Zamówienie Raytheona na SM-6 za 24,4 mld dol. ustala wieloletnie tempo produkcji dla marynarki

Zamówienie ustala tempo produkcji głównego wielozadaniowego interceptora marynarki na resztę dekady. To tempo decyduje o tym, jak szybko flota uzupełni magazyny wyczerpane walkami w 2026 r. Utrzymuje też Raytheona jako dostawcę na kolejne lata [6][11]. Jedna rzecz pozostaje nieznana: wartość sfinansowana. Kontrakt wymaga środków, których Kongres nie uchwalił [6].

Maritime Executive podał, że zamówienie z 1 października opiewa na kwotę do 25 mld dol. Oba przekazy podają inną kwotę [6][11].

Co kupuje marynarka

SM-6 zwalcza cele powietrzne, cele nawodne i pociski balistyczne. Odpalany jest z okrętów marynarki i z wyrzutni naziemnych [11]. Raytheon opisuje go jako jedyną sprawdzoną w walce broń, która wykonuje wszystkie trzy zadania [11].

Wniosek budżetowy na rok obrachunkowy 2025 wyceniał jeden SM-6 na około 6 mln dol., licząc sam zakup. Biuro Budżetowe Kongresu (CBO) szacuje 4 mln dol. [6]. Przy każdej z tych kwot kontrakt oznacza tempo produkcji wielokrotnie wyższe niż poprzednie umowy na 125 sztuk rocznie, podał Maritime Executive [6]. Ani Raytheon, ani marynarka nie podały, ile pocisków można kupić za 24,4 mld dol. [11].

admirał Daryl Caudle, szef operacji morskich, przedstawił umowę jako sygnał popytu. W oświadczeniu powiedział: „To zamówienie SM-6 daje przemysłowi sygnał popytu i stabilność, żeby zwiększyć produkcję” [6].

Zamówienie opiera się na wcześniejszych umowach Raytheona z Departamentem Wojny, według scanx.trade [11].

Rachunek za zamówieniem

Zamówienie wypełnia konkretną lukę. CBO szacowało, że operacje przeciw Iranowi kosztowały około 38 mld dol. do 1 sierpnia, w tym 21,7 mld dol. na odtworzenie zużytej amunicji [7]. Z tego 13,1 mld dol. pokryło interceptory obrony przeciwrakietowej: Patriot, THAAD, SM-3 i SM-6. Kolejne 7,3 mld dol. pokryło pociski manewrujące do rażenia celów naziemnych, w tym Tomahawki [7].

CBO szacowało też, że USA zużyły prawdopodobnie od połowy do dwóch trzecich zapasów tych zaawansowanych interceptorów od czerwca 2025 r. [6]. Lipcowa ocena Center for Strategic and International Studies mówiła o zapasach Patriotów poniżej 1 000 interceptorów i THAAD na poziomie około 250 [7]. Badacze ostrzegali, że wyczerpane magazyny mogą zagrozić gotowości USA w konfrontacji z Chinami [7]. Struktura wieloletnia ma tę lukę zasypać. Daje wykonawcom widoczność na lata, potrzebną do zwiększenia produkcji [6].

Co dostaje Raytheon

RTX podał 20 października rekordowy portfel zamówień w całej firmie na 340 mld dol., w tym 164 mld dol. w zamówieniach obronnych [7]. Dział Raytheon miał 8 mld dol. sprzedaży kwartalnej, o 14% więcej, i 1,13 mld dol. zysku operacyjnego, o 32% więcej [7].

Dokumenty Northrop Grumman pokazały, że około 50,1 mld dol. z jego portfela 109,6 mld dol. było sfinansowane. To przypomnienie, że portfele zamówień podawane w nagłówkach nie przekładają się na dostarczony sprzęt [7].

Umowa na SM-6 wpisuje się w serię dużych kontraktów. Raytheon zdobył we wrześniu kontrakt na AMRAAM wart do 20,7 mld dol., w sierpniu zamówienie na Tomahawki do 22,9 mld dol. oraz 1,28 mld dol. na SM-3 Block IIA i systemy TOW [11]. Trzy największe przekraczają łącznie 68 mld dol. Sam kontrakt na SM-6 odpowiada około 27,7% sprzedaży RTX w 2025 r., która przekracza 88 mld dol. [11].

Raytheon ma też osobny kontrakt na SM-3 Block IB: pięć lat plus dwie opcje, do 6,3 mld dol., z pracami głównie w Tucson w Arizonie i w Huntsville w Alabamie [1].

Phil Jasper, prezes Raytheona, powiedział, że wielozadaniowość pocisku jest „niezbędna dla naszego klienta”, a firma jest „intensywnie skupiona na zaspokojeniu popytu” [11].

Co dalej

Nic z tego nie jest jeszcze gotówką. Kongres musi sfinansować kontrakt ustawą budżetową. Uchwała pomostowa ma obowiązywać co najmniej do początku grudnia, bez pełnego budżetu obronnego na rok obrachunkowy 2027 [6].