748工程: Wang Xuan i laserowy skład chińskich znaków, który zaczął się w 1974 roku

Na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku komputery miały tak małą przepustowość i pojemność pamięci, że o wynikach w informatyce decydowały algorytmy, a nie moc maszyn. W tych warunkach w Chinach powstał pomysł, który radykalnie podniósł wydajność chińskiej poligrafii.

System laserowego składu chińskich znaków pozwala wprowadzać, redagować i korygować tekst chińskich gazet i książek, składać tekst z ilustracjami i wyprowadzać formy drukarskie przez skanowanie laserowe. Obejmuje cyfrowe zestawy znaków pisma uproszczonego i tradycyjnego oraz pism mongolskiego, mandżurskiego, tybetańskiego i ujgurskiego, oprogramowanie do składu, terminale do edycji i korekty, pamięć masową dużej pojemności, procesor rastra, naświetlarkę laserową i wywoływarkę filmów. Składa też i wyprowadza teksty w pismach zachodnich. W sierpniu 1974 roku projekt zatwierdzono pod nazwą „projekt systemu przetwarzania informacji chińskich znaków”, w skrócie 748工程. Chińskie władze chciały w ten sposób umożliwić komputerom przetwarzanie drukowanych znaków chińskich.

1975: dołącza Wang Xuan

W 1975 roku do projektu dołączył Wang Xuan, wówczas wykładowca Wydziału Radiowego Uniwersytetu Pekińskiego. W lipcu 1979 roku kierowany przez niego zespół po raz pierwszy wyprowadził za pomocą systemu laserowego składu wzorzec strony gazetowej. Wang Xuan był twórcą i kierownikiem technicznym całego systemu. W 1987 roku wspólnie z sześcioma innymi osobami otrzymał pierwszą nagrodę druku imienia Bi Shenga. W 1992 roku powstał pierwszy na świecie chiński kolorowy system składu. Kierowany przez niego zespół badawczy stworzył podstawy komputeryzacji całego procesu wydawniczego, od redakcji po druk, a dzieło to określa się mianem „drugiego wynalazku chińskiej sztuki drukarskiej”. Na bazie technologii składu Wang Xuan założył grupę Founder (方正集团).

Od Wuxi do Pekinu

Wang Xuan urodził się 5 lutego 1937 roku w Szanghaju, a jego rodzina pochodziła z Wuxi w prowincji Jiangsu. W latach 1941-1954 przez trzynaście lat uczył się w szanghajskich szkołach, a w 1958 roku ukończył Wydział Matematyki i Mechaniki Uniwersytetu Pekińskiego. Został na uczelni jako nauczyciel, choć w okresie rewolucji kulturalnej przez ponad dziesięć lat był na zwolnieniu lekarskim; w 1974 roku objął stanowisko asystenta na Wydziale Radiowym. W marcu 1998 roku, na pierwszej sesji Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych IX kadencji, został wybrany członkiem Stałego Komitetu. W 2001 roku przyznał mu nagrodę państwową za największe osiągnięcia w dziedzinie nauki i techniki, co czyniło go trzecim naukowcem wyróżnionym tą nagrodą. W 2003 roku wybrano go wiceprzewodniczącym Ogólnochińskiej Rady Ludowej Konferencji Konsultatywnej X kadencji. Zmarł 13 lutego 2006 roku o godzinie 11:03 w Pekinie. Na jego cześć nazwano planetoidę nr 4913, a w październiku 2019 roku Uniwersytet Pekiński przemianował należący do swego Wydziału Informatyki Instytut Informatyki na Uniwersytet Pekiński, Instytut Wang Xuana.