Pilot OpenAI Grid Protectors zamienia popyt z centrów danych w zasób sieci

Dla ludzi mieszkających obok planowanego kampusu argument jest prosty: centrum danych zmniejszy pobór w najgorętsze dni, zamiast czekać na nowe linie energetyczne. Dla operatorów sieci i regulatorów oznacza to, że jeden ogromny odbiorca staje się czymś bliższym zasobowi, którym można sterować. Haczyk jest taki, że elastyczność liczy się tylko wtedy, gdy wytrzymają umowy i oprogramowanie. OpenAI opublikowało jedną umowę, dotyczącą Georgii. Ustalenia w innych miejscach nie są sfinalizowane.

Pilot OpenAI w Georgii

OpenAI przedstawiło program Grid Protectors 2 listopada, w poście na blogu. Dzień później Tom's Hardware podał, że firma testuje ten pomysł w planowanym kampusie w hrabstwie Effingham w Georgii.

Liczby stojące za tym pilotem są duże. OpenAI twierdzi, że podpisało z Georgia Power umowę na 3,2 gigawata, obejmującą 1 000 megawatów elastycznego zapotrzebowania. Firma opisuje ten bufor jako odpowiednik średniego zapotrzebowania na prąd około 700 000 gospodarstw domowych, czyli więcej niż Waszyngton i Boston razem. Tom's Hardware przeliczył te same 1 000 megawatów na około 800 000 gospodarstw, blisko 20% domów w Georgii. Obie liczby się różnią i żadna nie mówi, ile kampus faktycznie ograniczy. OpenAI zapowiada też, że pokryje pełne koszty infrastruktury i usług energetycznych potrzebnych do obsługi Effingham.

Dlaczego wąskim gardłem jest przyłączenie

Kolejki do sieci sprawiają, że ten argument się sprzedaje. PJM Interconnection to największy operator sieci w USA. W ostatnich latach koszt zabezpieczenia mocy na szczyt zapotrzebowania wzrósł ponad ośmiokrotnie, podaje Canary Media. PJM prognozuje, że duzi odbiorcy dodadzą od 30 do 34 gigawatów nowego zapotrzebowania do wczesnych lat 30. XXI wieku, w systemie, którego szczyt wyniósł niedawno 162,6 GW.

Europa pokazuje ten sam ucisk ostrzej. W Irlandii centra danych odpowiadają już za około 19% szczytowego zapotrzebowania. To 1,1 GW z 6 GW szczytu w styczniu 2025 roku, wynika z analizy Ember opublikowanej w październiku 2026 i opisanej przez pv magazine. Ember prognozuje, że ten udział może dojść do 24% do 2030 roku, przy zapotrzebowaniu 1,6 GW wobec szczytu systemu 6,5 GW. Reszty dopełnia niedopasowanie czasu. Duże centrum danych może potrzebować od 200 MW do 500 MW i powstać w 18 do 24 miesięcy. Rozbudowa konwencjonalnej sieci zajmuje od czterech do 10 lat.

Przesuwanie obciążeń daje niewiele, moc na miejscu daje więcej

Badanie Ember obejmuje dziewięć rynków w USA, Europie i Azji Południowo-Wschodniej. Główny wniosek: elastyczność, którą najczęściej się obiecuje, jest najmniej dostępna.

Usługi chmurowe, aplikacje firmowe i wnioskowanie AI potrzebują niskich opóźnień. Nie da się ich tak po prostu przenieść. Ember szacuje, że do 2030 roku będą stanowić około 87% globalnych mocy centrów danych. Przy jego założeniach, czyli 35% elastyczności dla trenowania AI, 5% dla wnioskowania i zeru dla tradycyjnych centrów danych, teoretycznie można by przesunąć około 6,5% globalnych mocy. Po uwzględnieniu średniego wykorzystania na poziomie około 48% moc faktycznie dostępna do reakcji spada do około 3%.

Wpływ na szczyt jest odpowiednio mały. W Irlandii przesuwanie obciążeń mogłoby obniżyć szczyt o około 100 MW do 2030 roku, czyli o 1,5% prognozowanego szczytu. Na pozostałych rynkach analizowanych przez Ember szacowane redukcje wynoszą od 0,1% do 0,6%.

