YouTube godzi się z SESAC, Fender mierzy się z pierwszym pozwem w Niemczech

YouTube poinformował w poniedziałkowe popołudnie o zawarciu nowej umowy licencyjnej z SESAC. Porozumienie zakończyło weekendowy blackout, który usunął z YouTube i YouTube Music w Stanach Zjednoczonych piosenki Adele, Nirvany, Kendricka Lamara, Britney Spears, Green Day, Kanye Westa i Burny Boya.

Firma poinformowała, że brakująca muzyka zostanie przywrócona „w ciągu dnia lub dwóch”, według The Verge. Ten sam raport odnotował, że awaria zaczęła się w sobotę, gdy dotknięte filmy zastąpiono komunikatem: „Ten film zawiera treści SESAC. Nie jest dostępny w Twoim kraju”.

Czym jest SESAC i dlaczego katalog zniknął

SESAC to skrót od Society of European Stage Authors and Composers. Zgodnie z jego stroną internetową, cytowaną przez The Verge, organizacja „obecnie licencjonuje publiczne wykonanie ponad 1 500 000 piosenek w imieniu swoich ponad 15 000 afiliowanych autorów, kompozytorów i wydawców muzycznych”. Organizacja pochodzi z 1 930 roku i jest mniejsza niż BMI i ASCAP, ale jej portfolio zawiera znane nazwiska. Firma private equity Blackstone nabyła ją w 2 017 roku.

Zanim ogłoszono umowę, rzeczniczka YouTube Mariana de Felice powiedziała The Verge: „Prowadziliśmy negocjacje w dobrej wierze z SESAC w celu odnowienia naszej istniejącej umowy. Niestety, mimo naszych najlepszych starań, nie byliśmy w stanie osiągnąć sprawiedliwego porozumienia przed jego wygaśnięciem. Bardzo poważnie podchodzimy do praw autorskich i w rezultacie treści reprezentowane przez SESAC nie są już dostępne na YouTube w USA. Aktywnie rozmawiamy z SESAC i mamy nadzieję, że jak najszybciej osiągniemy nowe porozumienie”.

Nie wszystko w repertuarze SESAC było blokowane w ten sam sposób. The Verge zauważył, że jedna lista z utworem Kanye Westa „Power” była niedostępna, podczas gdy wersja teledysku nadal strumieniowała. Anonimowe źródło cytowane przez Variety zasugerowało, że usunięcie mogło być taktyką negocjacyjną, mówiąc, że „poprzednia umowa w rzeczywistości nie wygasa aż do przyszłego tygodnia”. Samo SESAC nie skomentowało publicznie sporu.

W Niemczech detalista pozywa Fendera do sądu

Osobna walka prawna eskalowała 22 czerwca, gdy Thomann, który opisuje się jako największy detalista muzyczny na świecie, potwierdził, że pozywa Fendera z powodu ostatniej fali pism ostrzegawczych gitarowego producenta. Marka własna Thomanna, Harley Benton, otrzymała jedno z tych pism. Detalista powiedział, że jest pierwszą firmą, która pozywa Fendera w toczącym się sporze o Stratocastera, według Guitar World.

„Po starannym rozważeniu zdecydowaliśmy się na podjęcie działań prawnych” czytamy w oświadczeniu na blogu Thomanna. „Zrobiliśmy to, ponieważ jesteśmy przekonani, że poruszane tu pytania wykraczają daleko poza zwykły spór prawny i wpływają na przyszłość różnorodności, innowacji i konkurencji w naszej branży”.

Thomann powiedział, że działa w imieniu innych marek i mniejszych producentów, wymieniając „marki custom shop i innowatorów”, w tym Tyler, Tom Anderson, Suhr, LsL, Maybach, Pensa, FGN i PRS, jako firmy, które uważa za zagrożone. Detalista został założony w 1 954 roku, w tym samym roku, w którym Fender wprowadził Stratocastera, i prowadzi markę od ponad 70 lat. Mówi, że działania Fendera wobec długoletnich partnerów „zaskoczyły i rozczarowały nas”.

„My też kiedyś byliśmy małym sklepem muzycznym i dokładnie wiemy, skąd pochodzimy” mówi Hans Thomann, CEO Thomanna. „Różnorodność, uczciwość i szanujące się traktowanie zawsze były częścią naszej filozofii. Wiele z dotkniętych stron nie ma środków finansowych i prawnych do prowadzenia takiego sporu prawnego. Dlatego uważamy, że to nasza odpowiedzialność, aby wyjaśnić tę sprawę w sądzie nie tylko dla naszej firmy, ale dla wszystkich zaangażowanych stron”.

