Liczba wypadków Waymo w Los Angeles potroiła się w 2025 roku. Dane o robotaxi dzielą debatę o bezpieczeństwie

Waymo zgłosiło 219 wypadków w hrabstwie Los Angeles w 2025 roku, ponad trzykrotnie więcej niż 69 w 2024 roku. W tym roku wpłynęło już kolejnych 186 zgłoszeń.

Liczby pochodzą z przeglądu raportów o wypadkach pojazdów autonomicznych, składanych do National Highway Traffic Safety Administration, który „Los Angeles Times” opublikował 5 października. Ten sam przegląd pokazał, że ponad 80% zgłoszonych w tym roku wypadków Waymo w hrabstwie nie spowodowało widocznych obrażeń, a wiele zdarzyło się, gdy pojazdy stały.

Dane z Los Angeles wpisują się w szerszy spór o to, jak mierzyć bezpieczeństwo robotaxi i którym danym w ogóle warto wierzyć. Firmy wskazują na niższy wskaźnik obrażeń niż u ludzkich kierowców. Badacze odpowiadają, że warunki jazdy są wciąż zbyt wąskie, by porównanie było rzetelne. Kalifornia pozostaje głównym poligonem: Zoox, należący do Amazona, testuje już pojazdy bez kierowcy w Los Angeles, a Tesla Cybercab i inne firmy mają pójść tą samą drogą. Matthew Raifman, który bada pojazdy autonomiczne w Safe Transportation Research and Education Center na UC Berkeley, zbudował z danych rządowych panel wypadków robotaxi. Powiedział „Timesowi”, że to stan bierze na siebie większość prób i błędów. „Chciałbym, żeby to nie był wyścig robotaxi, choć nim jest” – stwierdził. „Mam nadzieję, że to będzie powolny spacer ku bezpiecznej mobilności”.

Przypadki śmiertelne są rzadkie, a w tych opisanych przez „Timesa” nie zawsze winne jest Waymo.

W styczniu na skrzyżowaniu w San Francisco zderzyło się co najmniej pięć pojazdów, w tym pusty Waymo. Zginął człowiek i zwierzę domowe. Według „Timesa” był to pierwszy raz, gdy w śmiertelnym zdarzeniu brał udział pojazd autonomiczny bez kierowcy bezpieczeństwa. W sierpniu w Dallas Waymo było jednym z pojazdów w wypadku, w którym zginął pieszy. W zeszłym roku w Arizonie motocyklista zginął po uderzeniu w Waymo i wyrzuceniu na jezdnię. W żadnym z tych wypadków, jak podaje „Times”, Waymo nie wyglądało na winne.

Tesla tymczasem wydłuża godziny pracy robotaxi w Austin, do 23:00 z 22:00, jak podał „Times” 5 października. Zapytany, dlaczego nie może jeździć dłużej, Elon Musk odpowiedział, że firma pracuje nad ochroną zwierząt. „Najważniejsze, co próbujemy rozwiązać, to żeby nie przejechać zwierząt, gdy trudno je zobaczyć w nocy” – napisał na X według „Timesa”. „Dosłownie próbujemy uniknąć szarych kociąt na szarym asfalcie po ciemku”.

Co dane mogą pokazać, a czego nie

Raporty o wypadkach to produkt uboczny regulacji, nie zaprojektowany zbiór danych. Mówią, jak często robotaxi brało udział w czymś podlegającym zgłoszeniu, a nie czy było przyczyną. Dlatego te same liczby czyta się na dwa sposoby: jako dowód, że floty bez kierowcy zbierają incydenty w miarę skalowania, i jako dowód, że większość z nich to stłuczki przy małej prędkości w gęstym ruchu.

Problem danych ma stronę techniczną, której poświęca się mniej uwagi. Inżynier pracujący z danymi do jazdy autonomicznej napisał 5 października na blogu, że rozmiar to łatwa część. Na przykładzie zbioru nuScenes firmy Motional z 2019 roku policzył, że sześć kamer 1600x900 przy 12Hz daje około 311MB na sekundę, czyli mniej więcej 1,1TB na godzinę, jeszcze bez lidaru i radaru. Przechowywanie i kompresja są już rozwiązane, pisze autor. Trudne jest wyrównanie czasu między czujnikami, znajdowanie rzadkich zdarzeń wartych uczenia i odtwarzanie, które wersje danych i etykiet wytrenowały dany model. Przy 100km/h samochód pokonuje około 28 metrów na sekundę, więc 10ms różnicy między czujnikami przesuwa pozycję obiektu o około 28cm.

To ma znaczenie dla każdego, kto czyta statystyki wypadków. Najbardziej liczą się zdarzenia najrzadsze, a systemy, które je wyłapują, dopiero powstają.

Pamięć, prąd i fizyczna stopa

Moc obliczeniowa stojąca za tą analizą ma własne ograniczenia, a 5 października pokazały się one z kilku stron.

Toshiba planuje podwoić moce produkcyjne dysków twardych do centrów danych AI w roku obrotowym 2027, licząc od poziomu z 2025 roku, podał Nikkei Asia 5 października. Rozbudowa filipińskiej fabryki to pierwsza duża inwestycja Toshiby w biznes HDD od około pięciu lat. Po stronie baz danych Asana opublikowała 5 października tekst inżynierski o tym, jak dzieli dane klientów o skali petabajtów na ponad sto fizycznych instancji MySQL, z identyfikatorem klienta jako kluczem partycji i danymi jednego klienta na jednej instancji. Datadog w tekście z 5 października opisał budowę Distributed DataFusion, otwartego frameworka w Rust, który rozkłada jedno zapytanie na wiele maszyn. Firma uznała, że ClickHouse nie jest wystarczająco rozszerzalny, a Spark i Ballista materializują dane pośrednie.

