Baterie nadają tempo na All Energy Australia, a amerykańskie spółki stawiają na gaz

W tym roku ton targom All Energy Australia nadawały baterie, nie aukcje. Targi w Melbourne odbyły się 28 i 29 października. W relacji z 3 listopada pv magazine podał, że przyszło ponad 22 000 osób, o około 5000 więcej niż w 2025 roku. Na hali wystawiało się ponad 490 firm.

Za tą pewnością stoją liczby z magazynowania energii. Według pv magazine w pierwszej połowie 2026 roku włączono dziewięć wielkoskalowych projektów bateryjnych o łącznej mocy 2,3 GW i pojemności 7,1 GWh. W całym 2025 roku przybyło 2 GW i 5,1 GWh. W tych samych sześciu miesiącach zamknięto finansowanie kolejnych 13 projektów o łącznej mocy 1,6 GW i pojemności 6,5 GWh. Żadna inna część australijskiego rynku nie budowała w tym tempie w tym samym okresie. Dlatego na hali przeważali dostawcy magazynów energii, a nie deweloperzy wytwarzania.

W segmencie domowym od startu federalnego programu Cheaper Home Batteries w ciągu 15 miesięcy zainstalowano ponad 550 000 systemów baterii przydomowych. Program dopłaca około 30% kosztów kwalifikującego się systemu, podał pv magazine. Po pierwszej fali wzrost się ustabilizował. Wystawcy na targach nie chcieli jednak uznać tego segmentu za dojrzały.

"Segment mieszkaniowy ustabilizował się w ostatnich miesiącach, ale wciąż ma duży potencjał", powiedział na targach Sudeesh V, menedżer sprzedaży w EP Cube. Wskazał Australię Południową, Australię Zachodnią, Queensland i Terytorium Północne jako miejsca z wolnym rynkiem. Melbourne i Sydney zwalniają.

Czego nie widać w nagłówkach o aukcjach

Kto śledzi energetykę odnawialną po wynikach przetargów, znajdzie w obrazie z All Energy przydatną korektę. Rozbudowę magazynów w Australii napędza w mniejszym stopniu konstrukcja aukcji, a w większym dopłata dla gospodarstw domowych oraz przychody handlowe i kontraktowe na końcu sieci. Najbliżej sygnału aukcyjnego jest decyzja rządu federalnego o podniesieniu progu kwalifikowalności w Small-scale Renewable Energy Scheme ze 100 kW do 1 MW. Zmiana rozszerza Small-scale Technology Certificates na systemy średniej skali i obniża ich koszt początkowy o około 20%, podał pv magazine. To system certyfikatów, nie przetarg konkurencyjny. Dotyczy dachów komercyjnych i przemysłowych, a nie kolejki projektów wielkoskalowych.

To rozróżnienie ma znaczenie, gdy czyta się falę tekstów o aukcjach, jaka w tym tygodniu napłynęła z Europy i Azji. Mechanizmy mocowe i aukcje odwrotne naprawdę działają na tych rynkach. W Australii pieniądze płyną innym kanałem.

Sally Bogle, wiceprezeska Rystad Energy ds. odnawialnych źródeł i energii, powiedziała publiczności w Melbourne, że magazynowanie bateryjne ma "bardzo, bardzo znaczący udział w rynku". Nazwała systemy magazynowania "srebrną kulą dla rynku energii". Podkreśliła ich rolę w ograniczaniu dziennego ograniczania produkcji fotowoltaiki: "To pozwala elektrowni słonecznej lub wiatrowej naprawdę zmaksymalizować wykorzystanie aktywa i zoptymalizować przyłączenie do sieci".

