Opóźnienia w przekazywaniu pacjentów przez ambulanse West Midlands rosną, we wrześniu stracono 32 810 godzin

Aidan Brown, dyrektor WMAS ds. transformacji usług i bezpieczeństwa pacjentów, powiedział zarządowi, że wcześniejsze nadzieje na poprawę osłabły. „Wielu z nas miało nadzieję, było optymistami, że pod koniec poprzedniego roku finansowego sytuacja zaczynała się poprawiać” – mówił. „Ale jesteśmy tak samo źli, jeśli nie gorsi, jak wtedy”. Dodał: „Pacjenci niewątpliwie ponoszą z tego powodu szkody”. Zarząd zgodził się podnieść ocenę ryzyka przypisaną do opóźnień w przekazywaniu pacjentów i przeprowadzić więcej analiz, co można zrobić.

Wrześniowe straty rosną do 32 810 godzin

Wrześniowe 32 810 straconych godzin to około 3,7 roku czasu pracy ambulansów. W kwietniu 2026 r. było to 20 194 godziny, czyli 2,3 roku. Tylko 28,5% wrześniowych przekazań zakończyło się w ciągu 15 minut. 22,7% trwało ponad godzinę.

W pierwszych sześciu miesiącach roku 2026/27 WMAS stracił na opóźnieniach 159 461 godzin operacyjnych, czyli 18,2 roku. Służba chciała ograniczyć straty do 83 288 godzin; tegoroczne opóźnienia były o 76 173 godziny większe od tego celu.

Zarządowi powiedziano, że opóźnienia „znacznie się pogorszyły od czerwca 2026 r., osiągając poziomy przekraczane wcześniej tylko podczas obciążenia systemu w 2022 r.”. Usłyszał też, że rok 2022 był najgorszym zarejestrowanym rokiem pod względem opóźnień w przekazywaniu pacjentów szpitalom. Zarząd odnotował, że Shrewsbury and Telford Hospital NHS Trust wykazał „trwałą poprawę” w przekazywaniu pacjentów.

Szkody u pacjentów i obawy świadczeniodawców

WMAS obsługuje sześć milionów ludzi w Shropshire, Herefordshire, Worcestershire, Staffordshire, Warwickshire, Coventry, Birmingham i Black Country. Na tym obszarze działa około 17 pełnych oddziałów ratunkowych. Krajowe wytyczne przewidują maksymalnie 45 minut na przekazanie pacjenta. Prezes WMAS Anthony Marsh napisał do kierownictwa NHS, pisząc o „poważnych obawach”, bo „żaden świadczeniodawca” nie planuje osiągnąć tego celu.

Jeden z członków zarządu opowiedział kolegom, że incognito jechał karetką i zobaczył, jak personel jednego nieujawnionego szpitala wywiera presję na ratowników, żeby trzymali pacjenta z tyłu pojazdu.

Badanie personelu pokazuje szkody

Badanie Unison wśród ponad 600 pracowników ratownictwa medycznego pierwszej linii w Anglii pokazało, że trzy na pięć osób twierdziły, że stan pacjenta pogarszał się pod ich opieką. Około 3% zgłosiło przypadki zgonów, bo pacjenta nie udało się wystarczająco szybko przekazać na oddział ratunkowy.

Blisko trzy czwarte respondentów czekało z tyłu karetki w kolejce do przekazania pacjenta, tyle samo czekało na korytarzu. Nieco ponad połowa, 52%, wiozła pacjentów na rentgen, tomografię komputerową lub inne badania, a potem wracała z nimi do karetki. Unison podał, że pacjenci spędzają do 12 godzin w pojazdach albo na szpitalnych noszach.

Sharan Bandesha, krajowy działacz Unison ds. ratownictwa medycznego, zaapelował o planowanie z myślą o obciążeniach przez cały rok, inwestycje w kadry i ratownictwo oraz działania uwalniające łóżka szpitalne. Departament Zdrowia i Opieki Społecznej uznał za „niedopuszczalne”, że pacjenci czekają w karetkach. Wskazał, że pilne działania obejmują rozbudowę centrów pilnej opieki i opieki środowiskowej.

Co dalej

Szefom WMAS powiedziano, że nadchodząca zima „prawdopodobnie przyniesie znaczne dalsze pogorszenie”. W raporcie dodano, że „mimo zapewnień” ze strony innych części NHS „nie było trwałej poprawy”.