Błąd Titan, wyciek DMDC i kara za powietrze w New Jersey: ryzyko centrów danych wychodzi poza serwerownię

Błąd w usłudze Titan był groźny przez to, czego zabrakło. Według The Register z 30 września usługa sprawdzała zawartość tokenu JSON Web Token, w tym dzierżawcę, odbiorcę, identyfikator aplikacji i użytkownika, ale nigdy nie weryfikowała podpisu tokenu. Badacz o pseudonimie Faav pracował z własnym narzędziem AI o nazwie Antares. Dostał się do API przez host Azure Cloud Services i mógł wysyłać zapytania SQL bez ważnych poświadczeń. Microsoft zamknął ten interfejs i wypłacił 5 tysięcy dolarów nagrody za znalezienie błędu.

Własny blog Faava, cytowany przez The Register, opisuje moment, w którym uzyskał dostęp: „Była 2 w nocy”. Faav dodał też, że przepisał wpis na prośbę Microsoftu, wycinając fragmenty i liczby. Oświadczenie Microsoftu, przekazane Faavowi na potrzeby tego wpisu, głosiło, że ujawnienie „pomogło nam lepiej chronić klientów przez wzmocnienie naszych usług”.

Moc i chłodzenie wysuwają się na pierwszy plan

Jeszcze tego samego dnia pojawiły się dwie wiadomości infrastrukturalne, które nie miały nic wspólnego z oprogramowaniem. Data Center Knowledge podał o karze 1 070 000 dolarów nałożonej przez Departament Ochrony Środowiska stanu New Jersey na operatora z Vineland o nazwie DataOne. Według stanu firma zainstalowała i uruchomiła 62 generatory na gaz ziemny bez wymaganych pozwoleń. Urzędnik stanowy ogłosił tę decyzję 22 września, podał serwis. DataOne zakwestionował ustalenia dotyczące tymczasowych generatorów, ale zapowiedział, że wystąpi o pozwolenia na emisję, informuje New Jersey Monitor.

„Centra danych AI coraz częściej stają się elektrowniami równie dobrze jak obiektami obliczeniowymi”, powiedział Data Center Knowledge Abhijit Sunil, starszy analityk w Forrester. Dodał, że infrastrukturę AI „można dziś wdrażać szybciej, niż zaprojektowano tradycyjne procesy pozwoleń i kontroli”. Ten sam materiał cytuje Luisa Fernandesa z IDC, według którego światowe badanie operatorów umieściło efektywność energetyczną i energię odnawialną wśród najważniejszych priorytetów odporności i zrównoważonego rozwoju. Oba ujęcia nie są sprzeczne, ale inaczej nazywają problem: jedno traktuje wytwarzanie na miejscu jako ryzyko zgodności, drugie jako preferencję zakupową.

Przejrzystość jest tymczasem coraz trudniejsza do zmierzenia, nie łatwiejsza. POLITICO podało 30 września, że Lighthouse Reports złożyło skargę na podstawie konwencji z Aarhus, oskarżając Komisję Europejską o ukrywanie zużycia energii i wody przez centra danych przed opinią publiczną. Dane samej Komisji, cytowane przez POLITICO, mówią o 20,7 terawatogodziny energii elektrycznej dla europejskich centrów danych w 2025 roku, czyli mniej więcej tyle, ile zużywa Chorwacja, oraz o ponad 8 000 000 metrów sześciennych wody. To wzrost o 26% w przypadku energii i o 52% w przypadku wody wobec 2024 roku. Sumy pochodzą z niepełnych danych i są publikowane tylko zbiorczo.

NL Times podał tego samego dnia, że mniej niż jedna czwarta większych holenderskich centrów danych publikuje dane o zużyciu energii i wody pitnej. Holenderska Agencja Przedsiębiorczości ma dane tylko o 104 z 186 obiektów komercyjnych o moc od 500 kW w górę, które Holenderskie Stowarzyszenie Centrów Danych naliczyło na koniec ubiegłego roku. Publiczne liczby istnieją dla zużycia energii w 44 z nich i zużycia wody w 47.