Arizona idzie w drugą stronę

Nie każdy rynek zmierza w tym samym kierunku. W piątek Tucson Electric Power i Arizona Public Service złożyły swoje Zintegrowane Plany Zasobów na 2026 rok. To 15-letnie plany, którymi stany sterują zakupami spółek energetycznych. CleanTechnica podała 2 listopada, że oba utrzymują paliwa kopalne w centrum planu. APS ma najwięcej planowanego gazu kopalnego spośród wszystkich spółek w Arizonie i do 2041 roku doda ponad 4000 MW, według relacji CleanTechnica. W tym planowaną elektrownię Desert Sun i rozbudowę Redhawk, która miałaby postawić osiem nowych turbin na gaz metanowy w hrabstwie Maricopa. Spółka podpisała też przedłużenie umowy na dostawy węgla, które utrzyma elektrownię Four Corners w ruchu do 2038 roku. Porzuca wcześniejszy plan wyjścia w 2031 roku.

Do tego dochodzi wniosek taryfowy. APS występuje do Arizona Corporation Commission o podwyżkę taryf o 14%, która dodałaby około 240 dolarów rocznie do przeciętnego rachunku gospodarstwa domowego, podała CleanTechnica. TEP planuje do 2031 roku przestawić bloki 1 i 2 w elektrowni Springerville z węgla na gaz, zamiast je wyłączać. Planuje też dodać 300 MW nowego wytwarzania na gazie kopalnym. TEP zobowiązała się do 80-procentowej redukcji emisji dwutlenku węgla do 2035 roku. Teraz w swoim planie przyznaje, że tego celu nie osiągnie.

Sandy Bahr, dyrektorka Sierra Club Grand Canyon Chapter, skrytykowała te wnioski: "Widzimy, jak te spółki chronią własne wyniki finansowe, zamiast podejmować najbardziej ekonomiczne decyzje dla odbiorców takich jak ty i ja". Oba plany trafiają do zatwierdzenia przez Arizona Corporation Commission. Mieszkańcy mogą zgłaszać uwagi.

Kontrast z Australią jest ostry. Jeden rynek dodaje baterie szybciej w sześć miesięcy niż przez cały rok. Do tego dopłaca do magazynów domowych na szeroką skalę. Drugi przedłuża życie węgla i buduje turbiny gazowe, a regulator jest jedynym hamulcem.

Karty do głosowania jako druga aukcja

W Stanach Zjednoczonych część najważniejszych decyzji energetycznych tego tygodnia to wcale nie aukcje. Canary Media zebrała 30 października pięć inicjatyw obywatelskich, o których rozstrzygnie dzień wyborów. Dwie dotyczą bezpośrednio tego, jak projekty czystej energii są budowane i finansowane. Kalifornijska Proposition 45 wprowadziłaby limit 365 dni roboczych na większość stanowych przeglądów środowiskowych w ramach California Environmental Quality Act, z wyłączeniem budowy paliw kopalnych. Zwolennicy twierdzą, że przyspieszy to czystą energię i inną infrastrukturę. Przeciwnicy mówią, że ogranicza udział plemion w projektach. W Michigan Proposition 2 poszłaby dalej niż jakikolwiek inny stan w trzymaniu pieniędzy spółek energetycznych poza wyborami. Zakazałaby komitetom politycznym finansowanym przez spółki wpłat na kampanie. Zablokowałaby też darowizny od kadry zarządzającej spółek i ich rodzin. Spółki wydały co najmniej 215 000 dolarów na walkę z nią, według Energy and Policy Institute, na które powołuje się Canary Media.

Eugene w Oregonie głosuje nad opłatą wymierzoną w firmy, które mają 1 mld dolarów lub więcej zysku brutto w całym kraju i co najmniej 500 000 dolarów w samym mieście. Pieniądze trafiłyby na elektryfikację i szkolenia zawodowe w czystej energii. Poprawka 82 w Kolorado wpisałaby prawo do gazu ziemnego do gotowania i ogrzewania do konstytucji stanu, z poparciem konserwatywnej grupy Advance Colorado. Ann Arbor w Michigan rozważa powołanie miejskiej rady energetycznej. Rada mogłaby rozmawiać o przejęciu aktywów sieciowych DTE Energy w mieście, co przeciwnicy wyceniają nawet na 1 mld dolarów.

