Singapur uruchamia pięcioletni plan energetyczny. Pięć nowych elektrowni gazowych do 2031 r.

Pięć elektrowni gazowych do 2031 r.

Singapurski Urząd Rynku Energii (EMA) ogłosił pięcioletni plan obejmujący wytwarzanie, przesył, magazynowanie i połączenia regionalne. Ma on pokryć popyt na moc, który napędzają centra danych, produkcja półprzewodników i elektryfikacja transportu. Plan przedstawił Tan See Leng, minister siły roboczej i wiceminister handlu i przemysłu, podczas Singapore Energy Lecture.

Szczytowy popyt na moc osiągnął w sierpniu 8,6 GW. Autorzy planu zakładają, że do 2031 r. popyt wzrośnie do 9,9–13 GW, czyli nawet o około 50%. Tempo wyznaczy to, jak szybko nowe klastry zaawansowanej produkcji i centra obliczeniowe podłączą się do sieci. Aby utrzymać podstawowe dostawy, do 2031 r. ruszy pięć nowych elektrowni na gaz ziemny, co zwiększy moce wytwórcze o około 26% wobec około 12 GW w punkcie wyjścia. Gaz ziemny odpowiada już za około 95% energii elektrycznej w kraju.

Tan powiedział, że rozbudowa będzie „największą rozbudową naszej infrastruktury energetycznej od dziesięcioleci”. Dodał, że „najszybszy megawat będzie wygrywającym megawatem” i zapowiedział, że rząd jest gotów interweniować, jeśli siły rynkowe nie uruchomią mocy wystarczająco szybko.

Sieć, magazynowanie i dostawy paliwa

Na rozbudowę sieci Singapur zamierza przeznaczyć do 5,3 mld dol. w latach 2025–2029, jedenaście razy więcej niż w poprzednich pięciu latach. Program przewiduje siedem stacji transformatorowych do 2031 r. wobec czterech oddanych w poprzednim pięcioleciu, a linie wysokiego napięcia mają wydłużyć się z około 7 700 km do 9 100 km do 2030 r. EMA analizuje też plany ponad trzykrotnego powiększenia liczącego 31 mil systemu tuneli kablowych, z odgałęzieniami prowadzącymi bezpośrednio do dużych węzłów przemysłowych, w tym Tampines Wafer Fab Park. Magazyny bateryjne mają wzrosnąć z około 350 MWh do ponad 1 GWh do 2030 r., żeby wygładzać produkcję z fotowoltaiki i łagodzić przeciążenia w czasie modernizacji sieci.

Moce regazyfikacyjne wzrosną z 10 mln ton rocznie do 15 mln, gdy do 2030 r. zacznie działać drugi terminal importowy w Jurong Port. Urzędnicy analizują też rozbudowę głównego terminalu na Jurong Island, połączoną ze wzmocnieniem krajowej sieci gazociągów. Po stronie wytwarzania regulatorzy rozpatrują oferty złożone we wrześniowym przetargu na dodatkowe bloki gazowe, które mają wejść do ruchu handlowego do 2032 r.

Fotowoltaika osiągnęła 2,3 GWp mocy zainstalowanej. Kraj spodziewa się teraz przekroczyć cel 3 GWp na 2030 r. i podniósł ambicje do 4 GWp do 2035 r. Władze oceniają też pomysł zintegrowanego okręgu energetycznego na Pulau Tekong, który połączyłby elektrownie gazowe przystosowane do wodoru z terminalem importowym LNG i innymi niskoemisyjnymi instalacjami. Władze przygotują również osobne punkty przyłączenia na brzegu dla podmorskich linii energetycznych z sąsiednich krajów.

Dekarbonizacja i ryzyko dostaw

Tan zapowiedział, że Singapur „wykorzysta każdą możliwą niskoemisyjną ścieżkę energetyczną”, żeby zbudować docelowy miks wytwórczy na 2050 r., ale zastrzegł: „Nie będziemy dążyć do dekarbonizacji za wszelką cenę”. Ostrzegł też, że nacjonalizm surowcowy może zagrozić dostawom paliwa: „W sytuacji niedoboru kraje mogą przedkładać własne potrzeby wewnętrzne”.

Co dalej

Kolejne rundy konkurencyjnych przetargów na moce gazowe odbędą się, jeśli popyt przemysłowy to uzasadni. Trwają też studia wykonalności dla okręgu na Tekong i drugiego transgranicznego połączenia wysokiego napięcia.