Generacja i magazynowanie na miejscu wypadają lepiej. Dla dwóch dużych centrów danych w Teksasie o łącznym prognozowanym obciążeniu 5,6 GW przesuwanie mogłoby obniżyć pobór o około 0,55 GW w okresach napięcia. Generacja na miejscu mogłaby obniżyć go nawet o 2,7 GW. Ember stwierdza, że podejście z własnymi mocami może dać sieci blisko pięć razy więcej ulgi niż przesuwanie obciążeń.

Zakład Google'a na gigawat i reguły PJM

Google i Voltus ogłosiły w czwartek 22 października, że w PJM walczą o gigawat mocy wirtualnej elektrowni. To więcej niż początkowy cel 100 MW, który firmy ustaliły w czerwcu. Voltus zbiera zobowiązania od klientów. Obejmują one ograniczenia poboru albo moc z baterii do 2040 roku. To znacznie dłużej niż roczna aukcja mocy PJM, która zabezpiecza zasoby na trzy lata do przodu.

Voltus zarządza już ponad 9 GW zapotrzebowania i mocy wirtualnych elektrowni w USA. Do 2030 roku chce mieć 20 GW. Wcześniej w październiku pozyskał 225 mln dolarów, podało Canary Media.

Reguły znaczą tyle samo co ambicja. Komitet Wdrożeń Rynkowych PJM ma 4 listopada zająć się kolejnymi krokami w sprawie nadwyżkowego przyłączenia. Wniosek do FERC jest możliwy już w kwietniu 2027. Nadwyżkowe przyłączenie zgromadziło 44 GW historycznych wniosków projektowych do połowy 2026 roku, z czego około 80% to propozycje dodania baterii do istniejących projektów. MISO odpowiada za 14,8 GW w 138 aktywnych wnioskach, a SPP za 14,3 GW w 89.

Warstwa oprogramowania i miejsce, w którym musi siedzieć elastyczność

Oprogramowanie zamienia obietnicę w zasób, którym można dysponować. Arenko twierdzi, że jego platforma Nimbus podniosła wykorzystanie przyłącza sieciowego w pewnej brytyjskiej instalacji fotowoltaiki z magazynem z 8% do 29%, przy dostępności eksportu na poziomie około 83%. W marcu 2026 roku ponad 98% wolumenu handlowanego w tej instalacji było zautomatyzowane, podaje Enlit World.

Nimbus wybrano też do baterii Iceni o mocy 300MW/600MWh należącej do Ørsted. Platforma będzie tam zarządzać handlem, optymalizacją i zarządzaniem aktywami. Bateria podzieli infrastrukturę sieciową z morską farmą wiatrową Hornsea 3 o mocy 2,9GW.

Lokalizacja ogranicza to wszystko. Irlandzka Komisja Regulacji Usług Komunalnych wskazała około 234 MW i 58 GWh potencjalnych wymagań dotyczących elastyczności w górę w sieciach dystrybucyjnych w 2028 roku. W podstacji Naas 38 kV/10 kV ocena wykazała zapotrzebowanie na poziomie 0,6 MW i 3 MWh w 2028 roku, skupione w styczniu, przy wzmocnieniu sieci planowanym na 2030. Bateria gdzie indziej w Irlandii może zarabiać i nie zrobić nic dla Naas.

UK Power Networks dało w marcu 2026 roku zimny prysznic. Operator przestał szukać ofert elastyczności dla niektórych podstacji z jednym transformatorem, których ograniczenia trwały zwykle 24 godziny. Rynek nie był w stanie ich rozwiązać ze względów technicznych i handlowych.

Biuro Energii Elektrycznej w amerykańskim Departamencie Energii przekonuje, że mikrosieci pozwolą budować centra danych szybciej i taniej niż rozbudowa sieci dystrybucyjnej i przesyłowej. Dostawcy zwiększają więc zatrudnienie. Amazon Web Services zatrudnił Roberta Fourqureana na stanowisko menedżera ds. polityki energetycznej, podał DataCenterDynamics 3 listopada. Wcześniej był doradcą ds. energii i klimatu w ambasadzie brytyjskiej w Waszyngtonie. AWS podpisał 20-letnią umowę zakupu energii z Constellation Energy na 690MW z Calvert Cliffs. Ma też współpracę z American Electric Power dotyczącą prawie 960MW mocy małych reaktorów modułowych w Indianie.