Eugene poszło już osobnym torem. W środę 28 października rada miejska przegłosowała 6 do 1 przyjęcie rozporządzenia o ujawnianiu Home Energy Score, podała CleanTechnica. To czyni Eugene piątym miastem w Oregonie z taką regulacją, po Portland, Hillsboro, Milwaukie i Bend. Przepis wymaga oceny energetycznej, gdy dom trafia na sprzedaż. Ocena przyznaje domowi od jednego do dziesięciu punktów i wymienia zalecane modernizacje oraz dostępne dopłaty. Ponad 1 000 000 mieszkańców Oregonu, prawie co czwarty, żyje teraz w jurysdykcji z polityką ujawniania, według relacji.

"Głosowanie to ważny krok w kierunku ograniczania emisji z budynków, obniżania kosztów energii i realizacji celów Climate Recovery Ordinance miasta, czyli redukcji emisji o 50% do 2030 roku", powiedziała Bethany Cotton, dyrektorka ds. ochrony przyrody w Cascadia Wildlands. Dylan Plummer, zastępca dyrektora Clean Heat Campaign w Sierra Club, powiązał rozporządzenie z kwietniowym wyrokiem Sądu Apelacyjnego Dziewiątego Okręgu z 2023 roku, który unieważnił miejskie rozporządzenie o elektryfikacji budynków mieszkalnych w Eugene. Nazwał tę decyzję ciosem dla lokalnych działań klimatycznych.

CATL, Google i popyt stojący za ofertami

Popyt na magazynowanie zmienia też strategie firm. CATL, największy producent baterii na świecie, postawił mocniej na wymianę baterii i magazynowanie energii. Firma szuka nowych źródeł wzrostu wśród wojen cenowych i presji na rentowność, podał South China Morning Post 31 października. Gazeta zauważyła, że Nio jest już dobrze zakorzenione w wymianie baterii. BYD umocnił pozycję w systemach magazynowania energii. Lucas Zhang Liutong, dyrektor hongkońskiej konsultingowej firmy WaterRock Energy Economics, powiedział SCMP, że konkurencja w obu sektorach jest "już dość intensywna".

Po stronie popytu Google i Voltus podały w czwartek 22 października, że celują w gigawat mocy wirtualnych elektrowni w PJM Interconnection. To dziesięć razy więcej niż cel 100 MW, który firmy wyznaczyły w czerwcu, podała Canary Media. PJM odnotował ponad ośmiokrotny wzrost kosztu zabezpieczenia wystarczającej mocy na szczyt popytu w ciągu ostatnich lat. Operator sieci prognozuje od 30 do 34 GW nowego popytu wielkoskalowego do wczesnych lat trzydziestych. System osiągnął niedawno szczyt 162,6 GW.

Dana Guernsey, dyrektorka generalna Voltus, powiedziała, że pierwsze 100 MW "zawsze było pierwszym kęsem". Firma zbiera zobowiązania klientów do ograniczania zużycia energii lub dostarczania mocy z baterii do 2040 roku. To znacznie dłużej niż trzyletni horyzont aukcji mocowych PJM. Voltus zarządza w kraju ponad 9 GW mocy reagowania na popyt i wirtualnych elektrowni. Celuje w 20 GW do 2030 roku, po podniesieniu 225 mln dolarów na początku października.

Nic z tego nie jest wynikiem aukcji w wąskim znaczeniu. Chodzi jednak o to samo pytanie: kto dostaje płacone za dostarczanie pewnej mocy i jak długo. Australia odpowiada bateriami i dopłatą dla gospodarstw domowych. Arizona odpowiada gazem, węglem i wnioskiem taryfowym. PJM odpowiada kontraktami na reagowanie na popyt, które sięgają 2040 roku. Kalendarze przetargów nadal będą dawać nagłówki. Więcej mówią liczby z tego tygodnia: z hali wystawowej w Melbourne i z dwóch wniosków spółek w Phoenix.