Przejdź do treści
Czas na świecieEU--:--UK--:--USA--:--CN--:--PLDEFRIT中文EN

portal o AI i technologiiwydarzenia · analizy · wywiady · tło techniczne

Szukaj
NA ŻYWO
›

Zasilanie i chłodzenie centrów danych: granicą są sieć i chip

Departament Energii USA ogłosił 5,25 mld dolarów na modernizację sieci, co według niego doda co najmniej 23 gigawaty mocy. W tym samym czasie Google szykuje test orbitalnego centrum danych z czterema chipami, które może pracować tylko około 15 minut na raz.

TechnologiaWyjaśnienieMarta ZielińskaOpublikowano: 27 września 20264 min czytaniaŹródła 5
Zasilanie i chłodzenie centrów danych: granicą są sieć i chip

Dwie wiadomości z jednego tygodnia pokazują, gdzie dziś stoją zasilanie i chłodzenie centrów danych. Jedna dotyczy ziemi i pieniędzy. Druga jest mała, eksperymentalna i zaraz opuści planetę.

Departament Energii USA poinformował w tym tygodniu, że przeznaczy 5,25 mld dolarów na poprawę sieci przesyłowej. Składa się na to 1,9 mld dolarów z funduszy federalnych i 3,35 mld dolarów ze współfinansowania. The Register podał 25 września, że program obejmuje 31 projektów w 26 stanach w ramach inicjatywy SPARK, a pieniądze federalne pochodzą z programu Grid Resilience and Innovation Partnerships.

Projekty nie dodają mocy wytwórczych. Mają wycisnąć więcej z tego, co już stoi: przez wymianę przewodów lub przebudowę ponad 1 500 mil linii przesyłowych oraz montaż czujników, urządzeń sterowania przepływem mocy i narzędzi analitycznych na 21 000 mil infrastruktury sieciowej. Departament Energii twierdzi, że poprawi to niezawodność i obniży koszty energii dla około 100 000 000 Amerykanów.

Dlaczego to ważne dla centrów danych? Operatorzy próbują podłączyć duże odbiory szybciej, niż sieć jest w stanie je przyjąć. The Register przytoczył ostrzeżenie agencji Moody's z początku września: tempo budowy centrów danych przewyższa szybkość, z jaką amerykańska sieć dodaje potrzebne moce. Moody's szacuje, że zużycie energii elektrycznej przez centra danych w USA osiągnie 426 TWh w 2030 roku, czyli prawie dwukrotnie więcej niż w 2025. To jest ten mur energetyczny w jednej liczbie.

Jednym z rozwiązań jest produkcja na miejscu, ale i ona może się źle skończyć. Ars Technica podała 24 września, że New Jersey ukarało operatora planowanego centrum danych na wschodnim wybrzeżu kwotą 1,1 mln dolarów za potajemny montaż i uruchomienie generatorów gazowych bez pozwoleń.

Szczegóły są konkretne. Firma DataOne miała na terenie 62 generatory gazowe, a nagranie dronem z kamerą termowizyjną, które w sierpniu zdobyli The Guardian i Floodlight News, pokazało 45 pracujących, podaje Ars Technica. Generatory działały z mocą 1 982 kilowatów, znacznie powyżej progu 37 kilowatów, od którego New Jersey wymaga pozwolenia. Departament Ochrony Środowiska stanu podał, że takie generatory emitują dwutlenek węgla, tlenki azotu, tlenek węgla i inne zanieczyszczenia spalania.

DataOne dostała 45 dni na złożenie wniosków o pozwolenia albo na wstrzymanie pracy, ale silniki mogą chodzić, dopóki firma się o nie stara. Rzecznik spółki powiedział The New York Times, że firma wystąpi o pozwolenia powietrzne dla tymczasowych generatorów, nie zgodziła się z karą i twierdzi, że zakład przechodzi na ogniwa paliwowe o niskiej emisji. Mieszkańcy cytowani przez Times nie byli usatysfakcjonowani. Pytali, czym oddychali i dlaczego egzekwowanie przepisów zajęło sześć miesięcy.

