Indie rozbudowują produkcję paneli, a w Teksasie przybywa mocy. Do tego indonezyjskie ogniwa i drożejąca pamięć

Produkcja handlowa na dwóch nowych liniach ruszyła 29 października 2026 roku, podał 3 listopada pv magazine. Każda linia dodaje 800 MW rocznej zdolności produkcji modułów, co podnosi zakład w Brookshire do 3,2 GW. Rada nadzorcza Waaree Energies zatwierdziła rozbudowę w kwietniu 2025 roku.

Dla czytelników śledzących indyjską politykę produkcji technologii teksańska inwestycja pokazuje, gdzie indyjscy producenci lokują dziś kapitał. To mniej historia amerykańskiej fabryki, a bardziej indyjska firma, która buduje za granicą, żeby obsługiwać chroniony rynek. Jej spółka zależna rozbudowuje też zakład modułów w Arizonie z 1 GW do 1,6 GW. Firma twierdzi, że w indyjskim roku fiskalnym od 1 kwietnia 2026 do 31 marca 2027 da jej to łącznie 4,8 GW zdolności produkcji modułów w USA, podał pv magazine. To dużo nowych mocy nastawionych na jednego odbiorcę.

Dlaczego indyjski producent modułów buduje w Teksasie

Sama Waaree wskazuje na politykę handlową. Firma podała, że rozbudowa następuje w czasie zmian w polityce handlowej USA, w tym środków podejmowanych na podstawie sekcji 232. Te środki wpływają na opłacalność importowanych modułów fotowoltaicznych, wynika z relacji pv magazine. Sunil Rathi, dyrektor Waaree Group, mówi w tym tekście, że zmieniająca się polityka handlowa wzmocniła argument za produkcją lokalną.

„Brookshire ma teraz 3,2 GW, Arizona się rozbudowuje, a my obsługujemy amerykańskich klientów z amerykańskich fabryk i nasz portfel zamówień w USA rośnie z każdym kwartałem” powiedział Rathi.

Obraz finansowy z tego samego tekstu jest konkretniejszy niż język strategii. Przychody z amerykańskiej produkcji Waaree wzrosły w drugim kwartale roku fiskalnego 2027 do 13 000 000 000 INR, czyli około 146 mln dolarów. Rok wcześniej było to 7 320 000 000 INR. Amerykański biznes krajowy odpowiadał za 43,8% portfela zamówień firmy wartego 592 000 000 000 INR, wobec około 36% na koniec poprzedniego kwartału. Skonsolidowane przychody z działalności wzrosły w tym samym kwartale o 23,9%, do 75 180 000 000 INR.

Waaree nie buduje tylko za granicą. Planuje zwiększyć moce produkcyjne ogniw w Indiach z 5,4 GW do 15,4 GW w roku fiskalnym 2027. Zamierza też uruchomić zakład produkujący 10 GW płytek i waferów w roku fiskalnym 2028, podał pv magazine. Te wcześniejsze etapy łańcucha mają znaczenie, bo ogniwa i wafery to części, które Indie importowały najobficiej.

Chińskie ogniwa, wyprodukowane w Indonezji

Ten sam dzień przypomniał, że warstwa ogniw wciąż jest sporna. Yingfa Ruineng, chiński producent ogniw, zaprezentowała zakład o mocy 7,5 GW w Indonezji, produkujący ogniwa TOPCon typu n, poinformował 3 listopada pv magazine. To pierwsza zagraniczna baza produkcyjna firmy obok trzech w Chinach. Cztery zakłady mają łącznie 51,5 GW efektywnej zdolności, w tym 45,5 GW ogniw TOPCon typu n, według danych firmy przytoczonych w tekście.

Indonezyjski zakład ma być regionalnym hubem dostaw dla Azji Południowo-Wschodniej i Bliskiego Wschodu. Ma też wspierać indonezyjski program fotowoltaiczny o mocy 100 GW. Oświadczenie firmy, cytowane przez pv magazine, przedstawia lokalną produkcję ogniw jako sposób na skrócenie dróg dostaw dla producentów modułów. Pomaga im też spełnić indonezyjski wymóg lokalnego udziału, zwany TKDN, zależnie od certyfikacji i przepisów.

Ta logika jest znana każdemu, kto śledzi indyjskie programy zachęt produkcyjnych. Przepisy o lokalnym udziale przyciągają montaż bliżej odbiorcy. Moce produkcyjne ogniw i waferów pojawiają się dopiero wtedy, gdy wymuszą to koszty albo przepisy. Yingfa Ruineng zajęła drugie miejsce na świecie pod względem dostaw ogniw fotowoltaicznych w pierwszej połowie 2026 roku, za Tongwei, według firmy badawczej InfoLink, cytowanej przez pv magazine.

Rachunek za pamięć

Nie każda historia o kosztach produkcji dotyczy fotowoltaiki. Tom's Hardware podał 3 listopada, że Apple mierzy się z tym, co jego dyrektor generalny John Ternus nazwał „bezprecedensowymi” podwyżkami cen pamięci. Apple spodziewa się wyższych kosztów pamięci w kwartale grudniowym, powołując się na Reutersa. Ten sam tekst podaje, że rachunek produkcyjny Apple wzrósł o 33 mld dolarów w ciągu zaledwie kilku miesięcy.

„To, co widzimy teraz w cenach pamięci, jest bezprecedensowe. Jak mówiliśmy wcześniej przy kwartale wrześniowym, widzieliśmy wyższe koszty pamięci niż w kwartale czerwcowym, częściowo zrównoważone korzyścią z posiadania zapasów i niższymi kosztami niektórych komponentów innych niż pamięć. W kwartale grudniowym spodziewamy się jeszcze wyższych kosztów pamięci, częściowo zrównoważonych kilkoma czynnikami”.

