Zarzuty wobec AI w DraftKings trafiają do Maine. ProPublica chce danych od graczy

Regulatorzy w Maine przyglądają się, jak aplikacje do zakładów sportowych wykorzystują sztuczną inteligencję. Pozew twierdzi, że DraftKings używał AI, by typować przegrywających graczy. Fox23 Maine podał stanowisko stanu w czwartek 2 października. Nie napisał, na czym miałby polegać nadzór ani jakie uprawnienia ma stan, żeby wymusić ujawnienie danych.

Pozew złożono w Massachusetts. Twierdzi się w nim, że DraftKings "uzbroił AI", żeby wskazywać i ścigać klientów, którzy prawdopodobnie będą dalej tracić pieniądze. MassLive opisał sprawę w środę 1 października. DraftKings nie odniósł się publicznie do zarzutu. To twierdzenie z pisma procesowego, nie ustalenie sądu.

ProPublica chce surowych danych

ProPublica buduje własną bazę dowodów, pytając bezpośrednio graczy. 26 września redakcja śledcza opublikowała apel. Zaprosiła każdego, kto postawił zakład online u FanDuel albo DraftKings, do przesłania historii transakcji. Plik wgrywa się przez rozszerzenie do przeglądarki, które ProPublica napisała dla Chrome i Firefoksa. Deklarowany cel to sprawdzenie, "jak te aplikacje reagują na zachowania zakładowe użytkowników" i kiedy wysyłają komunikaty o odpowiedzialnej grze.

Projekt zakłada co najmniej 250 przesłanych plików. Według tekstu samej ProPublici w chwili publikacji apelu ta liczba nie została osiągnięta. Autorzy wymienieni w tekście to Ken Schwencke, Beatrix Lockwood, Maya Miller i Ellis Simani. ProPublica twierdzi, że rozszerzenie nie zbiera danych osobowych. Zaznacza też, że użytkownik sam decyduje, czy przesłać plik.

Jest druga droga dla tych, którzy nie chcą nic instalować. FanDuel i DraftKings prowadzą formularze wniosków o dane. ProPublica pisze jednak, że są one dostępne tylko dla mieszkańców stanów z odpowiednimi przepisami o prywatności. Podaje też, że użytkownicy skarżyli się na oczekiwanie na swoje zapisy dłużej niż 30 dni. Trzecia opcja to eksport pliku CSV z zewnętrznego trackera, na przykład Pikkit.

Termin ma znaczenie. Apel ProPublici ukazał się cztery dni przed materiałem z Maine, a pięć dni przed tym, jak pozew z Massachusetts trafił do szerokich mediów. Jeśli redakcji uda się zebrać dane, jej zbiór może opisywać to samo zachowanie, które sąd ma teraz ocenić.

Regulatorzy działają na kilku frontach

Maine nie jest przypadkiem odosobnionym. Działanie stanu wpisuje się w schemat. Amerykańscy regulatorzy sprawdzają, jak daleko mogą sięgać w algorytmiczne produkty zakładowe. Sprawdzają też, ile z tego zasięgu przetrwa w sądzie.

Najwyraźniejszy sygnał prawny dał sąd szóstego okręgu. Orzekł, że stany mogą regulować kontrakty sportowe Kalshi jako hazard. Ars Technica podała wynik 28 września, a Law.com tego samego dnia opublikował to samo orzeczenie. CNBC informował o decyzji sądu apelacyjnego 25 września. Mashable doniósł 26 września, że Ohio i Tennessee mogą stosować swoje przepisy hazardowe do tej platformy. Yahoo Finance podał 28 września, że sąd federalny doszedł do tego samego wniosku konkretnie w sprawie Tennessee.

Kalshi przegrał już w apelacji więcej niż raz. Skutek jest praktyczny: operatorzy rynków predykcyjnych nie mogą zakładać, że federalny nadzór nad rynkiem instrumentów pochodnych chroni ich przed stanowymi ustawami hazardowymi. A na takim argumencie opierały się te platformy.

