Hydro-Québec rozpoczyna posiedzenie w sprawie podwyżek cen prądu dla centrów danych

Propozycja złożona w Régie de l'énergie zakłada średnią cenę 13 kanadyjskich centów za kilowatogodzinę dla centrów danych pobierających ponad pięć megawatów, jak informuje The Globe and Mail. Obecnie obiekty te płacą około sześciu centów za kWh w kategorii dużych odbiorów.

Zgodnie z doniesieniami Canadian Press, w posiedzeniu biorą udział firmy technologiczne, w tym Google, oraz organizacje branżowe, takie jak Kanadyjska Federacja Przedsiębiorców. Hydro-Québec argumentuje, że wyższe opłaty od sektora ograniczą wpływ rosnącego zapotrzebowania na centra danych na ceny dla gospodarstw domowych.

To energia, a nie układy, jest wąskim gardłem

Dane z Quebecu pokazują, że problem wykracza poza lokalną skalę. Hydro-Québec szacuje, że centra danych objęte nową stawką zużywają obecnie 190 MW w szczycie, a do roku 2035 zapotrzebowanie może wzrosnąć do 1 000 MW. Analityk energetyczny Jean-François Blain powiedział dla The Globe and Mail, że tania energia przyciąga inwestorów i służy Quebecowi, o ile dostawca sprosta popytowi. Ostrzegł jednocześnie, że przyrost zapotrzebowania może uniemożliwić utrzymanie obecnych cen.

Podobne obliczenia mają miejsce w Teksasie. 30 września Inside Climate News poinformowało, że sędziowie administracyjni zalecili Komisji Uregulowania Służb Publicznych Teksasu zatwierdzenie elektrowni gazowej o mocy 366 MW dla centrum danych Meta o wartości 10 000 000 000 dolarów i mocy 1 gigawata, ale pod warunkiem, że koszty inwestycyjne i eksploatacyjne nie obciążą odbiorców. Sędziowie stwierdzili, że operator nie odpowiednio ocenił alternatyw i nie ogłosił przetargu. Elektrownia miałaby wykorzystywać 813 modułowych generatorów z Enchanted Rock o szacowanym koszcie 499 000 000 dolarów. Komisja nie ustaliła jeszcze terminu głosowania.

29 września firma Bain and Company przedstawiła szersze dane na temat skali budowy. Z jej wyliczeń wynika, że branża AI musi wygenerować 6 000 000 000 000 dolarów rocznych przychodów do 2031 roku, aby uzasadnić wydatki na infrastrukturę, które mogą sięgnąć 1 500 000 000 000 dolarów rocznie. Firma wskazuje, że rozmiar i koszty centrów danych podwajają się co 12 do 16 miesięcy.

Chłodzenie poza siecią i na orbicie

Niektóre rozwiązania w branży są nietypowe. Tom's Hardware poinformował 26 września, że Google planuje w przyszłym tygodniu wystrzelić satelitę MVP rakietą SpaceX Falcon 9 z bazy Vandenberg. Na pokładzie znajdą się cztery jednostki Tensor Processing Unit oraz jeden kilowat mocy z paneli słonecznych. Układy będą działać około 15 minut, po czym nadmierne nagrzewanie wymusi ich wyłączenie. Konstrukcja chłodzenia odprowadza ciepło bezpośrednio w przestrzeń kosmiczną, ponieważ wentylatory nie mają powietrza do napędzania.

James Manyika, starszy wiceprezes ds. badań w Google, powiedział dla New York Times, że firma nie oczekuje „użytecznych operacyjnie wyników w ciągu najbliższych kilku lat” i porównał ten projekt do programu autonomicznych pojazdów.

Transparencja to osobna batalia. POLITICO poinformowało 30 września, że organizacja Lighthouse Reports złożyła skargę na podstawie Konwencji z Aarhus, oskarżając Komisję Europejską o ukrywanie zużycia energii i wody przez poszczególne centra danych. Własne dane KE wskazują, że europejskie centra danych zużyły 20,7 TWh energii w 2025 roku, co oznacza wzrost o 26% rok do roku. Zużycie wody wzrosło o 52% do ponad 8 000 000 metrów sześciennych. Komisja nie odpowiedziała na prośbę POLITICO o komentarz, a decyzja o dopuszczalności skargi zapadnie w listopadzie.

W Stanach Zjednoczonych dwupartyjna ustawa o pozwoleniach, zaprezentowana 30 września w Senacie, może złagodzić wąskie gardła w przesyłaniu energii, które według Canary Media blokują setki gigawatów mocy. Analiza dla Center for Climate and Energy Solutions szacuje oszczędności kosztów dostawy na około 7 000 000 000 dolarów do 2035 roku. Izba Reprezentantów zawiesiła obrady do czasu po wyborach pośrednich w listopadzie.