Apple złagodziło część szoku, korzystając z pamięci kupionej po niższych cenach. Obniżyło też koszty w innych miejscach i podniosło ceny niektórych produktów, w tym Maca i iPada pod koniec czerwca oraz iPhone'a we wrześniu, według relacji Tom's Hardware z wypowiedzi Ternusa. Firma spodziewa się, że zakupy pamięci będą jeszcze droższe w 2027 roku.

Powód wskazany w tym tekście to centra danych AI, które zużywają podaż pamięci i nośników. Dla Indii przełożenie jest bezpośrednie. Każda zachęta do montażu urządzeń czy produkcji elektroniki, która zależy od importowanej pamięci, ma teraz pozycję kosztową, która działa przeciwko planowi.

Chipy, które projektują chipy

Strona popytowa tego równania była widoczna w Szanghaju. Na forum naukowym w piątek 30 października Chen Yunji, współzałożyciel producenta chipów AI Cambricon Technologies, przewidywał, że AI i projektowanie chipów będą się zbiegać, aż proces projektowania stanie się zautomatyzowany, podał South China Morning Post.

„W [najbliższych] 10 latach najważniejszym rozwojem ... będą techniki RSI (rekurencyjnego samodoskonalenia) sztucznej inteligencji, gdzie modele AI ulepszają modele AI, a chipy AI ulepszają chipy AI” powiedział Chen, według dziennika Post.

To przewidywanie, nie plan zakupów. Ale stoi obok problemu z pamięcią jako część tej samej historii o podaży. Więcej mocy obliczeniowej dla AI oznacza większy popyt na komponenty, które wchodzą do wszystkiego innego.

Indyjskie sieci i problem łącza wysyłowego

W samych Indiach ograniczeniem może być radio, a nie fabryki. Light Reading podał 29 października, że codzienne korzystanie z multimodalnej AI w Indiach ma wzrosnąć z 22% obecnie do 43% w 2030 roku. Globalna prognoza to 30%, powołując się na badanie Ericsson ConsumerLab. Ten ruch jest mocno obciążony łączem wysyłowym. Indyjskie sieci 5G budowano głównie pod ruch w łączu zstępującym na paśmie średnim, zwłaszcza 3,5 GHz, według Aruna Menona z MTN Consulting, cytowanego w tym samym tekście.

„Sieci są gotowe na AI, ale trzeba je zoptymalizować pod konkretne wymagania danego zastosowania AI” powiedział Light Reading Nitin Bansal, dyrektor zarządzający Ericssona na Indie i szef sieci na Azję Południowo-Wschodnią, Oceanię i Indie.

Siddhant Cally, starszy analityk w Counterpoint Research, powiedział temu serwisowi, że stale responsywne doświadczenie na dużą skalę będzie wymagało lepszej wydajności łącza wysyłowego. Będzie też wymagało więcej światłowodów na stacjach i mądrzejszego wykorzystania widma, a nie tylko stopniowych modernizacji radia. Reliance Jio zbudowało sieć 5G standalone. Airtel dopiero niedawno zaczął przechodzić na standalone, podał Light Reading.

Co naprawdę pokazuje teczka polityki

Postaw te historie obok siebie, a kształt indyjskiego wysiłku produkcyjnego przestaje przypominać jeden program narodowy. Wygląda raczej jak zbiór zakładów na różnych poziomach łańcucha. Montaż modułów rośnie, w Teksasie i w Indiach. Moce produkcyjne ogniw i waferów dodają u siebie i za granicą firmy chińskie i indyjskie. Komponenty, których Indie nie produkują, przede wszystkim pamięć, drożeją. Sieci potrzebują inwestycji w łącze wysyłowe, zanim ruch AI przyjdzie na dużą skalę.

Tło dopełniają dwie starsze sprawy. Indie wystrzeliły 30 października satelitę nawigacyjnego NVS-03 na rakiecie GSLV Mark II, podał Space.com. To trzeci satelita nowej generacji konstelacji NavIC. Broszura startowa ISRO opisuje NavIC jako system regionalny obsługujący Indie i około 1 500 km poza ich terytorium. Konstelacja ma obecnie trzy w pełni sprawne satelity, a do usług pozycjonowania, nawigacji i synchronizacji czasu potrzebuje czterech. Dlatego uruchomienie NVS-03 będzie uważnie obserwowane.

IEEE Spectrum w materiale z 28 października opisał Beta Technologies jako jednego z trzech największych amerykańskich producentów samolotów elektrycznych. Firma celuje najpierw w regionalny transport cargo i medyczny, zanim wejdzie na rynek pasażerski. To amerykańska historia, ale właśnie takie kapitałochłonne programy sprzętowe przyciągają indyjskie stany.

Jedno zastrzeżenie do najświeższych liczb. Dane o mocach Waaree pochodzą od firmy i podał je pv magazine. Liczby przychodów i portfela zamówień pochodzą z tego samego tekstu. Kwota 33 mld dolarów rachunku produkcyjnego Apple pochodzi z relacji Tom's Hardware o doniesieniach Reutersa, a nie z raportu finansowego. Prognoza Ericssona to badanie ankietowe, a nie zmierzony ruch. Każda z tych informacji jest użyteczna i każda ma inną wagę.

Wspólny wątek to czas. Linie Waaree w Teksasie ruszyły 29 października. Zakład Yingfa Ruineng w Indonezji zaprezentowano 3 listopada. Ostrzeżenie Apple o pamięci obejmuje kwartał grudniowy i sięga 2027 roku. Indyjskie ambicje w fotowoltaice i elektronice zostaną sprawdzone wobec wszystkich trzech naraz. Najtańsza dźwignia, importowane komponenty, jest tą, która drożeje.