Model Microsoftu wskazuje ryzyko dla sieci energetycznej z powodu pogody kosmicznej w 66 935 stacjach

System obejmuje 66 935 stacji w kontynentalnych Stanach Zjednoczonych. Microsoft twierdzi, że w okresie oceny wykrył blisko 80 procent poważnych zdarzeń pogody kosmicznej. Szczegóły opublikowano 30 września na blogu badawczym i dotyczą pracy wykonanej podczas letniego stażu.

Model zasilają obserwacje wiatru słonecznego oraz prognozy dwóch wskaźników geomagnetycznych: Auroral Electrojet i Disturbance Storm Time. Do tego dochodzą dane o szerokości geograficznej, budowie podłoża skalnego i przewodności gruntu, które pozwalają oszacować ryzyko dla konkretnego miejsca. Jak wyjaśnia wpis, skały o wysokim oporze mogą wywołać silniejsze prądy indukowane geomagnetycznie niż podłoże dobrze przewodzące. Dlatego ta sama burza może uderzyć w dwie stacje w różny sposób. Ma to znaczenie, bo prądy indukowane w sieciach przesyłowych mogą uszkodzić transformatory i zwiększyć ryzyko operacyjne.

Problem nie polega tylko na tym, żeby wiedzieć, że burza nadchodzi. Chodzi o oszacowanie, kiedy i gdzie skutki będą najgorsze, dopóki jest jeszcze czas na reakcję.

Sposób myślenia Microsoftu pasuje do tego, jak zachowywały się zakłady energetyczne podczas burzy geomagnetycznej w maju 2024 roku, gdy zorze pojawiły się daleko poza swoim zwykłym zasięgiem, a operatorzy w Ameryce Północnej przygotowywali się na możliwe skutki. Ta burza pogorszyła dokładność GPS i zakłóciła pracę satelitów, co odbiło się na sprzęcie rolniczym w Ameryce Północnej i Europie, czytamy we wpisie.

Badania pogody kosmicznej to zatłoczona dziedzina i to tylko jeden z wielu wkładów. Aby ustalić, co obejmował okres oceny i jak zmierzono 80 procent, trzeba zajrzeć do samego bloga, który w podsumowaniu nie podaje ani jednego, ani drugiego. Firma nie mówi też, kiedy system mógłby przejść z fazy badawczej do użytku operacyjnego ani którzy operatorzy sieci, jeśli w ogóle, go testują.

Inne prace z tego samego dossier pokazują, jak szybko porusza się komercyjna strona kosmosu. 30 września Tech.eu poinformował, że litewska firma Blackswan Space zamknęła rundę finansowania o wartości 2 500 000 euro, prowadzoną przez Iron Wolf Capital, co daje łącznie 3 200 000 euro. Firma chce wysłać autonomiczny sprzęt nawigacyjny w 2027 roku i wesprzeć pierwszą europejską misję tankowania w kosmosie rok później. SpaceNews podał tego samego dnia, że AstroForge planuje wysłać w przyszłym roku statek kosmiczny, który przetestuje pełną autonomię z użyciem sztucznej inteligencji.

Rosyjski statek załogowy, od dawna opóźniony, też wrócił w tym tygodniu. Ars Technica poinformowała 30 września, że szef Roskosmosu Dmitrij Bakanow porzucił nazwę Eagle i mówi o pojeździe jako PTK NP, a testy zrzutowe spadochronów zaplanowano na tę jesień na Dalekim Wschodzie. Ten sam tekst podaje, że rosyjscy urzędnicy trzymają się terminu pierwszego lotu załogowego w 2028 albo 2029 roku, prawdopodobnie na rakiecie Angara A5M, i zauważa, że podobne daty już się przesuwały.

To wszystko nie zmienia podstawowego problemu sieci. Burza nie potrzebuje nowego statku kosmicznego, żeby wyrządzić szkody, a okno ostrzeżenia, które opisuje Microsoft, jest krótkie: od pół godziny do godziny. Czy to wystarczy operatorom, żeby zareagować, tego wpis badawczy nie rozstrzyga.