, że model jest uproszczony i prawdopodobnie zaniża oszczędności. Zakłada brak dalszych zysków efektywności poza elektryfikacją i wodorem. Pomija wzrost zużycia energii w miarę rozwoju krajów i sadza każdy niezelektryfikowany sektor na wodorze. Pisze, że czytelnicy mogą zastąpić ten wybór biopaliwami w lotnictwie bez zmiany wniosku.

Niemcy ich kształcą, a potem patrzą, jak wyjeżdżają

VDE, jedna z największych organizacji technologicznych w Europie, opublikowała 21 września dane. Wynika z nich, że liczba zagranicznych studentów pierwszego semestru elektrotechniki i techniki informacyjnej na niemieckich uczelniach mniej więcej podwoiła się w ciągu 20 lat. Od 2022 roku stanowią ponad połowę wszystkich studentów pierwszego roku. Każde euro wydane na kształcenie zagranicznego studenta przynosi około 16 euro wartości dodanej, wylicza stowarzyszenie.

Potem wyjeżdżają. VDE podaje, że mniej niż połowa zagranicznych studentów jest dostępna na niemieckim rynku pracy po ukończeniu studiów. 55,5 procent zagranicznych absolwentów studiów magisterskich, nieco ponad jedna trzecia wszystkich absolwentów, opuszcza kraj. Studenci krajowi wypadają o około 7 punktów procentowych lepiej niż ich zagraniczni koledzy.

Michael Schanz, który kieruje komitetem VDE odpowiedzialnym za wyliczenia, powiedział, że liczby pokazują atrakcyjność studiowania elektrotechniki w Niemczech. Kira Kastell, przewodnicząca komitetu ds. studiów VDE, wskazała na język, kulturę i porównywalność akademicką jako przeszkody. Thomas Hegger, konsultant HR i wiceprzewodniczący komitetu, zaproponował więcej coachingu, pomoc językową i przejrzyste stypendia. Podsunął model Badenii-Wirtembergii, gdzie studenci spoza UE płacą czesne pokrywające około jednej trzeciej kosztów, jako sposób finansowania wsparcia. Schanz zauważył też, że niektóre kraje celowo wysyłają stypendystów za granicę, żeby zdobywali wyniki badań i technologie.

Bateria, którą można połknąć

Chemical & Engineering News poinformowało 28 września o baterii, która działa w żołądku świni przez trzy dni, a potem się rozkłada. Papierowa katoda jest z nanowłókien celulozowych, tritlenku molibdenu i węgla aktywnego. Anodę tworzy stop magnezu. Elektrolit to biodegradowalna ciecz jonowa powstająca ze stopienia chlorku choliny i kwasu mlekowego. Wosk pszczeli otacza cały stos. Praca ukazała się w Nature Chemical Engineering.

Giovanni Traverso, inżynier mechanik z MIT, powiedział, że zespół zainspirował się jadalnym papierem ryżowym do owijania azjatyckich cukierków. Bateria dostarczona endoskopem zasilała tag RFID i urządzenie do stymulacji elektrycznej, które uruchamiało uwalnianie hormonu głodu. Napięcie spadło z 1,84 V, nieco powyżej standardowego ogniwa AA, do 1,45 V w ciągu 72 godzin. Obrazowanie pokazało, że antena molibdenowa i bateria rozpadają się na fragmenty w ciągu tygodni. Nierozkładalny chip RFID przeszedł naturalnie, a urządzenie uległo degradacji w ciągu kilku miesięcy.

Yasser Khan, inżynier elektryk i informatyk z University of Southern California, który nie brał udziału w badaniu, nazwał zasilanie elektroniki wewnątrz ciała jednym z największych wyzwań w tej dziedzinie, a baterię ważnym krokiem. Postawił też warunki dla użycia u ludzi: szerokie testy biokompatybilności, jasny obraz tego, na co rozkłada się bateria, ile organizm wchłania i czy cokolwiek z tego szkodzi jelitom, zwłaszcza przy wielokrotnym połykaniu. Traverso powiedział, że grubość warstw i otoczkę można dostroić tak, by ogniwa działały od dni do tygodni.

Co naprawdę sprzedaje branża samochodowa

Zestaw cztery historie spoza motoryzacji z nagłówkami o samochodach, a wzór się pojawia. Pojazd staje się jedną z wielu baterii. Konkuruje o te same usługi sieciowe, tę samą infrastrukturę ładowania i tę samą chemię litu co dom w Vermoncie czy ładowarka w Auckland.

To zmienia pytania, które warto zadawać. Nie o to, jak duży jest pakiet, ale kto kontroluje moment rozładowania, kto płaci za instalację, co dzieje się z gwarancją i czy oprogramowanie sterujące tysiącami pakietów jest tak niezawodne jak sprzęt, który zastępuje. Odpowiedzią Vermontu, według BBC, jest najem i zakład energetyczny, który traktuje flotę jak elektrownię. Odpowiedź Auckland jest wciąż testowana. Odpowiedź Delhi, budowana przez ćwierć wieku, polegała na naprawieniu przewodów.

Komentarze 0

Źródła

6
  1. 01Vermont replacing power plants with home batteriesEN
  2. 02EVs being trialled as giant batteries to power homes for less in AucklandEN
  3. 03How Delhi cut electricity loss from 50 to 5 percentEN
  4. 04The world will need less energy after the energy transitionEN
  5. 05Electrical Engineering Programs Are Popular Internationally, But the Majority Leave Germany AgainEN
  6. 06This Battery Is Ready to EatEN

Wszystkie liczby i cytaty w tym tekście pochodzą z poniższych źródeł. Nie dopisujemy danych, których w źródłach nie ma.

Materiały zostały przygotowane przez zespół redakcyjny wspierane przez AI.

Piotr Wróblewski

Piotr Wróblewski

Sport, motoryzacja i podróże

Piotr Wróblewski pisze o sporcie, motoryzacji i podróżach, opierając się na danych z protokołów zawodów, wyników na żywo i komunikatów organizatorów, a nie na doniesieniach z drugiej ręki. Przy tabelach ligowych sprawdza bilans bramek, terminy meczów i korekty po weryfikacji wideo, zanim cokolwiek trafi do tekstu. W sportowej części czeka na składy sędziowskie, porównuje statystyki kierowców i rozmawia z działaczami klubowymi przed kolejką. Po godzinach śledzi statystyki ligowe, sędziowanie wideo i sam gra w amatorskiej koszykówce, co przekłada się na jego dystans do liczb. Nie publikuje danych bez potwierdzenia w oficjalnym źródle.

Redakcja →

Komentarze

0
  1. Brak komentarzy — bądź pierwszy.

Dodaj komentarz

Komentarze są widoczne publicznie. Nie publikujemy wulgaryzmów, spamu i treści reklamowych.