Osobno Commodity Futures Trading Commission zaproponowała dwie nowe reguły dotyczące rynków predykcyjnych. GamesHub opisał propozycje w czwartek 1 października. Tribuna podała tego samego dnia, że plan CFTC mógłby postawić platformy takie jak Kalshi i Polymarket poza zasięgiem stanowych przepisów hazardowych. To niemal odwrotność tego, co orzekł sąd szóstego okręgu. Te dwa stanowiska będą musiały zostać gdzieś pogodzone.

"Współpracując z Comcast i Fastly przy przenoszeniu treści o dużym popycie bliżej widzów, możemy dodawać przepustowość tam, gdzie jest najbardziej potrzebna" - powiedział David Bohunek, Senior Vice President, Global Video Engineering w NBCUniversal Media Group.

Infrastruktura pod zakładami

Gdy trwa spór prawny, przebudowywana jest infrastruktura, która przenosi zakłady na żywo i transmisje. 28 września Light Reading poinformował, że Comcast i Fastly pracują z NBCUniversal. Firmy uruchomią oprogramowanie Fastly do dostarczania treści i aplikacji bezpośrednio w sieci Comcastu. Dzięki temu transmisje sportowe na żywo w Peacock są serwowane bliżej widzów. Comcast ma ponad 200 centrów obliczeniowych na krawędzi sieci opartych na AI w całych Stanach Zjednoczonych, podaje ten sam materiał.

Szef Fastly Kip Compton ujął to jako wspólne przemyślenie dostarczania treści przez nadawców, platformy brzegowe i operatorów sieci. David Bohunek z NBCUniversal powiedział, że sport na żywo stawia "niezwykłe wymagania infrastrukturze strumieniowania, gdy miliony widzów często pojawiają się w tej samej chwili". Architektura jest nastawiona na okna NFL, NBA i MLB w Peacock, nie konkretnie na aplikacje zakładowe. Ale problem opóźnień i przepustowości jest ten sam, z którym mierzą się bukmacherzy, gdy jedno przyłożenie rusza tysiące rynków w grze naraz.

Dzień później ogłoszono drugą umowę technologiczną w sporcie, choć dotyczy areny, nie ekranu. Alibaba została oficjalnym partnerem technologicznym i chmurowym Brooklyn Nets na mocy wieloletniej umowy z Brooklyn Sports & Entertainment. Firma weźmie też miejsce na naszywce na koszulce drużyny przed jej 60. sezonem. South China Morning Post podał ogłoszenie w poniedziałek 29 września. Infrastruktura chmurowa Alibaby zasili nowy system powtórek 360 stopni w czasie rzeczywistym w Barclays Centre od sezonu NBA 2026-27.

Obie umowy to kontrakty, które kiedyś leżały całkowicie poza regulacjami hazardowymi. Tę granicę coraz trudniej pilnować. Te same systemy obliczeń brzegowych i powtórek zasilają teraz transmisję, ekrany na arenie i produkty zakładowe z jednego źródła.

Rynki predykcyjne próbują same się regulować

Polymarket dodał narzędzia odpowiedzialnego handlu, choć żaden regulator tego nie wymagał. The Event Horizon, newsletter prowadzony przez analityka branży Dustina Goukera, opisał zmiany w czwartek 1 października. Tech Times napisał o tym samym tego samego dnia. Ujął historię wokół faktu, że żadne prawo tego nie nakazywało, a Sąd Najwyższy może jeszcze rozstrzygnąć, czy kiedykolwiek nakazać ma.

European Lotteries przyjęło inne podejście i wezwało do jaśniejszych regulacji rynków predykcyjnych. iGaming Business podał to stanowisko w piątek 2 października. Lottery Daily poinformował w czwartek 1 października, że operatorzy dostali radę, by ostrożnie podchodzić do marketingu wokół rynków predykcyjnych. To sugeruje, że chodzi tyle samo o mylenie konsumentów między zakładem a kontraktem, co o same produkty.