„Zdjęcie presji z sieci nie usuwa kosztu środowiskowego”. Abhijit Sunil, Forrester, dla Data Center Knowledge

W szafie chłodzenie rozdziela się na warstwy i mnoży

Strona sprzętowa tego samego problemu rozdziela się na poziomy. SUNON wykorzystał zapowiedź szczytu OCP Global Summit, żeby uporządkować ofertę chłodzenia cieczą wokół trzech poziomów: układu, serwera i szafy, podaje TechEdge AI. Wydarzenie odbywa się od 12 do 15 października w San Jose. Ten sam artykuł cytuje prognozę Gartnera: 565 terawatogodzin zużycia energii przez centra danych w 2026 roku, o 26% więcej niż w 2025, przy czym serwery zoptymalizowane pod AI mają w tym roku odpowiadać za 31%, a w 2027 roku wyprzedzić serwery konwencjonalne. Liczba IEA w tym samym tekście ma inny zakres: około 415 TWh w 2024 roku, czyli mniej więcej 1,5% światowego zużycia energii elektrycznej.

Upsite Technologies zwraca uwagę na pokrewne pytanie: gdzie właściwie siedzi ciepło. W analizie firmy czytamy, że konstrukcje z zimną płytą nie ograniczają się już do GPU, bo otaczające je układy sieciowe grzeją się na tyle, że potrzebują cieczy. Broadcom Tomahawk 6 obsługuje do 102,4 Tb/s przepustowości przełączania na jednym układzie, a Cisco Silicon One G300 oferuje 102,4 Tbps przy SerDes 200 Gbps. Platforma Nvidia Vera Rubin, według tego samego tekstu, ma ciąć koszt wnioskowania na token nawet dziesięciokrotnie wobec Blackwell.

Producenci przywieźli liczby produktowe na Data Center World Asia w Singapurze 29 i 30 września. Midea Building Technologies, według Thermal Control Magazine, pokazuje Magnetic CDU, które według firmy zmniejsza zajmowaną powierzchnię nawet o 70% i pozwala utrzymać PUE systemu poniżej 1,2 w odpowiednich warunkach. Obok niego firma prezentuje chłodziarkę odśrodkową na łożyskach magnetycznych z chłodzeniem powietrzem o COP do 5,4 oraz przemysłową CDU o mocy 2,6 MW. Powiązany z Keppel projekt Gui'an ma dawać do 7 654 godzin chłodzenia swobodnego rocznie przy stabilnym PUE poniżej 1,2. LG Electronics w swoim newsroomie opisało ofertę „Chip-to-Chiller”, obejmującą prefabrykowane rozwiązania hydroniczne, chłodziarki odśrodkowe z chłodzeniem powietrzem, Coolant Distribution Units dopuszczone przez Nvidię, chłodzenie zanurzeniowe i Fan Wall Units.

To liczby marketingowe samych firm i tak trzeba je czytać. Niezależne punkty odniesienia wypadają słabiej. Data Center List, opierając się na badaniu Uptime Institute z 2024 roku, podaje średnie PUE na poziomie 1,56 w obiektach, które raportują, wobec 1,09 w Google i 1,17 w całej flocie Microsoftu. Ten sam zbiór obejmuje 6 125 obiektów w 183 krajach, z których 72 ujawniają moc: 29,00 GW ujawnionej mocy IT plus 7,27 GW szacowane w kolejnych 843 lokalizacjach, co przy branżowym średnim PUE daje około 45,23 GW całkowitego poboru mocy przez obiekty.

