Robotyka: produkcja Optimusa V3 w Tesli utyka na dłoniach i na AI

Zakład Tesli o humanoidalne roboty zderza się z rzeczywistością. Amerykańskie medium The Information podało, że produkcja Optimusa V3 napotyka trudności techniczne, przemysłowe i ludzkie. Informację przytoczył chiński serwis IT之家, a przeanalizował Ars Technica. Tesla doprowadziła już produkcję do kilkuset sztuk tygodniowo, ale chce przekroczyć 1 000 tygodniowo do końca 2026 roku.

Sto części w jednej dłoni

Najtrudniejszym punktem pozostaje sztuczna dłoń. Dłoń i przedramię Optimusa zawierają ponad sto małych części, w tym wiele śrub. Chodzi o to, żeby zbliżyć się do zręczności ludzkiej ręki. Te elementy wciąż składa się ręcznie, co komplikuje produkcję. Urządzenia odpowiedzialne za precyzyjne pozycjonowanie i montaż części też sprawiają problem, a tempo produkcji napotyka ograniczenia, gdy linia przyspiesza. Niektóre nowe roboty trzeba naprawiać ręcznie zaraz po zejściu z taśmy.

Zawodne są także czujniki dotykowe. Tesla opracowała warstwę czujników przypominającą rękawicę, którą można wymienić osobno w razie awarii, bez konieczności wymiany całej dłoni robota.

AI daleko od robota ogólnego przeznaczenia

Pod względem inteligencji Optimus chyba nie spełnia jeszcze wymagań prawdziwego robota ogólnego przeznaczenia. Cytowane źródło podaje, że robota trzeba wciąż programować do konkretnych zadań i że działa w ściśle kontrolowanych środowiskach. To problem wspólny dla całej branży: jak pozwolić robotowi uczyć się samodzielnie w realnym świecie i wykonywać bardzo różne ludzkie manipulacje.

Wymiar ludzki jest równie wrażliwy. Tesla poprosiła niektórych pracowników swoich zakładów w Teksasie i Kalifornii, aby nosili specjalne stroje rejestrujące ruchy ciała, by zbierać dane treningowe podczas pracy. Ta praktyka wywołała niezadowolenie części załogi. Niektórzy uznali, że uczestniczą w trenowaniu robotów, które mogą zabrać im posadę. Firma przeniosła potem zbieranie danych do osobnego zespołu i utworzyła centrum treningowe.

Te trudności nie dotyczą wyłącznie Tesli, która musi dodatkowo mierzyć się z konkurencją innych producentów samochodów i specjalistów od robotyki. Sam założyciel firmy przyznał, że zbudowanie autonomicznego humanoidalnego robota zdolnego podejmować bardzo różne zadania należy do najtrudniejszych problemów do rozwiązania.

Otwarte pytanie nie brzmi, czy humanoid potrafi chodzić, ale czy potrafi samodzielnie nauczyć się różnych gestów w nieprzygotowanym środowisku.

Zostaje niewiadoma modelu biznesowego. Opłacalność humanoidalnego robota będzie zależeć od realnych, trwałych i rentownych wdrożeń, których liczba wciąż wymaga udowodnienia.