The Conversation opublikował analizę w czwartek 1 października. Pytał, co upowszechnienie rynków predykcyjnych oznacza dla zdrowia publicznego i demokracji. To tekst publicystyczny, nie pismo regulacyjne. Ale pokazuje, dlaczego spór między stanami a federacją toczy się tak ostro: odpowiedź decyduje, który zbiór przepisów stosuje się do produktu, który dla większości użytkowników wygląda jak hazard.

Płatności i cichszy zbiór przepisów

Z dala od sądów Rezerwa Federalna buduje warstwę zgodności, która leży pod każdym produktem zakładowym rozliczanym w dolarach. 24 września Zarząd ogłosił konsultacje publiczne dwóch propozycji. Według własnego komunikatu Fedu mają one stworzyć ramy regulacyjne dla emitentów stablecoinów płatniczych na mocy ustawy GENIUS.

Pierwsza propozycja wymagałaby od emitentów nadzorowanych przez Zarząd pełnego zabezpieczenia stablecoinów dopuszczalnymi aktywami rezerwowymi. Chodzi o krótkoterminowe bony skarbowe i inne aktywa płynne wysokiej jakości. Ustala też standardowe wymogi kapitałowe oraz standardy zarządzania ryzykiem. Obejmuje także firmy przechowujące aktywa stojące za stablecoinami. Wyjaśnia też, jakie działania ze stablecoinami mogą prowadzić banki nadzorowane przez Zarząd. Druga propozycja określa dostosowaną ścieżkę wniosków dla banków, które chcą emitować stablecoiny. Wymaga biznesplanu i informacji finansowych, z zasadami odwołań i wysłuchań.

Konsultacje kończą się 60 dni po publikacji w Federal Register. Stablecoiny nie są produktem zakładowym. Coraz częściej są jednak szyną rozliczeniową, z której korzystają zagraniczni bukmacherzy i platformy predykcyjne. To sprawia, że zasady rezerw i kapitału dotyczą każdego, kto finansuje ten przepływ.

Dwa inne punkty danych spoza Stanów Zjednoczonych pokazują kierunek. Chiński sektor inwestycji ilościowych dodał w tym roku 18 nowych funduszy zarządzających aktywami o wartości ponad 10 mld juanów (1,5 mld dolarów). To część ze 159 chińskich funduszy hedgingowych powyżej tego progu, według agencji finansowej Cailian Press, o czym poinformował South China Morning Post w piątek 2 października. Wśród nowych znalazły się AXQ Capital, Hopeseek Fund i Huanian Fund, według dostawcy danych Wind. Ten sam potencjał handlu algorytmicznego kupują działy ryzyka u bukmacherów.

A w ochronie zdrowia panel FDA zagłosował za testem krwi Galleri firmy Grail wykrywającym wiele nowotworów. Panel zalecił dopuszczenie go do obrotu, podał South China Morning Post 24 września. Lekarze w Hongkongu pozostają ostrożni co do wartości klinicznej mimo głosowania. Związek jest pośredni, ale realny. Test przesiewający bezobjawowych dorosłych to ta sama kategoria produktu, za którą uchodzą narzędzia odpowiedzialnej gry. Jest oceniany według standardu dowodowego, którego od operatorów zakładów jeszcze się nie wymaga.

Co pozostaje nieznane

Trzy sprawy są nierozstrzygnięte. Po pierwsze, czy pozew z Massachusetts przeciw DraftKings przetrwa wczesny wniosek. Pismo zawiera zarzut, nie orzeczenie. Po drugie, na czym dokładnie polega nadzór w Maine, bo nie ma publicznie dostępnego dokumentu opisującego jego zakres. Po trzecie, czy ProPublica osiągnie cel 250 przesłanych plików, bo wartość jej zbioru zależy w całości od wielkości próby.

Jasne jest jedno: presja regulacyjna na technologię zakładów sportowych nie płynie już z jednego kierunku. Prokuratorzy generalni stanów, sąd apelacyjny, CFTC, Rezerwa Federalna i redakcja non-profit z rozszerzeniem do przeglądarki ciągną za to samo pytanie: kto ma prawo zobaczyć, co robi algorytm.