Indie dokładają 13,3 mld dolarów do dopłat dla czipów. Malezja pnie się w górę łańcucha wartości

Dwa rządy, dwa różne zakłady o tę samą branżę. Nowe pieniądze Indii powiększają program dopłat dla czipów wart 10 mld dolarów, uruchomiony w 2 021 roku, podaje TechCrunch. Więcej z tej kwoty trafi na sprzęt do produkcji czipów, materiały, projektowanie i badania. Program wsparcia produkcji telefonów komórkowych potrwa pięć lat, od teraz do marca 2 031 roku. Wypłaca od 2,25% do 5% wartości kwalifikowanej sprzedaży smartfonów, plus dodatkowe 1,5% za komponenty i podzespoły pochodzące z Indii.

W tym okresie rząd spodziewa się produkcji telefonów o wartości około 39 bln rupii, czyli mniej więcej 405 mld dolarów. Liczy też na około 60 000 miejsc pracy bezpośredniej.

To strategia stawiająca najpierw na montaż, a Indie mówią wprost, gdzie są. Według Counterpoint Research Chiny odpowiadały w 2 025 roku za 63% światowej produkcji smartfonów, a Indie za 18%, podaje TechCrunch. Navkendar Singh, wiceprezes stowarzyszony w IDC, opisał tę zmianę jako przejście od „montować więcej” ku „głębi, badaniom i rozwojowi oraz przechwytywaniu lokalnej wartości”.

Malezja trzyma się swojego pasa

Malezja pracuje na przeciwnym końcu tego samego problemu. Jej drugi minister finansów Amir Hamzah Azizan rozmawiał z Karen Tso z CNBC podczas wiosennych spotkań MFW w Waszyngtonie. Powiedział, że sektor półprzewodników jest w fazie wzrostu, a Malezja na tym skorzysta.

„Myślę, że cała rzeczywistość polega na tym, że tego wzrostu wystarczy dla wszystkich”, stwierdził. Malezja nie postrzega Chin, swojego największego partnera handlowego, jako rywala w tej branży.

Kraj ma 13% światowego rynku usług pakowania, montażu i testowania czipów, wynika z lutowego raportu Malezyjskiego Urzędu Rozwoju Inwestycji, na który powołuje się CNBC. To prace końcowego etapu produkcji, a rząd chce przesunąć się wyżej w łańcuchu wartości. Amir Hamzah ujął strategię bez ogródek. Malezja nie wejdzie „wprost na koniec wyścigu w segmencie najwyższej klasy, tam, gdzie być może Stany Zjednoczone dostarczają wszystkie części”.

Oba kraje ustawiają się wokół łańcucha dostaw, który porządkuje się od lat. Napięcia handlowe między USA a Chinami skłoniły firmy do dywersyfikacji działalności. Minister powiedział, że odbiorcy końcowi robią teraz dokładnie to. Malezja oferuje łączność i skalę, a nie wiodące układy logiczne.

Pytanie o moce, na które nikt szybko nie odpowiada

Nowe fabryki powstają latami i pochłaniają ogromne sumy, a surowce do nich też nie są błahe. Tom's Hardware podał w październiku 2 024 roku, że huragan Helene odciął Spruce Pine w Karolinie Północnej. W tym miasteczku znajdują się jedyne na świecie kopalnie ultraczystego kwarcu. Spadło ponad dwa stopy deszczu i nie było dojazdu drogą. Wydobywają tam dwie firmy: Sibelco North America i The Quartz Corp.

Brian Potter, pisząc na Construction Physics, przekonywał, że zależność jest realna, ale przeceniana. Tygle kwarcowe są potrzebne w większości procesów produkcji półprzewodników, a Spruce Pine dostarcza większość kwarcu. Istnieją jednak alternatywy, które jego zdaniem nie są jeszcze opracowane, nie są całkiem tak dobre i nie są całkiem tak tanie. Odcięcie dostaw nie zatrzymałoby produkcji czipów całkowicie. Obniżyłoby wydajność i podniosło koszty.

To mniej dramatyczna wersja powiększania mocy produkcyjnych. Rządy mogą obiecywać miliardy i wyznaczać cele. Ale wąskie gardła siedzą w kopalniach, tyglach i czasie życia tygla wynoszącym około 400 godzin. 13,3 mld dolarów Indii dotyczy szczytu tego stosu. Jego podstawa się nie ruszyła.