Fabryki robotów humanoidalnych rosną, ale najtrudniejsze pozostają dłonie

Liczba ogłoszona 24 września nie dotyczy wcale humanoidów i właśnie dlatego ma znaczenie. Międzynarodowa Federacja Robotyki podała, że światowy park robotów przemysłowych wzrósł o 9% do rekordowych 5 000 000 sztuk w 2025 roku. Przybyło ponad 600 000 nowych instalacji, o 11% więcej niż rok wcześniej. Same Chiny odpowiadały za 59% wdrożeń, instalując 354 000 sztuk, o 20% więcej niż rok wcześniej.

„Automatyzacja przemysłowa postępuje w szybkim tempie” – powiedziała w komunikacie prezes IFR Jane Heffner. Federacja przewiduje, że instalacje osiągną 655 000 sztuk w 2026 roku i 806 000 do 2029 roku. The Robot Report podał te same liczby 24 września.

Humanoidy to przy tej bazie błąd zaokrąglenia. I o to chodzi: fabryka jest już terytorium robotów, a środowisko humanoidów próbuje się na nim rozgościć.

Problemem są dłonie

27 września The Decoder poinformował, że badacze ze Stanford i Caltech zbudowali system o nazwie HomeBody. Prowadzi on robota Unitree G1 w nieznanej kuchni. Rozwiązanie usuwa zwykłą, wytrenowaną warstwę sterowania między modelem językowym a sprzętem. Wymienny model językowo-wizyjny, w tym przypadku GPT-6 Astra od OpenAI, wywołuje bezpośrednio bibliotekę umiejętności chwytania, nawigacji i otwierania szuflad. Robot mapuje pomieszczenie, buduje cyfrowego bliźniaka w Nvidia Isaac Sim i utrzymuje pamięć przestrzenną, dzięki czemu znajduje przedmioty, które zniknęły z jego pola widzenia.

Najciekawsze są zgłoszone ograniczenia: opóźnienia, przegrzewające się serwa palców i wysokie koszty obliczeń. To demonstracja badawcza w kuchni, nie zmiana na fabrycznej linii. Wskazuje jednak to samo ograniczenie, na które wciąż natrafiają wielcy nabywcy.

Ars Technica poinformowała 26 września, że program Optimus V3 Tesli zmaga się z dopasowaniem i szybkością linii produkcyjnej. Powołała się przy tym na obszerne materiały The Information. Pracownicy muszą ręcznie składać dłonie i przedramiona, które razem zawierają ponad 100 drobnych części, w tym śruby. Świeżo zbudowane roboty wymagają natychmiastowych poprawek, a zawodne czujniki dotyku zmusiły Teslę do opracowania przypominającej rękawicę warstwy czujników. Można ją wymienić bez wymiany całej dłoni.

Jedno ze źródeł The Information opisało roboty Optimus Tesli jako wymagające obecnie programowania do wykonywania konkretnych zadań w starannie kontrolowanych warunkach.

Tesla miała skalować produkcję do setek robotów tygodniowo i zamierza przekroczyć 1 000 tygodniowo do końca 2026 roku. Ars Technica zauważyła też, że pracowników w Teksasie i Kalifornii poproszono o noszenie kombinezonów do przechwytywania ruchu, żeby generować dane treningowe. Niektórzy skarżyli się, bo wiedzieli, że roboty mają ich zastąpić. Według tego materiału Tesla przeniosła później zbieranie danych do specjalnych zespołów i ośrodków szkoleniowych.

Rząd wielkości Toyoty

Toyota planuje znacznie większą liczbę, rozłożoną na dłuższy czas. Ars Technica poinformowała 23 września, że grupa Toyota Motor zamierza od 2028 roku inwestować 6 420 000 000 dolarów rocznie w roboty fabryczne. Powołała się na Nikkei Asia. Plan zakłada 150 000 robotów we własnych zakładach motoryzacyjnych i kolejne 250 000 w obiektach grupy produkujących komponenty i materiały.

Toyota umieściła już humanoidy ELEY na liniach montażowych, żeby uczyły się od pracowników. Ci przekazują im precyzyjne ruchy dłoni, nosząc przyrządy wzorowane na palcach robotów. Wiceprezes wykonawczy Hiroki Nakajima powiedział Nikkei Asia, że firma chce „świata, w którym roboty współistnieją z ludźmi, a nie ich zastępują”.

Te dwie deklaracje trudno ze sobą pogodzić i nikt nie rozstrzygnął, ile z 400 000 sztuk będzie w ogóle humanoidami. Hyundai ma własny plan: do 25 000 robotów Boston Dynamics Atlas w zakładach Hyundaia i Kii w ciągu najbliższych kilku lat, z wdrożeniem od 2028 roku. Boston Dynamics otworzyła 21 września centrum szkoleniowe w zakładzie Hyundai Metaplant America w Georgii.

Modułowość i utrzymanie

Skoro ograniczeniem są dłonie i przestoje, mniejsze firmy stawiają na naprawialność. Tech.eu poinformował 24 września, że O-ID, tokijski startup założony w 2025 roku przez norweskiego prezesa Stiana Jakobsenа i holenderskiego CTO Simona Gormuzova, pozyskał 1 200 000 dolarów w rundzie pre-seed. Rundę prowadziła chicagowska TAWANI Ventures. O-ID buduje modułowe humanoidy do produkcji i logistyki, z pilotażami fabrycznymi planowanymi na 2027 rok. Czujniki pokładowe mają sygnalizować części bliskie awarii, zanim robot padnie.

To zakład za 1 200 000 dolarów przeciw problemowi, który według samego Tech.eu może kosztować duży zakład motoryzacyjny 2 300 000 dolarów za godzinę przestoju. O-ID nie wygra tego kapitałem. Twierdzi, że w utrzymaniu architektura bije skalę.

The Robot Report podał tymczasem 25 września, że Agility Robotics rozważa roboty kołowe. To wymowne przyznanie dla firmy zbudowanej na nogach. Prezes Jonathan Hurst powiedział, że Agility „bada różne konstrukcje i formy robotów, w tym koła”, i uznał, że jest „za wcześnie, żeby powiedzieć”, czy oznacza to Digit na kołach, czy nową maszynę. Agility wchodzi na giełdę przez SPAC z Churchill Capital Corp. XI przy wycenie 2 500 000 000 dolarów. Firma ma 1 800 000 dolarów przychodu w 2025 roku i 140 000 000 dolarów straty operacyjnej.

Zsumuj to wszystko, a fabryczna historia końca września 2026 roku nie jest opowieścią o robocie wchodzącym przez drzwi. To łańcuch dostaw, od którego żąda się produkcji dłoni, czujników i punktów serwisowych w ilościach, jakich nikt jeszcze nie osiągnął. Tymczasem 5 000 000 zainstalowanych przez IFR robotów przemysłowych dalej pracuje na liniach, do których humanoidy mają dołączyć.