Star Catcher przetestuje laserową transmisję energii w kosmosie na pokładzie rakiety SpaceX
Start-up Star Catcher wysyła w tym tygodniu prototyp Protostar na rakiecie SpaceX. Urządzenie ma skierować wiązkę laserową na swobodnie lecący satelitę. Firma twierdzi, że będzie to pierwsza transmisja mocy między dwoma nierozłączonymi obiektami na orbicie.

Star Catcher, firma z Jacksonville na Florydzie, szykuje się do startu prototypu Protostar na rakiecie SpaceX w tym tygodniu. Plan ten opisał 28 września WIRED. Satelita wystrzeli laser w kierunku cubesata, który poleci w tym samym locie. Jak twierdzi spółka, będzie to pierwsza transmisja energii laserowej między dwoma obiektami na orbicie bez użycia liny. W trakcie testu cubesat oddali się od Protostara, a Star Catcher porówna otrzymaną moc z własnymi modelami.
Sam pomysł jest starszy niż większość sprzętu, który go wdraża. WIRED wskazuje na opowiadanie science fiction Isaaca Asimova z 1 941 roku i wspomina, że NASA badała tę koncepcję w latach 70. Projekt spoczął na półce, bo starty były zbyt drogie. Hanieh Fattahi, badaczka z Max Planck Institute for the Science of Light, powiedziała WIRED: „Wysyłanie dużych ilości sprzętu na orbitę było ekstremalnie kosztowne, więc generowanie mocy w kosmosie i przesyłanie jej w inne miejsca rzadko miało praktyczny sens”. Spadek kosztów startów zmienił rachunek.
Star Catcher przekonuje, że satelity oraz centra danych, które Google, SpaceX i szereg start-upów chcą umieścić na orbicie, potrzebują zasilania, którego nie dostarczy żadna sieć. „W kosmosie nie ma sieci energetycznej” – powiedział Andrew Rush, współzałożyciel i CEO firmy, w rozmowie z WIRED. „Wszyscy tylko wyruszają na te małe wycieczki campingowe”.
Satelity firmy, zwane węzłami energetycznymi, zbierają światło słoneczne przez soczewki i koncentrują je w długości fal, które – jak twierdzi spółka – mogą dostarczyć do 10 razy więcej mocy niż rozproszone światło. Wiązka trafia potem jako laser do paneli słonecznych klienta. Rush argumentuje, że dla operatorów zyskiem jest dłuższy czas pracy i większy zysk, bo mniejsze baterie zostawiają miejsce na więcej instrumentów lub, w przypadku orbitalnych centrów danych, więcej kart GPU.
Na papierze widać komercyjne zainteresowanie. Star Catcher pozyskał 65 000 000 dolarów wcześniej w tym roku, wygrał nagrodę w wysokości 30 000 000 dolarów od US Space Force i podpisał 40 listów intencyjnych oraz 10 umów o zakup mocy, podało WIRED. Ta sama misja SpaceX ma zabrać pierwszą próbę centrum danych w kosmosie od Google.
Rekordy naziemne są skromne obok ambicji. Star Catcher pobił rekord DARPA z zeszłego roku, dostarczając ponad 1 kilowat do paneli słonecznych z półki, co wystarcza do uruchomienia kuchenki mikrofalowej. Naval Research Laboratory przeprowadziło w 2 023 roku eksperyment z laserem w kosmosie przez 100 dni, ale wiązka przeleciała mniej niż 5 stóp i pracowała z wydajnością 11 procent. Fattahi powiedziała WIRED, że wydajność, śledzenie, zarządzanie ciepłem i przetrwanie lat w zimnej próżni nadal wymagają pracy. Rush opisuje swoją firmę jako będącą w fazie „pełzania”.
Sam start to druga połowa historii. CNBC poinformowało 28 września, że Federal Aviation Administration wydało 26 września licencję na start i operacje powrotu SpaceX Starship Super Heavy Flight 14. 75-minutowe okno czasowe otwiera się o 8:15 czasu wschodniego z bazy Starbase w Teksasie, według strony SpaceX. Lot ma po raz pierwszy umieścić Starshipa na orbicie i wystrzelić 26 satelitów Starlink V3. Żaden z 13 poprzednich lotów nie miał na celu osiągnięcia orbity.
SpaceX liczy na Starshipa, aby skalować Starlink, swój największy i jedyny dochodowy segment w drugim kwartale, podało CNBC. Firma operuje około 11 000 aktywnych satelitów, w porównaniu z około 650 dla Eutelsat OneWeb. Nowe satelity V3, budowane w Redmond w Waszyngtonie, mają panele słoneczne, które generują dwukrotnie więcej mocy niż wcześniejsze generacje i są zaprojektowane do szybszej transmisji danych.
Konstelacja Amazona to kontrast. The Verge poinformowało 28 września, że od ostatniego udanego startu Leo minęło 12 tygodni. 29 satelitów poleciało na rakiecie Atlas V United Launch Alliance 2 lipca, co zwiększyło łączną liczbę wystrzelonych satelitów Leo do 396. Vulcan jest naziemny od lutego 2 026 roku po anomalii boostera, New Glenn od Blue Origin stoi od czasu, gdy jego jedyny pad startowy zniszczono w maju, a nieokreślony problem z komponentem Ariane 6 ma zakłócić starty do końca 2 026 roku. Amazon zamówił 6 kolejnych startów Arianespace A64, co daje 24 zamówione starty, ale 36 satelitów Leo, które miały lecieć w październiku, skreślono z europejskiej strony startowej. Termin na komercyjną dostępność, który Amazon wyznaczył na серединę 2 026 roku, minął bez aktualizacji.
Nie każda idea zasilania w kosmosie wymaga orbity. CleanTechnica poinformowało 27 września, że 11-megawatowa instalacja Bowes Solar od Cultivate Power w Elgin w Illinois mieści się na 22 akrach otoczonych osiedlami, liniami wysokiego napięcia, torami kolejowymi i terenem podmokłym. Wykorzystuje system stelaży o wysokiej gęstości od Planted Solar, który potrzebuje około 2 akrów na MWp zamiast zwykłych 5 do 7. Chronicle Media, cytowana przez CleanTechnica, powiedziała, że prenumeratorzy zaoszczędzą 13 900 000 dolarów na rachunkach ComEd w ciągu 40 lat, a site wygeneruje 2 100 000 dolarów dochodu z podatku od nieruchomości w tym samym okresie.
Źródła
4- 01Space Lasers Are About to Get Their First Real Test Generating EnergyEN
- 02SpaceX prepares to send Starship rocket to orbit for first timeEN
- 03SpaceX preps next-gen Starlink as Amazon's competitor stallsEN
- 04Space Squeeze Forces Solar Developers To Get CreativeEN
Wszystkie liczby i cytaty w tym tekście pochodzą z poniższych źródeł. Nie dopisujemy danych, których w źródłach nie ma.
Materiały zostały przygotowane przez zespół redakcyjny wspierane przez AI.
Komentarze
0- Brak komentarzy — bądź pierwszy.