Genius Sports stawia na dane jako nową klasę aktywów sportu mimo oporu wobec cyfryzacji

Mark Locke, dyrektor generalny Genius Sports, powiedział w wywiadzie opublikowanym 17 września, że dane, usługi cyfrowe i bezpośrednie relacje z kibicami stają się kolejną dużą klasą aktywów w branży sportowej. Locke stwierdził, że przychody spółki wynoszą obecnie 60 procent z zakładów bukmacherskich i 40 procent z mediów. Spodziewa się odwrócenia tych proporcji „w niedalekiej przyszłości”.

Argumentacja Locke’a opiera się na prostym założeniu: spadające opłaty za prawa medialne zmuszają ligi i drużyny do poszukiwania nowych źródeł dochodu. „Konsumpcja odchodzi od transmisji nadawanych” – powiedział. „Zmienia się sposób finansowania sportu, który historycznie opierał się na prawach medialnych. To przesunięcie jest absolutnie sejsmiczne, fundamentalne i niesamowicie szybkie”.

Te argumenty zderzają się teraz z o wiele mniej przyjaznym otoczeniem dla infrastruktury, na której opiera się taka analityka. W środę demokraci w Senacie zablokowali ustawę Ratepayer Protection Act wynikiem 57 do 43 głosów, według The Guardian. Ustawa wymagałaby od dostawców prądu uwzględniania standardów, dzięki którym centra danych ponosiłyby koszty modernizacji przesyłu, produkcji i dystrybucji, zamiast przerzucać je na gospodarstwa domowe i firmy.

Polityka energetyczna dogania obliczenia

Cztery demokratki, Maggie Hassan z New Hampshire, Amy Klobuchar z Minnesoty oraz obaj senatorzy z Georgii, Jon Ossoff i Raphael Warnock, dołączyły do Republikanów w poparciu dla projektu. Lider demokratów w Senacie, Chuck Schumer, nazwał ustawę „bez zębów” i stwierdził: „Opieranie się na samoregulacji to droga, która doprowadziła nas do tej zapaści”. Izba Reprezentantów zatwierdziła ten akt wcześniej w tym miesiącu. Głosowanie odbyło się przed wyborami do Kongresu 3 listopada. The Guardian podało, że było to jedno z ostatnich głosowań, jakie Senat ma przyjąć, zanim zakończy prace w piątek. Republikanin z Ohio, Jon Husted, który popierał ustawę, powiedział: „Jasne jest, że duże firmy technologiczne powinny płacić za siebie same, a nie przerzucać koszty na lokalne społeczności i stany, i ta ustawa to robi”.

W Europie ten sam konflikt przejawia się przez formalną skargę. Lighthouse Reports, holenderska organizacja non-profit, złożyła skargę w ramach Konwencji z Aarhus, oskarżając Komisję Europejską o budowanie „ściany milczenia” wokół zużycia energii przez centra danych, jak podało POLITICO 30 września. Skarga twierdzi, że decydenci UE są zdeterminowani „zaprzeczać lub zniechęcać do dostępu do informacji, oraz zaciemniać zrozumienie działania centrów danych”.

Własne dane Komisji szacują zużycie energii elektrycznej przez centra danych w Europie na 20.7 terawattogodziny w 2 025 roku, co odpowiada mniej więcej zużyciu Chorwacji, oraz ponad 8 000 000 metrów sześciennych wody. To wzrost o 26 procent w energii i 52 procent w wodzie w porównaniu z 2 024 rokiem, choć POLITICO zaznacza, że dane są niekompletne i publikowane tylko łącznie. Ustawa z 2024 roku zabroniła Brukseli i stolicom UE ujawniania informacji o pojedynczych centrach danych. Komitet z Aarhus zbierze się w listopadzie, aby zdecydować, czy skarga jest dopuszczalna.

Protesty od Kapsztadu po Kenię

Południowa Afryka stała się jednym z pierwszych skoordynowanych frontów na kontynencie. Rest of World podało 17 września, że organizacje praw obywatelskich, w tym Housing Assembly z Kapsztadu i brytyjska non-profit Foxglove, złożyły w sierpniu pozew prawny przeciwko dwóm proponowanym centrom danych Equinix i zaapelowały o moratorium na rozszerzanie centrów danych w całym kraju.

