Projekt SWIFT IBM-a robił warstwę w 5 godzin. Nowoczesne fabryki potrzebują 19 do 36
W latach siedemdziesiątych projekt SWIFT Billa Hardinga potrzebował średnio 5 godzin na warstwę procesu produkcyjnego, podaje IEEE Spectrum. Najszybsze współczesne fabryki potrzebują 19 godzin, a średnia branżowa wynosi 36.

Projekt SWIFT IBM-a potrzebował średnio 5 godzin na wykonanie każdej warstwy procesu produkcyjnego, poinformowało IEEE Spectrum w grudniu 2024 roku. Najszybsze nowoczesne fabryki zużywają 19 godzin na warstwę. Średnia w branży to 36.
Długi tekst historyczny napisał Jesse Aronstein. To inżynier, który pracował przy programie. W 1970 roku Bill Harding przedstawił pomysł w pełni zautomatyzowanej linii do produkcji płytek krzemowych. Harding kierował wtedy grupą badawczo-produkcyjną IBM w East Fishkill w stanie Nowy Jork. Linia miała wytwarzać układy scalone w mniej niż dobę. W tamtym czasie, pisze IEEE Spectrum, układy scalone, na przykład chipy pamięci RAM, przechodziły zwykle przez kilkadziesiąt ręcznych stanowisk. Taka droga zajmowała miesiąc i przebiegała z przerwami.
Harding nie był typowym menedżerem IBM. Dorastał w Brooklynie, w czasie II wojny światowej trzy razy został ranny w walce. Służył w Trzeciej Armii George'a S. Pattona. Później zdobył tytuł licencjata i magistra z matematyki i fizyki, według tej relacji. Aronstein poznał go po raz pierwszy w 1962 roku. IBM szykował się wtedy do produkcji System/360, swojego pierwszego w pełni półprzewodnikowego komputera. Spotkanie było burzliwe. Harding ryknął na Aronsteina: „What the hell good is that?”. Aronstein pokazywał, jak można automatycznie obsługiwać luzem nieobudowane płytki półprzewodnikowe w celu testowania i sortowania.
Artykuł wprost wymienia zastrzeżenia do porównania z dzisiejszą produkcją. Nowoczesne układy scalone mają znacznie więcej warstw, powstają na większych płytkach, a proces jest bardziej złożony. IEEE Spectrum dodaje, że te czynniki nie zamykają całkiem luki. Czas realizacji SWIFT, pisze, nigdy nie został wyrównany.
Co robi reszta łańcucha dostaw
Pytanie o moce produkcyjne nie dotyczy tylko szybkości linii. Rządy i dostawcy wydają jednocześnie na wolumen, materiały i surowce na wcześniejszych etapach.
Malezja wchodzi w produkcję półprzewodników wyższego rzędu. Wiceminister finansów Amir Hamzah Azizan powiedział CNBC, że kraj nie przejmuje się konkurencją ze strony Chin ani USA. Mówił na wiosennych spotkaniach MFW w Waszyngtonie w kwietniu 2024 roku. „The semiconductor space is now in the upcycle, and Malaysia will be a beneficiary of that” powiedział. Malezja ma 13% światowego rynku usług pakowania, montażu i testowania chipów. CNBC podało tę liczbę za raportem Malezyjskiego Urzędu Rozwoju Inwestycji z lutego.
„We're seeing a lot of end users now diversifying their supply chain. Our focus, actually, is to provide a very vibrant, strong supply chain connectivity, and make sure that we ride on that.”
Amir Hamzah powiedział też, że Malezja nie wejdzie „head on to the tail end of the high-end competition, where maybe the US is bringing all the parts”.
Indie wybrały inną drogę. TechCrunch poinformował 15 lipca 2026 roku, że New Delhi ogłosiło program wsparcia produkcji telefonów komórkowych o wartości 625 mld rupii (około 6,5 mld dolarów). Program trwa pięć lat, przewiduje zachęty od 2,25% do 5% od kwalifikowanej sprzedaży i dodatkowe 1,5% za lokalne zaopatrzenie w kluczowe komponenty i podzespoły. Ta sama zapowiedź przeznaczyła kolejne 1,28 bln rupii (około 13,3 mld dolarów) na krajową produkcję półprzewodników. To rozszerzenie programu zachęt dla chipów o wartości 10 mld dolarów, uruchomionego w 2021 roku. Indie odpowiadały za 18% światowej produkcji smartfonów w 2025 roku, wobec 63% w Chinach, według Counterpoint Research.
