Klejnoty koronne z Luwru wciąż zaginione rok po napadzie

Rok później, ani śladu klejnotów

Sprawa ma znaczenie szersze niż sam Luwr. Od 22 lipca 2026 r. zwiedzający Galerię Apollina widzą salę bez żadnej biżuterii na wystawie.

Dla śledczych trop wystygł: klejnoty mogą być ukryte w regionie paryskim, rozebrane na części do sprzedaży albo już poza Francją. Terminu procesu wciąż nie ma, a łupu nie odnaleziono. AFP podała 19 października 2026 r., że czterej główni podejrzani siedzą w areszcie i czekają na proces. Łup to osiem przedmiotów. AFP wyceniła je na około 100 mln dol. Wcześniejsze dane prokuratury mówiły o 88 mln euro (102 mln dol.). CNN podawało dziewięć przedmiotów, relacje AFP mówią o ośmiu.

Ostatnie znane nagranie z monitoringu, na którym widać klejnoty, pochodzi z Aubervilliers. Podziemny schowek znajduje się na północnym przedmieściu Paryża, gdzie mieszkali podejrzani.

Stuosobowy zespół śledczy przeszukał domy podejrzanych i ich rodzin, w tym piwnice, garaże i strychy, i nic nie znalazł. Łupu nie odzyskano. Wszystkich czterech mężczyzn zatrzymano w ciągu 10 dni od napadu, podają relacje AFP. PBS podała 28 listopada 2025 r., że mężczyzna zatrzymany w tym tygodniu był uważany za czwartego członka grupy, która przeprowadziła napad. Oświadczenie prokuratury z tego czasu nie mówiło, jaką rolę miał odegrać. Sam napad trwał mniej niż osiem minut, a złodzieje uciekli na skuterach po wyważeniu okna i przecięciu szyb gablot elektronarzędziami.

Dziewięć dni przed napadem złodzieje ukradli podnośnik zamontowany na ciężarówce. Odpowiedzieli na fałszywe ogłoszenie o przeprowadzce na Leboncoin, podała prokuratura paryska.

W dniu napadu ten sam pojazd stał z włączonym silnikiem pod nadrzeczną fasadą Luwru. O 9:30 podniósł się do okna Galerii Apollina, o 9:38 ekipy już nie było. Odnalazł się tylko jeden przedmiot: wysadzana szmaragdami korona cesarska Eugenii, na której jest ponad 1 300 diamentów. Znaleziono ją uszkodzoną przed muzeum po napadzie. Reszta łupu wciąż jest zaginiona, w tym naszyjnik z diamentów i szmaragdów, który Napoleon podarował cesarzowej Marii Ludwice, oraz klejnoty związane z królowymi Marią Amelią i Hortensją.

Co policja odzyskała, a czego nie

Nic więcej nie wypłynęło. Około 100 śledczych pracowało siedem dni w tygodniu, powiedziała prokuratura paryska w październiku 2025 r.

Przeanalizowali około 150 próbek kryminalistycznych i zabezpieczyli 189 przedmiotów jako dowody. Prokuratura podała też, że nic nie wskazuje na to, by czterej sprawcy mieli pomocnika wewnątrz muzeum. To ustalenie ma znaczenie, bo wskazuje na lokalną grupę, a nie na pracownika muzeum, choć śledczy nie wykluczyli szerszej siatki. Dwaj zatrzymani podejrzani twierdzą, że mózg operacji był częścią ich ekipy. Śledczy podchodzą do tego sceptycznie, powiedziało AFP źródło zbliżone do sprawy. Klejnoty wciąż figurują jako zaginione w bazie skradzionych dzieł sztuki Interpolu.

Rozliczenie z bezpieczeństwem trwa

Luwr otworzył Galerię Apollina 22 lipca 2026 r. Sala została udostępniona zwiedzającym bez żadnej biżuterii na wystawie.

Klejnoty mają być pokazane w innym miejscu muzeum, w lepiej chronionym pomieszczeniu. Dyrektor Luwru Christophe Leribault, mianowany w lutym 2026 r. w trakcie przeglądu kadr po napadzie, mówił na otwarciu. Muzeum dodało nowe kamery monitoringu i systemy antywłamaniowe. To część dziesięcioletniego planu modernizacji bezpieczeństwa o wartości 800 mln euro (933 mln dol.), który ma też zmniejszyć tłok i dać Mona Lisie osobną salę. Luwr pozostaje najczęściej odwiedzanym muzeum świata, z ponad dziewięcioma milionami zwiedzających rocznie.

Część sieci kamer Luwru w październiku 2025 r. wciąż była analogowa. Powiedział to senatorom szef paryskiej policji Patrice Faure.

Zapowiadany od dawna remont za 93 mln dol., wymagający około 60 km (37 mil) nowego okablowania, nie zakończy się przed 2029-2030 r. Faure ujawnił też, że pozwolenie Luwru na obsługę kamer monitoringu wygasło w lipcu 2025 r. i nie zostało odnowione. Część osób widzi w tym zaniedbaniu papierkowym symbol szerszych zaniedbań. Laurence des Cars, dyrektorka Luwru w czasie napadu, powiedziała senatorom w październiku 2025 r., że kamery nie wykryły złodziei na czas. Mówiła, że złożyła rezygnację, a ministra kultury Rachida Dati jej nie przyjęła. Napad nastąpił około 30 minut po otwarciu muzeum, gdy zwiedzający byli już w środku.

Jak klejnoty mogą zniknąć na dobre

Największa szansa na odzyskanie pojawi się, jeśli złodzieje działali sami. Eksperci powiedzieli AFP, że mogli ukryć łup gdzieś w regionie paryskim.

Christopher Marinello z Art Recovery International mówił, że przez krótki czas mogli ukryć klejnoty w ścianie albo je zakopać. Najgorszy scenariusz to wywiezienie ich z Francji albo przekazanie lokalnemu kontaktowi w podziemnym obrocie kamieniami szlachetnymi. Arthur Brand wskazał Antwerpię, belgijskie centrum handlu diamentami, jako prawdopodobne miejsce docelowe. Marinello wymienił Tel Awiw i Indie. Tobias Kormind z 77 Diamonds powiedział AFP, że po przeszlifowaniu kamienia powrót do legalnego łańcucha dostaw jest dość prosty. Nawet czołowe laboratoria, jak GIA, miałyby problem z rozpoznaniem świeżo oszlifowanego diamentu jako kradzionego, jeśli nie ma on wyjątkowo charakterystycznych inkluzji wewnętrznych.

Brand wciąż widzi szansę. Przytoczył przypadki odzyskania po napadzie na targi sztuki TEFAF w Holandii w 2022 r. i po włamaniu do Zielonego Skarbca w Dreźnie w 2019 r.

Co dalej

Brand mówił, że klejnoty z Luwru mogą jeszcze wypłynąć, na przykład jeśli ktoś zacznie mówić przed procesem. Corrado Catesi z Interpolu powiedział, że odzyskanie przedmiotów może zająć od trzech miesięcy do 40 lat. Czterej główni podejrzani pozostają w areszcie i czekają na proces, ale terminu nie wyznaczono. Prokuratura liczy, że jeden z podejrzanych przyzna się w zamian za łagodniejszy wyrok. Przyznanie się mogłoby ujawnić, gdzie ukryto klejnoty albo komu je przekazano. Klejnoty wciąż figurują jako zaginione w bazie skradzionych dzieł sztuki Interpolu. Modernizacja bezpieczeństwa Luwru ma potrwać dekadę. Remontu kamer i okablowania nie należy się spodziewać przed 2029-2030 r.