Pierwszy budżet Healeya zostawia 15 mld funtów rezerwy fiskalnej

Budżet zostawia mniejszą poduszkę

Kanclerz John Healey przedstawił pierwszy budżet 28 października 2026 r. Biuro Odpowiedzialności Budżetowej (OBR) oszacowało rezerwę fiskalną na 15 mld funtów w roku 2029-30, poniżej 24 mld prognozowanych w marcu, podał Healey. Rezerwa to kwota, o którą rząd może zwiększyć wydatki albo obniżyć podatki, nie łamiąc własnych reguł fiskalnych. W roku 2030-31 ma wzrosnąć do 22 mld funtów.

Budżet wpisał się w ostrożne podejście, którego oczekiwali inwestorzy. Rentowność 10-letnich gilts spadła o 2,1 pkt bazowego do 5,321%, podał Tradeweb. Funt był o 0,1% słabszy i kosztował 1,3291 dol., a wobec euro spadł o 0,2% do 0,8374 funta za euro. Oba poziomy niewiele różniły się od tych sprzed budżetu.

Reakcja rynku gilts

Rentowność 30-letnich gilts spadła o około 4,5 pkt bazowego do około 5,70%, podają doniesienia Reutersa i Dow Jones. 29 października rentowność 10-latek znalazła się na pięciotygodniowym minimum, podał CurrencyNews. 30 października funt umocnił się o 0,4% do 1,3429 dol. i był tego dnia najsilniejszą z głównych walut, podał Reuters. W październiku funt zmierzał do wzrostu o około 1%, pierwszy miesięczny wzrost od sierpnia, choć od początku roku wciąż tracił około 0,6%.

Ulga przyszła po nerwowym okresie. 1 października rentowność 30-latek przebiła 6%, a 7 października osiągnęła szczyt około 6,03%, najwyżej od 1998 r., podał Admiral Markets. Rentowność 10-latek na początku października sięgnęła 5,527%, najwyżej od 19 lat, według danych LSEG. 14 października funt zszedł do tegorocznego minimum 1,3137 dol.

Reguły fiskalne i szacunki sprzed budżetu

Healey powtórzył zobowiązanie do reguł fiskalnych i do obietnicy z manifestu Partii Pracy, że nie podniesie podatku dochodowego. Reguły wymagają, żeby dług w relacji do PKB spadał do roku 2029-30, a wydatki bieżące były zbilansowane, czyli rząd nie pożyczał stale na codzienną działalność.

Przed budżetem Pantheon Macroeconomics szacował, że rezerwa spadła już do około 13 mld funtów z 23,6 mld w oświadczeniu wiosennym, bo globalna wyprzedaż obligacji podniosła rentowności. To była prognoza sprzed budżetu. Po budżecie OBR podał 15 mld funtów na rok 2029-30, poniżej marcowej prognozy 24 mld. Pantheon ocenił, że odbudowa marcowej rezerwy wymagałaby konsolidacji wynoszącej 11 mld funtów rocznie.

Dlaczego gilts mają znaczenie dla kredytów hipotecznych i kosztów pożyczek

Dziesięcioletnie gilts są punktem odniesienia dla cen kredytów hipotecznych i kosztów pożyczek rządu, podał CurrencyNews. Kredyty ze stałą stopą wycenia się na podstawie stóp swap, które wynikają z oczekiwań co do przyszłych rentowności gilts, a nie wprost z 10-latek. Niższe rentowności mogą z czasem przełożyć się na nieco tańsze kredyty ze stałą stopą, choć prawdopodobna podwyżka stóp Banku Anglii 5 listopada może część tej korzyści znieść.

OBR prognozuje w tym roku o 14 mld funtów wyższe odsetki od długu. Debt Management Office podał, że jego potrzeby finansowania netto wyniosą 258,6 mld funtów w roku 2026-27, o 7,4 mld więcej niż w kwietniowej prognozie 251,2 mld. Urząd ograniczył też planowaną emisję długoterminowych gilts, co pomogło obniżyć rentowność 20- i 30-latek, podał Admiral Markets.

Środki w budżecie i reakcja analityków

Budżet przyniósł gospodarstwom ulgę w rachunkach za energię oraz dodatkowe podatki od banków i hazardu. W pakiecie znalazło się wolne od podatku konto oszczędnościowe dla kupujących pierwsze mieszkanie i niższy próg ulgi przy zbyciu aktywów biznesowych w podatku od zysków kapitałowych. Danina od banków podwoiła się do 6% na 15 miesięcy. Akcje brytyjskich banków w dniu budżetu wzrosły, bo podwyżkę uznano za możliwą do udźwignięcia.

Kathleen Brooks, dyrektorka ds. badań w XTB, powiedziała, że „rynek obligacji określa go jako bardzo nudny budżet”, podał Reuters. Lale Akoner, analityczka eToro, stwierdziła, że stonowana reakcja funta i gilts sugeruje, iż budżet ogólnie spełnił oczekiwania i uspokoił inwestorów, nie zmieniając istotnie perspektyw Wielkiej Brytanii. Harry Woolman z Validus Risk Management powiedział, że większość głównych środków była zapowiadana wcześniej, biorąc pod uwagę ograniczoną rezerwę fiskalną i małe pole manewru politycznego.

Akoner dodała: „Od tego momentu naszym zdaniem dla funta i kosztów pożyczania większe znaczenie będą miały inflacja i oczekiwania wobec Banku Anglii”.

Co dalej

Bank Anglii miał zdecydować o stopach 5 listopada. Przed budżetem rynek w dużej mierze oczekiwał podwyżki w listopadzie, ale budżet może zmienić to, ile podwyżek nastąpi potem. We wrześniu Bank utrzymał stopę bazową na 3,75%, przy sześciu głosach do trzech; trzech członków chciało od razu podnieść ją do 4%. Inflacja w Wielkiej Brytanii wzrosła do 3,5%, bazowa wyniosła 2,8%, a inflacja usług 3,7%. Wyższa inflacja podnosi też rachunek rządu za obsługę długu.