Rachunek za energię w unijnej industrii nie spada, a Inbolt zbiera 11 mln euro na adaptacyjne roboty

Runda Inbolta jest niewielka przy problemie energetycznym Europy, ale wskazuje na tę samą presję: od fabryk oczekuje się większej produkcji na liniach, które już stoją. Firma założyli w 2019 roku Rudy Cohen, Albane Dersy i Louis Dumas. Sprzedaje warstwę AI niezależną od sprzętu, która pozwala robotom korygować pętle sterowania, gdy części są przesunięte albo narzędzia się zużywają. Tech.eu pisał o tym 30 września. Rundę poprowadził Shift4Good, dołączyli Bridges Climate Transition Partners, a za nimi BNP Paribas Développement i Ora Global. System pracuje na ponad 200 robotach w ponad 100 fabrykach na trzech kontynentach. Wśród klientów są Bosch, Beko, Flex, Ford, Stellantis i Toyota.

To jest historia technologii. Ekonomia wokół niej jest mniej uporządkowana.

Komisja Europejska ostrzegła, że ceny ropy i gazu mogą pozostać bardzo wysokie przez najbliższą zimę. Zapasy gazu są niskie, a zakłócenia w Hormuzie wciąż przekładają się na koszty importu. Anadolu Ajansı zacytowała komisarza, według którego UE zapłaciła dodatkowe 113 miliardów dolarów za energię, nie otrzymując więcej gazu ani ropy. Xinhua podała 100 miliardów euro. To nie te same liczby i żadna z nich nie jest rozstrzygającym rozliczeniem kryzysu. Obie są szacunkami tego, ile Europa zapłaciła za te same cząsteczki.

Dla producentów rachunek nie dotyczy tylko hurtowego gazu. Chodzi o to, czy zakład może uruchomić drugą zmianę, czy robota da się przeprogramować zamiast wymieniać i czy umowę leasingu na elektrycznego vana można wycenić z jakąkolwiek pewnością. CleanTechnica pisała 29 września o analizie Transport & Environment. Wynika z niej, że rynek używanych aut stosuje 12,9 punktu procentowego luki w utracie wartości między autami spalinowymi i elektrycznymi w Niemczech, Francji, Włoszech i Hiszpanii. Po uwzględnieniu dopłat, podatków od zakupu, inflacji i struktury flot luka spada o 80 procent, do 2,6 punktu procentowego. Kolejne 5,1 punktu powinno zniknąć, gdy ceny nowych elektryków spadną. Stef Cornelis z T&E powiedział, że branża maluje zbyt uproszczony obraz, żeby uzasadnić sprzeciw wobec unijnych celów elektryfikacji flot.

Spór o politykę toczy się teraz kilkoma torami naraz.

Włochy i Czechy zabiegają o łagodniejsze unijne przepisy o pozwoleniach na emisję i dostawach energii, podał Reuters 29 września. Premier Giorgia Meloni była w Pradze na rzecz włosko-czeskiego planu działań obejmującego energię i przemysł, według Agenzia Nova. Komisja Europejska opublikowała warunki aukcji na dekarbonizację ciepła przemysłowego wartej 1 miliard euro, poinformował EU Reporter. Osobno Komisja rozważa roczne opóźnienie przepisów o imporcie metanu, pod presją cen energii, według streamlinefeed.co.ke. To nie są spójne sygnały dla inwestora przemysłowego, który próbuje modelować najbliższe pięć lat.

Nie wszystkie wiadomości wskazują w jedną stronę. Centre for Research on Energy and Clean Air podało, że emisje CO2 w UE spadły o 2 procent w pierwszej połowie 2026 roku, czyli o nieco mniej niż połowę tempa potrzebnego do celu na 2030 rok. Sprzedaż pomp ciepła w Europie rośnie wśród zmian taryfowych, według 재경일보. W Japonii obowiązuje ta sama przemysłowa matematyka energetyczna. Helical Fusion powiedziała reporterom we wtorek, że spodziewa się wstępnych testów zasilania w swoim reaktorze demonstracyjnym Helix HARUKA w 2027 roku. Druga cewka i płaszcz z ciekłego metalu mają dołączyć przed testami zasilania około 2030 roku. The Asahi Shimbun podała, że prezes Takaya Taguchi celuje w komercyjną elektrownię już w latach czterdziestych, ale wymienił koszty, bezpieczeństwo i tempo budowy jako nierozwiązane problemy. Rząd Japonii uznał fuzję za jeden z 17 sektorów strategicznych i planuje 3,1 biliona jenów, około 19,7 miliarda dolarów, finansowania publicznego i prywatnego do roku obrotowego 2040.

Bliższy spór dotyczy popytu. T&E twierdzi osobno, że cięcie unijnych celów dla elektryków wymagałoby 150 nowych elektrowni do zbilansowania sieci. Ta liczba zakłada, że elektryfikacja postępuje w określonym tempie. To założenie modelowe, nie pomiar, i stoi naprzeciw branżowych danych o utracie wartości. Obie strony używają liczb, żeby spierać się o to samo: kto płaci za transformację, gdy ceny energii są wysokie.

Na hali fabrycznej odpowiedź przychodzi mniejszymi krokami. 11 milionów euro Inbolta pójdzie na rozwój międzynarodowy i wejście do produkcji dla centrów danych i elektroniki, podał Tech.eu. Rachunku za gaz w Europie to nie zmieni. Może zmienić to, czy średni zakład w Badenii-Wirtembergii utrzyma linię, gdy dostawca przywiezie partię przesuniętą o dwa milimetry.