Toyota zrzuca przyczepę kempingową na elektrycznego Hiluxa, a w tle rosną wydatki na sieci

Wyczyn z przyczepą to zabieg marketingowy, ale liczby pod nim są prawdziwe. Toyota podniosła przyczepę dźwigiem i zrzuciła ją wprost na Hiluxa BEV, podał Electrek. Poza uszkodzeniami nadwozia pickup uruchomił się i odjechał. Electrek napisał, że wyzwanie wybrano po tym, jak Toyota zaprosiła brytyjskie subreddity do głosowania. Setki osób domagały się powtórki testu z Top Gear z 2003 roku.

Hilux BEV ma dwa silniki i napęd na wszystkie koła o mocy 278 KM (208 kW) i momencie obrotowym 348 funtów-stóp (473 Nm). Holuje ponad 1 700 kg (3 700 funtów). Auto korzysta z chłodzonego cieczą akumulatora litowo-jonowego o pojemności 59,2 kWh. Zasięg według WLTP to do 257 km (160 mil), a w cyklu miejskim 380 km (236 mil). Ładowanie prądem stałym o mocy do 125 kW pozwala przejść od 10 do 80 procent w około 30 minut. W Wielkiej Brytanii podstawowy Hilux BEV Icon można zamawiać od 42 170 funtów (56 500 dolarów) bez VAT, według Electreka.

To jeden samochód. Sieć, do której się podłącza, to trudniejszy problem. Ten tydzień przyniósł serię ujawnień o tym, kto za nią płaci i kto nie chce powiedzieć, ile ona kosztuje.

Centra danych milczą, a popyt rośnie

Roczne śledztwo Lighthouse Report z Trouw i innymi europejskimi mediami wykazało, że większość centrów danych trzyma w tajemnicy swój wpływ na środowisko, podał NL Times 30 września. Europejska dyrektywa o efektywności energetycznej nakazuje centrom danych o moc zainstalowanej co najmniej 500 kW raportować zużycie energii i wody. Dyrektywa obowiązuje od trzech lat, ale niewiele podmiotów się do niej stosuje.

Holenderskie liczby pokazują tę lukę. Dutch Datacenter Association naliczyła 186 komercyjnych centrów danych o moc 500 kW lub większej w Holandii na koniec zeszłego roku. Netherlands Enterprise Agency (RVO), która zbiera dane dla UE, ma informacje tylko o 104 z nich. Publiczne dane o zużyciu energii istnieją dla 44 centrów, a o zużyciu wody dla 47, czyli mniej niż jedna czwarta. RVO powiedziała Trouw, że ma więcej danych o niektórych centrach, ale nie podała liczb.

Zużycie nie czeka na ujawnienie. Statistics Netherlands (CBS) podaje, że holenderskie centra danych zużyły 5 100 000 000 kWh w 2024 roku. To 4,6 procent zużycia krajowego i prawie dwukrotność poziomu z pięciu lat wcześniej. Operator sieci TenneT prognozuje 10 do 15 procent do 2030 roku. Dane RVO ujawnione tego lata pokazały, że samo największe holenderskie centrum danych Microsoftu odpowiada za 1 procent krajowego zużycia energii elektrycznej. Google, które prowadzi dwa duże holenderskie centra danych, nie ujawnia tej liczby.

Woda to mniejsza pozycja, szacowana na około 0,1 procent holenderskiego zużycia. Badacze zauważają jednak, że susza i niedobory wody utrudniają machnięcie na to ręką.

Prognozowanie ryzyka, zanim dotrze do stacji transformatorowej

Jedną z odpowiedzi na obciążenie sieci jest lepsze prognozowanie. Microsoft Research opublikował prace nad potokiem uczenia maszynowego, który tworzy prognozy ryzyka pogody kosmicznej dla konkretnych lokalizacji dla 66 935 stacji transformatorowych w kontynentalnych Stanach Zjednoczonych, podał blog badawczy firmy 30 września.

System łączy obserwacje wiatru słonecznego z prognozami wskaźników Auroral Electrojet (AE) i Disturbance Storm Time (Dst), ograniczeniami z zakresu fizyki, lokalną przewodnością geologiczną oraz danymi o infrastrukturze sieci. Microsoft twierdzi, że potok wykrył prawie 80 procent poważnych zdarzeń pogody kosmicznej w okresie oceny i może ostrzec operatorów 30 do 60 minut przed pojawieniem się konkretnego ryzyka.

Wyzwanie polega nie tylko na tym, by wiedzieć, że burza nadchodzi, ale by oszacować, kiedy i gdzie jej skutki mogą być najpoważniejsze, z wystarczającym wyprzedzeniem, by operatorzy sieci mogli zareagować.