Argument prawny, który Thomann planuje prowadzić, odzwierciedla pozycję prawnika branżowego Ronalda Bienstocka: że Stratocaster nie jest utworem artystycznym podlegającym ochronie prawem autorskim, jak orzekł sąd w Düsseldorfie, oraz że jego design i sukces wynikają z ergonomii. Ostatnie ruchy Fendera sięgają do wyroku domniemanego wydanego przez Sąd Okręgowy w Düsseldorfie w marcu, który przyznał „egzekwowalne prawa przeciwko wszystkim gitarom używającym kształtu korpusu Stratocastera” w UE. W maju pisma ostrzegawcze wyszły do firm, w tym rodzinnej LsL Instruments i PRS Guitars. Fender ujął swoje działania jako „pracę bezpośrednio z firmami, aby znaleźć praktyczne ścieżki naprzód”, ale kampania spotkała się z krytyką prominentnych YouTuberów, z których niektórzy zerwali kontakty z firmą.

Jazda łyżwiarska, Huawei i CanLII: ten sam problem w różnych pomieszczeniach

Uzyskiwanie zgody na muzykę wkradło się również na Zimowe Igrzyska Olimpijskie. Hiszpański łyżwiarz figurowy Tomàs-Llorenç Guarino Sabaté, sześciokrotny mistrz narodowy, dowiedział się w zeszłym tygodniu, że jego program krótki, oparty na muzyce z filmów o Minionach, nie zostanie zatwierdzony do użycia olimpijskiego, raportował the Guardian 3 lutego. Zgłosił muzykę przez zalecany przez Międzynarodową Federację Łyżwiarską proces uzyskiwania zgód na prawa miesiące wcześniej i jeździł w tym programie przez cały sezon, w tym na mistrzostwach Europy w Sheffield.

Universal odwrócił kurs. „Ogromne DZIĘKUJĘ wszystkim, którzy udostępnili, podzielili się i wspierali. Dzięki wam Universal Studios rozważył ponownie i oficjalnie przyznał prawa do tego jednego specjalnego przypadku” napisał Guarino Sabaté na Instagramie. Dodał, że „zostały jeszcze dwie rzeczy do dopięcia z pozostałymi 2 muzykami programu”.

Dyrektor generalny ISU Colin Smith powiedział the Guardian, że problem jest strukturalny. „To skomplikowana kwestia, szczerze mówiąc, ponieważ branża muzyczna nie ma wspólnej platformy do uzyskiwania zgód” powiedział. „Jest wiele kategorii praw, a wewnątrz tych kategorii proces uzyskiwania zgód nie odbywa się na jednej platformie. Narzędzia śledcze się poprawiły, ale ułatwiony proces po prostu nie istnieje”. Smith powiedział, że prowadził bezpośrednie rozmowy z głównymi posiadaczami praw i że ISU pracuje z MKOl nad „wielowarstwowym podejściem”.

Inni łyżwiarze nie mieli tyle szczęścia. Kanadyjscy tancerze na lodzie Marie-Jade Lauriault i Romain Le Gac stracili dwa utwory Prince’a zaplanowane na ich tańc rytmiczny. W Pekinie 2 022, amerykańscy mistrzowie w parach Alexa Knierim i Brandon Frazier stanęli przed pozwem za cover House of the Rising Sun, który później został załatwiony prywatnie za kwotę nieujawnioną, którą the Guardian rozumie jako około $1,4m. Kanadyjscy łyżwiarze w parach Deanna Stellato-Dudek i Maxime Deschamps porzucili cover Phila Collinsa po otrzymaniu wyceny w dziesiątkach tysięcy dolarów.

Architektura wygenerowała cichszy spór. Kanadyjska szklana artystka Victoria Balva napisała, że została skontaktowana w sprawie dużego dachu ze szklanego szkła malowanego i ołowianego budowanego dla siedziby Huawei w Shenzhen, i że renderowanie przypominało jej własne kopuły i sufity. Napisała do japońskiej firmy projektowej Nikken, która przeprowadziła wewnętrzne śledztwo i przyjęła, że pracownik patrzył na jej projekty, a następnie wyznaczył prawnika z Toronto. Prawnika Nikken, Tony Prenol z Blakes, załatwił sprawę; Balva zatrudniła Yuri Chumaka z Chumack and Company. Ostatecznie złożono nowy projekt do jej akceptacji. Napisała, że nadal zawierał kilka drobnych elementów z jej pracy, ale już nie wyglądał podobnie ogólnie, i że sprawa nie została w pełni rozwiązana. Powiedziała, że straciła cztery miesiące swojego życia zawodowego.

A w Kanadzie Kanadyjski Instytut Informacji Prawnej i vancouverka startup AI Caseway AI ugódł spór o prawa autorskie. CanLII pozwał w Sądzie Najwyższym Brytanii Kolumbii w listopadzie 2024, twierdząc, że Caseway zbudował biznes, pobierając pracę CanLII przez masowy i systematyczny download bez pozwolenia lub wynagrodzenia. W piątek obie strony ogłosiły, że „rozwiązały wszystkie kwestie wynikające z postępowania”. Warunki są poufne. Caseway powiedział, że wynik „reprezentuje wyraźny zwrot od prób spowalniania postępu technologicznego przez litigację i ku definiowaniu, jak może działać w ramach ustalonych systemów”.