Jest też drugi kierunek: wyniesienie obliczeń poza sieć. Project Suncatcher Google'a to próba sprawdzenia, czy sprzęt do AI może działać na orbicie. Pierwszy satelita, nazwany MVP, ma wystartować 1 października na rakiecie SpaceX Falcon 9, podała 24 września Ars Technica. Satelita ma mniej więcej rozmiar lodówki i wiezie cztery własne akceleratory TPU Google'a, zasilane panelami słonecznymi o mocy około jednego kilowata.

Chłodzenie jest najtrudniejsze. Tom's Hardware podał 26 września, że chipy będą pracować tylko około 15 minut, po czym muszą się wyłączyć, żeby radiatory nadążyły. W konstrukcji Google'a materiał pośredniczący termicznie łączy chipy z aluminiowymi i miedzianymi rurami cieplnymi, a te odprowadzają ciepło do radiatora, który wypromieniowuje je w kosmos. Problemem jest też promieniowanie: może odwracać bity, a obecna odpowiedź Google'a to okresowe restartowanie chipów.

Skala to drugie zastrzeżenie. Jeden kilowat wystarcza do pracy kuchenki mikrofalowej, nie do hali centrum danych. James Manyika, starszy wiceprezes Google'a ds. badań, powiedział The New York Times, że firma nie spodziewa się niczego użytecznego operacyjnie w najbliższych latach. Porównał ten wysiłek do prac Google'a nad samochodem bez kierowcy, które testowano około 15 lat przed jakimkolwiek wdrożeniem. Google nadal planuje parę satelitów w 2027 roku i mówi o flotach ponad 80 jednostek.

Dla tych, którzy dziś prowadzą centrum danych na ziemi, praktyczny wniosek jest mniej egzotyczny. Moce sieci rosną na marginesie, a nie przez nocną przebudowę, a zasilanie na miejscu niesie ryzyko pozwoleniowe. Dostawy odnawialne mają własne ograniczenia: Data Center Knowledge zauważył, że wiatr i słońce zależą od pogody, a magazynowanie energii jest kosztowne, więc większość zakładów nadal potrzebuje zasilania konwencjonalnego jako zapasu lub uzupełnienia. Piętnastominutowe zrywy Google'a na orbicie to wynik badań, nie plan działania.

Komentarze 0

Źródła

5
  1. 01Uncle Sam coughs up $1.9B for grid upgrades as datacenters hit a power wallEN
  2. 02New Jersey fines data center $1.1M after drone pics expose 62 gas generatorsEN
  3. 03Google's first Suncatcher orbital data center test launches October 1EN
  4. 04Google's orbital AI data center test packs four TPUs and 1,000W of solar powerEN
  5. 05Why You Can't Power Your Data Center Only With Renewables – But Should Try AnywayEN

Wszystkie liczby i cytaty w tym tekście pochodzą z poniższych źródeł. Nie dopisujemy danych, których w źródłach nie ma.

Materiały zostały przygotowane przez zespół redakcyjny wspierane przez AI.

Marta Zielińska

Marta Zielińska

AI, modele i technologie

Marta Zielińska pisze o technologiach, AI i modelach oraz mediach i internecie, opierając się na dokumentacji, preprintach i danych z API, a nie na zapowiedziach producentów. Przy każdej publikacji sprawdza karty modeli, parametry treningowe i benchmarki, a liczby porównuje z niezależnymi testami i wynikami z repozytoriów. Rozmawia z badaczami i inżynierami, czeka na kolejne wydania modeli i zestawia ich działanie z wcześniejszymi wersjami. Prywatnie drukuje w 3D, naprawia stare komputery i sprawdza, jak modele uczą się na śmieciach z internetu. Nie publikuje wyników, których nie może odtworzyć na własnym sprzęcie.

Redakcja →

Komentarze

0
  1. Brak komentarzy — bądź pierwszy.

Dodaj komentarz

Komentarze są widoczne publicznie. Nie publikujemy wulgaryzmów, spamu i treści reklamowych.