To ujęcie pochodzi z wpisu Microsoft Research, który jako przypadek odniesienia podaje burzę geomagnetyczną z maja 2024 roku. Firma twierdzi, że oporne podłoże skalne może wytwarzać silniejsze prądy indukowane geomagnetycznie niż bardziej przewodząca geologia. Dlatego model uwzględnia lokalną geologię, zamiast traktować sieć jako jednolitą.

Praca jest projektem letniego stażu, więc trzeba ją czytać jako sygnał badawczy, a nie wdrożony produkt. Mimo to wskazuje, w którą stronę zmierzają wydatki przedsiębiorstw energetycznych: czujniki, modele i personel do ich obsługi.

Pieniądze płyną z Seulu i z budżetów publicznych

30 września Seeking Alpha podał, że prezydent Donald Trump miał ogłosić około 200 000 000 000 dolarów południowokoreańskich inwestycji w Stanach Zjednoczonych, w tym około 54 000 000 000 dolarów związanych z długo opóźnianym projektem Alaska LNG, powołując się na Bloomberga. Jako cele wskazano stocznie, infrastrukturę energetyczną, taką jak LNG i elektrownie, oraz energetykę jądrową.

Sieć przyciąga też kapitał publiczny w Wielkiej Brytanii. The Guardian przeanalizował plan Great British Grid 29 września, a GOV.UK opublikował tego samego dnia własne ogłoszenie rządu, opisujące państwowy podmiot mający przyspieszyć przyłączenia. The Manufacturer i edie.net relacjonowały start 29 września, a Motor Transport pisał o zainteresowaniu sektora logistycznego wykorzystaniem go do elektryfikacji transportu towarowego.

To obietnice dotyczące procesu. Skalę zadania przedstawiono gdzie indziej: OilPrice zapytał 30 września, czy świat może osiągnąć 35 procent elektryfikacji do 2035 roku. Cel wywodzi się z majowego apelu IRENA o podwojenie inwestycji w sieci do 1 000 000 000 000 dolarów rocznie.

Na tym tle Stany Zjednoczone wyglądają na odstające. CleanTechnica przekonywała 30 września, że kraj może zająć ostatnie miejsce w elektryfikacji lekkich pojazdów. W pierwszej połowie 2026 roku udział BEV w USA wyniósł 5,9 procent, wobec 45 procent w Chinach w sierpniu i 26 procent w Europie w lipcu. Tekst wskazuje na protekcjonizm wobec chińskich marek i anulowane projekty EV oraz cytuje wycofanie Forda F-150 Lightning z rynku amerykańskiego.

Premiery pojazdów podtrzymują popyt

Samochody elektryczne wciąż się pojawiają, nawet tam, gdzie historia ładowania i sieci pozostaje w tyle. Range Rover Sport Electric od JLR pokazano 29 września. WIRED podał cenę startową 109 810 funtów i brak ceny dla USA, a InsideEVs poinformował, że model nie trafi do Stanów Zjednoczonych jako rocznik 2027, powołując się na przedstawiciela firmy.

Oba serwisy podają różne zasięgi tego samego auta. WIRED twierdzi, że Range Rover deklaruje do 374 mil według standardu WLTP, co jego zdaniem przełoży się na około 320 mil w testach EPA. InsideEVs podaje 378 mil (609 km) według WLTP. Oba opisują ten sam akumulator 118,5 kWh, architekturę 800 V, szczytową moc ładowania 350 kW i sesję od 10 do 80 procent w 22 minuty. InsideEVs podaje łączną moc 542 KM i 627 funtów-stóp oraz przyspieszenie od 0 do 62 mil na godzinę w 4,3 sekundy. Serwis przypomina też, że JLR ogłosił 4 000 zwolnień we wrześniu.

Wkład Tesli w tym tygodniu to patent, nie produkt. Electrek podał 29 września, że USPTO przyznało patent US 12 746 987 B1 na "Electric Fan Car". Rozwiązanie wykorzystuje cztery elektryczne wentylatory kanałowe w tylnym dyfuzorze do generowania docisku niezależnie od prędkości pojazdu. Rysunki pokazują Model S, auto, którego Tesla zaprzestała produkcji w kwietniu. To zostawia niepremierowanego Roadstera jako prawdopodobne miejsce dla tego systemu. Electrek zauważa, że to drugi patent Tesli na samochód z wentylatorami w nieco ponad rok oraz że McMurtry Spéirling, który używał podobnej zasady, ustanowił rekord wspinaczki na Goodwood w czerwcu 2022 roku.

Patenty i pokazy prasowe są tanie. Droga jest kabel, stacja transformatorowa i kolejka przyłączeniowa. Pod tym względem najcenniejszym ujawnieniem tego tygodnia było to, którego nikt nie chciał dokonać.