Sąd oddalił pozwy wydawców w sprawie AI Overviews, ale dane o ruchu mówią co innego

O oddaleniu poinformowały Technology Org i Quartz 2 października. ET Enterprise AI i Techtimes podały tę samą historię.

Sędzia, który odrzucił pozwy, to ten sam sędzia, który wcześniej uznał Google za monopolistę na rynku wyszukiwania, zauważył Techtimes. Chegg i Penske Media przekonywały, że podsumowania AI w wynikach wyszukiwania odciągają czytelników i pieniądze z reklam. Sąd nie przyjął tej argumentacji. Orzeczenie odbiera wydawcom najbardziej bezpośrednią drogę prawną do zakwestionowania tego, jak Google pakuje ich treści w odpowiedzi. Dla czytelników nic widocznego się nie zmienia: AI Overviews zostają. Dla wydawców pytanie, kto płaci za materiały, na których opierają się te odpowiedzi, pozostaje otwarte. Ani powodowie, ani Google nie powiedzieli, czy złożą apelację. Nikt nie podał publicznie terminu na jej wniesienie.

Orzeczenie wypada niezręcznie dla każdego, kto twierdzi, że szkody w ruchu są realne. 1 listopada raport śledzony przez Google News podał, że wyszukiwanie AI ogranicza ruch wydawców, gdy wyszukiwarki tracą pozycję.

Dane Chartbeat z 20 października wskazywały na 12% udziału wyszukiwania u wydawców z Ameryki Północnej. To dwa różne pomiary: udział w odsyłaczach i szerszy trend ruchu. Nie układają się zgrabnie z ustaleniami sądu. Liczba 12% to obecnie najostrzejszy pojedynczy wskaźnik w publicznym obiegu. Wykres Chartbeat z 20 października obejmuje wydawców z Ameryki Północnej i mierzy wyszukiwanie jako udział w odsyłaczach. Nie mówi, o ile spadł cały ruch. Mówi, jak zmieniła się struktura. Ta różnica ma znaczenie w sądzie: sędzia szukający utraconych odbiorców i utraconych przychodów chce liczb bezwzględnych, a nie udziału w kurczącym się torcie.

Co mówią liczby, a czego nie mówią

Wydawcy modelowali dokładnie taki kurczący się tort.

Czerwcowy raport o tym, jak wydawcy modelują i łagodzą przyszłość z istotnie mniejszym ruchem z wyszukiwarki Google, opisał ten problem planistyczny. Inny czerwcowy tekst śledził kolejną zmianę ruchu z Google Search w miarę rozszerzania AI Overviews na wyniki. Oba powstały przed orzeczeniem. Żadnego nie zastąpiono nowszym. Kierunek, który opisują, czyli mniej odsyłaczy z wyszukiwania, więcej ruchu bezpośredniego i z mediów społecznościowych, to tło, na którym pozwali Chegg i Penske.

Google wygrało oddalenie pozwów Chegg i Penske Media w sprawie podsumowań AI, podało ET Enterprise AI 2 października.

Relacje z orzeczenia podzieliły się według znanych linii. Nagłówek AppleInsider mówił, że sędzia dał Google prawne pozwolenie na kradzież treści do podsumowań AI. Korben 3 października ujął to tak, że AI Overviews pozostają legalne. Android Authority zapytał, czy AI Overviews zabijają strony internetowe, i odpowiedział, że sąd właśnie stanął po stronie Google. Fakty w każdym z tych tekstów są te same. Akcenty nie. W tej luce będzie żyć argument apelacyjny, jeśli jakiś się pojawi.

Google nie próżnowało po drugiej stronie bilansu. Raport opublikowany przez Buttondown 2 października pytał, dlaczego Google płaci wydawcom za treści do AI. Według tego tekstu płatności istnieją, ale warunki nie są jawne. To zostawia dwa równoległe kanały: umowy licencyjne dla części wydawców i zatwierdzone przez sąd streszczanie dla reszty. Czy pierwsze rekompensuje drugie, nie wiadomo.

Jest też pytanie, co orzeczenie faktycznie rozstrzygnęło.

Raport Technology Org podaje, że sąd nie stwierdził utraty odbiorców ani przychodów. Techtimes podkreśla, że ten sam sędzia wcześniej uznał Google za monopolistę w wyszukiwaniu. Te dwa ustalenia mogą współistnieć. Firma może mieć władzę monopolistyczną na jednym rynku i jednocześnie nie udowodniono jej spowodowania konkretnej szkody zarzucanej w odrębnym pozwie. Powodowie musieli wykazać odpływ odbiorców i utratę przychodów z reklam konkretnie z powodu AI Overviews. Nie wykazali.

Problem pomiaru, który leży pod spodem

Wydawcy mają teraz lukę w danych równie dużą jak luka prawna.

Udział wyszukiwania, wolumen odsyłaczy, czas sesji i konwersja subskrypcji zmieniają się w różnym tempie. Żaden publiczny zbiór danych nie wiąże ich z AI Overviews. 12% Chartbeat to udział. Raport z 1 listopada opisuje trend. Żaden z nich nie jest audytem przyczynowo-skutkowym, a sąd uznał brak takiego audytu za przesądzający o oddaleniu roszczeń.

Osobny nurt doniesień przyglądał się ruchowi botów, a nie ludzkich czytelników. Kwietniowy raport mówił, że ruch botów AI wzrósł o 300%, najmocniej uderzając w wydawców. To problem indeksowania i licencji, nie odbiorców. Trafia jednak na ten sam bilans: więcej pobierania treści, mniej kliknięć, ta sama treść.

Dla konkurentów orzeczenie obniża ryzyko wbudowywania odpowiedzi AI w wyszukiwarkę. Dla regulatorów zawęża zestaw narzędzi antymonopolowych do działań, które da się powiązać z mierzalną utratą odbiorców. Dla czytelników praktyczny skutek jest taki, że podsumowania zostają. Cytowania pod nimi to jedyna dźwignia, jaką kontrolują wydawcy. Google twierdzi, że główna treść jest kluczowa, i opisało, jak oceniają ją jego oceniający jakość wyszukiwania, podał Search Engine Land 2 października. Ta wskazówka jest teraz najbliższym odpowiednikiem księgi zasad, jaką mają wydawcy.