Brytyjska policja kolejowa wydała 320 000 funtów na test rozpoznawania twarzy i nikogo nie złapała

Dane pochodzą z wniosków o dostęp do informacji publicznej, które złożyła grupa obywatelska Liberty Investigates. Opisał je The Guardian. Dotyczą pilotażu na stacjach Network Rail. The Register w tekście z 30 września podał, że wdrożenia pochłonęły niemal 100 godzin pracy funkcjonariuszy.

BTP nie zaprzestała. Test potrwa teraz do listopada i przeniósł się ze stacji głównych do londyńskiego metra.

System działa na technologii NeoFace M40 firmy NEC. Kamery skanują osoby przechodzące przez wyznaczony obszar i porównują ich twarze z listą obserwowanych policji. Gdy oprogramowanie zwróci kandydata, funkcjonariusz analizuje sygnał, zanim zdecyduje, czy zatrzymać tę osobę. BTP twierdzi, że nie potrafi zidentyfikować osób spoza listy obserwowanych, a dane biometryczne wszystkich pozostałych są usuwane natychmiast. Wdrożenia określa jako oparte na informacjach wywiadowczych i wymierzone w miejsca, w których według funkcjonariuszy prawdopodobnie przechodzą „sprawcy poważnych przestępstw”.

Co mówią aktywiści

Jasleen Chaggar, starsza prawniczka i specjalistka ds. polityki w Big Brother Watch, powiedziała The Register, że te liczby byłyby zabawne, gdyby konsekwencje nie były poważniejsze. „To niesprawiedliwe poddawać niewinne osoby inwazyjnym kontrolom tożsamości w drodze do pracy, ale jeszcze bardziej uwłaczające jest marnowanie niemal 100 godzin czasu funkcjonariuszy i 320 000 funtów publicznych pieniędzy, skoro wyniki są tak mizerne” – stwierdziła.

Tysiące ludzi ma przetwarzane wysoce wrażliwe dane o twarzy w przestrzeni publicznej, gdy załatwiają codzienne sprawy, czasem nieświadomie.

Drugi cytat pochodzi od Sarah Simms, starszej specjalistki ds. polityki w Privacy International. Powiedziała The Register, że taki wynik podważa twierdzenie, jakoby rozpoznawanie twarzy na żywo było środkiem wymierzonym w konkretny cel. Wskazała na brak przepisów pisanych specjalnie pod tę technologię. Jej zdaniem potrzebne są konkretne regulacje, które wyznaczą ograniczenia i zabezpieczenia, skoro BTP wciąż rozszerza jej użycie.

Ta obawa ma podstawy. Wcześniej w 2026 roku brytyjska policja tymczasowo wstrzymała wdrożenia po tym, jak niezależne testy postawiły pytania o uprzedzenia rasowe przy niektórych progach działania systemu.

Na razie własny eksperyment BTP dał inny problem. Po ponad pół miliona twarzy jedyną osobą, którą wyłapały kamery, była osoba niewłaściwa.

Inne pociągi nocne w Europie

Czytelnicy, którzy przyszli tu po materiały podróżnicze, a nie policyjne, znajdą w dossier kolejowe teksty dalsze od bieżącej publicystyki. Niedawne nagłówki, których ten tekst nie może uznać za zweryfikowane fakty, wskazują na tłoczny rok dla połączeń nocnych: European Sleeper ogłasza pierwszą trasę nordycką, Snälltåget dodaje bezpośrednie połączenie Malmö–Oslo, a Västtrafik zamawia 35 składów Avelia Stream Nordic.

Jedyny sprawdzalny punkt danych w tym sąsiedztwie jest mało efektowny. TUNAI, które całodobowo czyta aktualne ogłoszenia o pracę w Wielkiej Brytanii, USA, Kanadzie i Australii, podało 30 września, że tej nocy śledziło 621 000 aktywnych ogłoszeń. Spośród tych z podaną datą 34 000 deklarowało publikację ponad rok wcześniej, czyli około 6 procent.

Nic z tego nie dotyczy istoty sprawy rozpoznawania twarzy, która jest kwestią wydatków i efektów, a nie podróży. 320 000 funtów kupiło jeden fałszywy sygnał. Na wdrożenia poszło niemal 100 godzin pracy funkcjonariuszy. Test obejmuje teraz większą sieć niż na początku, a ram prawnych, których domagają się krytycy, wciąż nie ma.

Stanowisko BTP jest takie, że pilotaż był wymierzony w konkretny cel, a twarze osób spoza listy obserwowanych są usuwane. Same liczby BTP, tak jak je podano, nie pokazują ani jednego prawidłowego trafienia.