Po stronie komponentów Texas Instruments podało 24 października 2024 roku, że rozpoczęło produkcję półprzewodników mocy z azotku galu w fabryce w Aizu w Japonii. Ten ruch poczwórnie zwiększył wewnętrzne moce GaN w zakładach w USA i Japonii. Mohammad Yunus, starszy wiceprezes TI ds. technologii i produkcji, powiedział, że firma chce do 2030 roku zwiększyć produkcję własną do ponad 95%. TI podało też, że przetestowało procesy GaN na płytkach 300 mm.
Surowiec, którego nikt nie zastąpi szybko
Jest jeszcze kwarc. W Spruce Pine w Karolinie Północnej znajdują się kopalnie kwarcu wysokiej czystości. Eksploatują je Sibelco North America i The Quartz Corp. Tom's Hardware poinformował 1 października 2024 roku, że huragan Helene przyniósł do miasteczka ponad dwa stopy deszczu. Burza odcięła drogi i zostawiła mieszkańców bez prądu. Sibelco potwierdziło wstrzymanie działalności. The Quartz Corp powiedział The Verge, że jest za wcześnie, by stwierdzić, czy ucierpiał jego zakład produkcyjny.
Construction Physics sprawdził tezę, że cała produkcja półprzewodników zależy od Spruce Pine. Ocena z listopada 2024 roku: tygle kwarcowe są rzeczywiście niezbędne w większości produkcji półprzewodników, a Spruce Pine jest miejscem, skąd pochodzi większość kwarcu. Ale miasteczko nie jest całkiem niezastąpionym zwornikiem. Odcięcie dostaw prawdopodobnie nie zatrzymałoby produkcji półprzewodników całkowicie. Oznaczałoby spadek wydajności i wzrost kosztów. Rozwijane są nowe źródła kwarcu i badane nowe materiały na tygle.
W tym tekście są szczegóły warte zapamiętania. Kwarc wysokiej czystości kosztuje rzędu 10 000 dolarów za tonę. Tygle kosztują po kilka tysięcy dolarów sztuka. Tygiel wytrzymuje około 400 godzin pracy. Piec Czochralskiego zużywa 20 do 25 tygli rocznie. Jedna z prac cytowanych przez Construction Physics szacowała, że 30% kosztu produkcji monokrystalicznych sztab krzemu pochodziło z tygli.
Złóż liczby razem, a obraz jest mniej dramatyczny niż nagłówki, które pojawiły się po Helene. Szacuje się, że Spruce Pine produkuje 180 000 do 200 000 ton kwarcu wysokiej czystości rocznie. To wzrost z około 30 000 ton wysokiej czystości w 2015 roku. To dużo materiału jak na branżę tej wielkości i bardzo mało w porównaniu z kopalnią węgla.
Trudniejsze jest pytanie, które stawia SWIFT. Automatyzacja w rodzaju tej, którą zbudował Harding, rozprzestrzeniła się w całej branży, zauważa IEEE Spectrum. Wiele innowacji z jego linii jest dziś powszechnych. Czas realizacji to ta część, która się nie przeniosła.
Źródła
6- 01IBM invented semiconductor manufacturing automationEN
- 02Malaysia pushes into higher-end semiconductor manufacturingEN
- 03Hurricane devastates quartz mines critical for semiconductor manufacturingEN
- 04India to allocate $20B to semiconductor and smartphone manufacturingEN
- 05TI expands internal manufacturing for gallium nitride (GaN) semiconductorsEN
- 06Does All Semiconductor Manufacturing Depend on Spruce Pine Quartz?EN
Wszystkie liczby i cytaty w tym tekście pochodzą z poniższych źródeł. Nie dopisujemy danych, których w źródłach nie ma.
Materiały zostały przygotowane przez zespół redakcyjny wspierane przez AI.
Komentarze
0- Brak komentarzy — bądź pierwszy.