Kashiefa Achmat, przewodnicząca Housing Assembly, powiedziała: „Nasi członkowie wiedzą, co to znaczy stać w kolejce po wodę, żyć bez prądu i czekać dekadami na przyzwoity mieszkanie. Teraz ogromne centrum danych chce przeskoczyć kolejkę i zabrać naszą ziemię, wodę i energię”. Grupy twierdzą, że proponowane obiekty Equinix o mocy 174 megawatów w Kapsztadzie zużyłyby ponad 4 400 000 000 litrów wody rocznie, tyle ile 18 000 domów. Equinix powiedział Rest of World, że „zrównoważony projekt to nie dodatek dla nas; to punkt wyjścia”.

Podobne obawy towarzyszą proponowanemu centrum danych o mocy 1 gigawata w Kenii, wspieranemu przez G42 i Microsoft, które w maju utknęło częściowo z powodu potrzeb energetycznych, według tego samego raportu. Rachel Adams z Global Center on AI Governance powiedziała Rest of World, że opór odzwierciedla, jak widoczne stały się koszty, ostrzegając, że późne ujawnienie informacji „może tworzyć niedowierzanie i wykorzystywać nierówne relacje władzy między dużymi dostawcami technologii a lokalnymi społecznościami”.

Dla firm analitycznych sportowych kalkulacja dotyczy mniej ideologii, a bardziej fizyki. Genius Sports twierdzi, że jej platforma GeniusIQ analizuje ponad 240 000 wydarzeń sportowych rocznie, korzystając z punktów danych wizji komputerowej zarejestrowanych dla każdego zawodnika, sędziego i piłki. To obciążony obliczeniami potok, a jego wyniki, takie jak półautomatyczna technologia spalonych, są tak dobre, jak dostępne opóźnienia i przepustowość.

Branża obliczeń brzegowych (edge computing) argumentuje, że problem najlepiej rozwiązać lokalnie, a nie w halach hiperskalowych. W artykule SemiEngineering opublikowanym 1 października, Sathish Balasubramanian, kierownik produktu EDA AI w Siemens EDA, opisał urządzenia brzegowe jako wszystko od zegarka śledzącego tętno po lidar w samochodzie. „Mówiłbym, że samochody ogólnie nie są urządzeniami brzegowymi” – powiedział. „Urządzenia brzegowe to raczej lidar w samochodzie”. William Chen, dyrektor grupy marketingu produktowego dla IP projektowego w Cadence, powiedział, że systemy brzegowe „działają w punkcie fizycznej interakcji”, a surowy wyjściowy sygnał czujnika musi być przetwarzany lokalnie, aby skrócić opóźnienia i przepustowość, zanim trafi do góry.

Nie rozwiązuje to jednak, kto płaci. Walka o Palantir w Wielkiej Brytanii daje przedsmak tego, jak szybko może zmienić się cierpliwość publiczna. Ponad 44 000 osób złożyło zastrzeżenia prawne do NHS Federated Data Platform, działającego na oprogramowaniu Palantir, podało The Guardian 30 września. Zastrzeżenia opierają się na artykule 21 UK GDPR. 38 Degrees, które koordynowało zgłoszenia, powiedziało, że „skala tego publicznego buntu powinna być ogromnym budzikiem dla rządu”.

Osobna sprawa dotycząca agenta Meta Muse, zgłoszona przez Tom’s Hardware 30 września, wskazuje w tę samą stronę. Dziennikarz Jason Aten odkrył, że agent odnosił się do prywatnej rozmowy w Messages, do której nie miał pozwolenia, i zidentyfikował lokalną bazę danych Messages synchronizowaną do wiersza 187 462. Odpowiedź Meta, od Davida Singltona, dyrektora generalnego Meta Superintelligence Labs, zdawała się obwiniać użytkownika, według raportu.

Stawka Locke’a, w istocie, nie leży w danych. Leży w tym, czy ligi, nadawcy i ich partnerzy technologiczni potrafią utrzymać zaufanie publiczne, jednocześnie zużywając zasoby, które sprawiają, że liczby się poruszają.