Mniejsze projekty gonią te same obciążenia. Pivot, baza analityczna w Rust dla Delta Lake i Iceberg, jest na GitHubie, a jej README mówi, że projekt jest we wczesnej fazie i niegotowy do produkcji. SQLite opublikował 5 października dokumentację sqlite3_rsync, narzędzia do zdalnego kopiowania, które zamienia replikę w spójną migawkę bazy źródłowej, gdy obie działają, kosztem jednej bazy na wywołanie i co najmniej jednego końca na lokalnej maszynie.

Nic z tego nie jest sportem. Wszystko to rury, na których stoją analityka sportowa, przegląd wideo i platformy skautingowe.

Prąd, woda i pozwolenia

Lokalizacja centrów danych stała się trójfrontową walką o koszty sieci, wodę i miejscowe zagospodarowanie terenu, podał Data Center Knowledge. Serwis napisał 5 października, że fala działań stanowych z końca września 2026 roku zmieniła zasady. Kalifornijskie AB 1577, AB 2383 i SB 887 wymagają od deweloperów pokrycia pełnego kosztu przyrostowego rozbudowy sieci, a rozporządzenie wykonawcze Massachusetts 658 dotyczy obiektów o szczycie zapotrzebowania powyżej 25MW. Ten sam serwis podał osobno 5 października, że operatorzy sięgają po biomimikrę i współprojektowanie z mieszkańcami, żeby złagodzić widok obiektów. Jako przykład podał placówkę Microsoftu w Noord-Holland, gdzie w 2022 roku posadzono 150 rodzimych drzew i ponad 2 000 metrów kwadratowych krzewów i traw. Microsoft twierdzi, że ta praktyka objęła od tego czasu ponad 20 lokalizacji w USA i Europie.

Wieżowiec centrum danych o 20 kondygnacjach, proponowany w centrum Kansas City w Missouri, pomieściłby 24MW obciążenia IT na około 0,23 akra, podał Data Center Knowledge 5 października. Tylko dwie z 20 kondygnacji miałyby sprzęt komputerowy, a około 109 000 z 141 000 stóp kwadratowych brutto zajęłaby przestrzeń techniczna. Deweloper Revitalization Unlimited podał całkowity koszt inwestycji na 183 mln dolarów, około 1300 dolarów za stopę kwadratową. „Nie twierdzimy, że każde centrum danych należy do centrum miasta” – powiedział założyciel i prezes Steve Austin. „Twierdzimy, że to jedno należy, i płacimy za to wyższą cenę budowy”. Powiązane rozporządzenie miejskie ma status wstrzymanego do 13 października.

Kiedy infrastruktura zawodzi

Dwie historie środowiskowe z 5 października warto mieć z tyłu głowy, jeśli ktoś zakłada, że chmura jest nieważka.

Fiński Urząd Licencjonowania i Nadzoru bada ponad 300 hektarów lasu wyciętego pod centrum danych Google w Muhos. W maju regulator powiedział spółce projektowej Google, że najpierw potrzebna jest ocena środowiskowa, podał Wood Central 5 października. Sari Myllyoja, która prowadzi postępowanie w urzędzie, powiedziała, że wygląda na to, iż spółka projektowa zrobiła swoje mimo to. Michiel Sallaets, menedżer komunikacji Google, stwierdził, że drzewa wycięto „w pełnej zgodzie z wymogami ustawy leśnej”. Gmina Muhos poinformowała regulatora 5 października, że nie wydała projektowi pozwolenia na budowę ani żadnego innego pozwolenia.

W New Jersey wyciek 5 000 galonów oleju napędowego w zakładzie Equinix NY2 w Secaucus dotarł do nienazwanego dopływu rzeki Hackensack, podał Times of India 5 października, powołując się na stanowy Departament Ochrony Środowiska. Ekipy zebrały około 3 500 galonów. Burmistrz Secaucus Michael Gonnelli początkowo przypisał zdarzenie „awarii komputera”, a Equinix podał, że wyciek spowodowały dwa uszkodzone zawory. Departament stwierdził, że nie zaobserwował wpływu na lokalną faunę i że w pobliżu dotkniętego obszaru nie ma ujęć wody pitnej.

Duński krajowy system rejestracji ludności daje ostrzejszą lekcję o zarządzaniu danymi. Administracja CPR podała 5 października, że nieuprawnione osoby wykorzystały legalny dostęp wyszukiwania jednej duńskiej firmy, by zdobyć nazwiska, adresy i numery CPR około 8 800 000 zarejestrowanych osób. „The Copenhagen Post” podał tego samego dnia, że naruszenie miało miejsce we wrześniu, a administracja dowiedziała się o nim w piątek wieczorem wcześniej. Minister badań, edukacji i cyfryzacji Christina Egelund nazwała to „głęboko poważnym incydentem”. Datatilsynet podał, że powiadomienie otrzymał w niedzielę i nie może jeszcze ocenić okoliczności.

Dla technologii sportowej praktyczny wniosek jest mniej dramatyczny niż nagłówki. Modele urazów, systemy śledzenia i analityka transmisji zależą od danych sfederowanych, wspólnej infrastruktury i pozwolenia na działanie. Liczby wypadków Waymo to najbardziej widoczny test tego układu i będą publikowane dalej, niezależnie od tego, czy ktokolwiek zgodzi się co do ich znaczenia.