Plan kabla z Europy do Grenlandii i wąskie gardła, których nie rozwiązuje

Trasa przez Grenlandię

Komisja Europejska opublikowała wspólny komunikat 20 października 2026 r. Nazywa w nim Pan-Arctic Cable projektem flagowym. Opisuje suwerenny, bezpieczny i odporny kabel podmorski, który połączy Grenlandię bezpośrednio z UE. Dokument mówi, że partnerzy o podobnych poglądach, tacy jak Kanada, mogą posłużyć za odskocznię w stronę Azji. W końcu trasa może dotrzeć do Japonii i Korei Południowej, omijając Stany Zjednoczone.

Strategia przewiduje też Arctic Cable Hub. Hub będzie monitorował, chronił i wspierał naprawy na północnym Atlantyku i w Arktyce.

Dlaczego trasa ma znaczenie

Odległość od jednego wąskiego gardła nie jest odległością od wszystkich. Windward opublikował 26 października ocenę. Wynika z niej, że Irak, Kuwejt, Bahrajn i Katar nie mają podmorskiej trasy kablowej na zewnątrz, która omijałaby Cieśninę Ormuz. Przez cieśninę przechodzi sześć działających systemów, w tym 2Africa, AAE-1, FALCON, Gulf Bridge International, Tata TGN-Gulf i OMRAN/EPEG. Dwa kolejne, FIG i SEA-ME-WE 6, mają ruszyć w 2027 r. Ponad 90% komunikacji między Europą a Azją biegnie podmorskimi kablami w Morzu Czerwonym, według TeleGeography.

Narażenie jest mniejsze, niż sugerują nagłówki. Mniej niż 1% międzynarodowej przepustowości przechodzi przez cieśninę, według TeleGeography. Połączenia lądowe dają Bahrajnowi, Katarowi i Kuwejtowi alternatywę, ale przepustowość może nie wchłonąć ruchu wypartego przez kilka awarii kabli naraz.

Irańskie zagrożenie

21 października Yadollah Javani ostrzegł, że siedem głównych kabli pod cieśniną to potencjalne cele. Jest zastępcą szefa ds. politycznych IRGC. Powiedział, że kable są zagrożone, jeśli irańska infrastruktura zostanie zaatakowana. Dwa dni później dwóch wysokich rangą irańskich urzędników ds. bezpieczeństwa powiedziało Reutersowi, że Teheran przygotował szczegółowe plany takich ataków. Jeden z nich stwierdził, że Iran spróbuje też uniemożliwić naprawy. Żaden nie ujawnił celów ani metod.

Konta powiązane z Iranem rozpowszechniały wideo z atakami na kable wygenerowane przez AI. MEMRI i JFeed poinformowały o tym 28 października. To nie jest dowód rzeczywistego ataku. Żadna niezależna strona nie ustaliła jego pochodzenia.

Iran też jest narażony. Windward zauważa, że FALCON i Gulf Bridge International wychodzą na ląd w Iranie, a OMRAN/EPEG łączy Iran z Omanem.

Chiński statek badawczy

Tom's Hardware podał, że chińska jednostka badawcza zbliżyła się we wrześniu do kabla podmorskiego. Zignorowała kontakt radiowy i nadała fałszywy identyfikator, po czym uciekła przed zatrzymaniem. Zareagowała filipińska Straż Wybrzeża. Manila wysłała swój największy okręt, dostrzeżony 37 mil morskich od Batanes. Interweniował chiński okręt straży wybrzeża, a Pekin poskarżył się na nękanie, według South China Morning Post.

Raport CSIS wykazał, że chińskie statki badawcze spędzały więcej czasu na krążeniu w pobliżu kabli niż jednostki jakiegokolwiek innego państwa. Nazwał te działania nieproporcjonalnymi. Raport kongresowy USA z 2025 r. podał, że chińskie zespoły opublikowały szczegóły urządzeń do przecinania. Takie urządzenia mogą przeciąć opancerzony kabel na głębokości 13 000 stóp.

Co dalej

Przepustowość wciąż powstaje. Malezyjska OMS Group pozyskała pożyczkę 1,03 mld dol. na rozbudowę floty statków kablowych, podał Light Reading.

Na NANOG 98 w połowie października Paul Brodsky z TeleGeography powiedział, że popyt na międzynarodową przepustowość rośnie o 30% rocznie. Każdy roczny przyrost to teraz około 2 Pbps i przekroczy 10 Pbps rocznie do 2035 r., wynika z prezentacji. Naprawy pozostają słabym punktem. Statki naprawcze potrzebują dostępu do uszkodzonej infrastruktury. Ograniczenia bezpieczeństwa morskiego, koszty ubezpieczenia i zgody terytorialne mogą ten dostęp opóźnić.