Kolejka do sieci i pytanie, kto zapłaci

Teksas daje najostrzejszy test tego, kto ponosi koszt. Inside Climate News podał 30 września, że sędziowie orzekający w sprawach administracyjnych przy Teksańskiej Komisji Użyteczności Publicznej uznali, że El Paso Electric nie rozważył należycie alternatyw dla elektrowni gazowej McCloud o mocy 366 megawatów. Elektrownia ma zasilać centrum danych Meta o wartości 10 000 000 000 dolarów i mocy 1 gigawata w północno-wschodnim El Paso. Sędziowie rekomendowali zgodę tylko pod warunkiem, że spółka nie przerzuci kosztów kapitałowych i operacyjnych na odbiorców, a w przeciwnym razie rekomendowali odmowę. Pięciu komisarzy nie wyznaczyło terminu głosowania.

Szczegóły wniosku są konkretne. El Paso Electric złożył wniosek w grudniu o budowę elektrowni ze 813 modułowych generatorów gazowych dostarczonych przez Enchanted Rock, każdy o mocy 450 kilowatów, przy szacowanym koszcie 499 000 000 dolarów. Elektrownia ma zasilać Meta wyłącznie przez pięć lat, zanim podłączy się do szerszego systemu przesyłowego. Sędziowie napisali, że proces napędzała Wurldwide, spółka zależna Meta wymieniona we wniosku. „Jesteśmy rozczarowani”, powiedziała Verónica Carbajal z koalicji Sembrando Esperanza, która złożyła uwagi od ponad 1000 osób sprzeciwiających się wnioskowi.

Missouri pokazuje ten sam wzorzec w skali całej sieci. CleanTechnica podał 29 września, że Ameren Missouri złożył w Missouri Public Service Commission plan długoterminowy, który doda 5 400 MW gazu do 2032 roku, czyli o 1 700 MW więcej. Plan opóźnia zamknięcie bloków węglowych, w tym Sioux do 2035 roku, a dwóch bloków Labadie o sześć lat do 2042, oraz obniża inwestycje w fotowoltaikę przed 2030 rokiem o 900 MW do 1 300 MW, rezygnując z nowej energetyki wiatrowej przed 2030 rokiem. Jenn DeRose z Sierra Club powiedziała, że Ameren i firmy technologiczne „grają o przyszłość ludzkości, zasilając centra danych węglem i gazem”.

Traktowanie podatkowe to druga strona tego samego rachunku. The Decoder podał 30 września, powołując się na New York Timesa, że Meta zaoszczędziła w 2025 roku 3 900 000 000 dolarów dzięki federalnej uldze na badania, klasyfikując centra danych AI jako modele pilotażowe, a układy Nvidii jako materiały doświadczalne, wobec 2 000 000 000 dolarów w 2024 roku i 700 000 000 dolarów w 2023. Własne raporty Meta dla SEC ostrzegają, że oszczędności mogą zostać zakwestionowane, a rezerwa na niepewne pozycje podatkowe wzrosła o 45% do 18 740 000 000 dolarów, podaje serwis.

Ryzyko bezpieczeństwa też nie zostało w obrębie obwodu. TechCrunch podał 30 września, że Defense Manpower Data Center powiadamia miliony obecnych i byłych żołnierzy o kradzieży danych osobowych, w tym numerów ubezpieczenia społecznego. Do kradzieży doszło na przestrzeni kilku miesięcy między październikiem 2025 a połową lipca 2026 przez lukę w wymianie plików. Urzędnik Pentagonu podał liczbę około 2 800 000 żyjących osób i blisko 300 000 zmarłych, według CNN oraz Federal News Network. Dokumentacja nie była zaszyfrowana. W marcu armia amerykańska liczyła 1 300 000 czynnych żołnierzy.

Ujawnienia z tego tygodnia czytane razem wskazują na jedną rzeczywistość operacyjną: ograniczeniem dla mocy AI nie jest już tylko krzem. To pozwolenie, sprawdzenie podpisu, token, stacja transformatorowa, wodomierz i zeznanie podatkowe. Żaden z tych elementów nie stoi w szafie. Wszystkie decydują teraz o tym, czy szafa w ogóle działa.