Cyfrowe systemy graniczne rozprzestrzeniają się, ale władza pozostaje podzielona między państwa i dostawców

Najnowsze ostrzeżenie dotyczy zaufania

Pope powiedziała, że wprowadzające w błąd narracje rozchodzą się teraz przez media społecznościowe i generatywną AI.

Same fakty i liczby nie odzyskają zaufania publicznego. Na sesji otwierającej w Genewie Pope mówiła, że instytucje muszą słuchać i działać, nawet gdy to, co słyszą, jest niewygodne. Przekonywała, że fałszywe informacje zamieniają niepokój społeczny w podejrzliwość, a migrantów w cel ataków, a spadające zaufanie ogranicza współpracę między rządami. Technologia używana w systemach migracyjnych powinna chronić dane osobowe i zapobiegać dyskryminacyjnym uprzedzeniom, dodała.

Ponad 304 mln ludzi żyje poza krajem urodzenia, w tym 168 mln pracowników migrujących, a przekazy pieniężne wspierają około 1 mld osób, mniej więcej co ósmą osobę na świecie.

Kto naprawdę kontroluje system graniczny

Dostarczanie systemu granicznego to nie to samo co zarządzanie granicą. W wyjaśnieniu opublikowanym 2 listopada Kenya Today stwierdza, że prywatna firma dostarczająca technologię na lotniska nie przejmuje rządowego prawa do wpuszczenia, odmowy wjazdu, prowadzenia postępowania czy wydalenia podróżnego.

Autorzy rozdzielają pięć ról. Suwerenna władza decyduje, kto może wjechać lub wyjechać, i podejmuje ostateczną decyzję graniczną. Właściciel systemu lub instytucja zamawiająca określa program, zatwierdza użytkowników, ustala zasady przechowywania danych i nadzoruje umowę. Linie lotnicze przekazują informacje o pasażerach z wyprzedzeniem, ale nie decydują o wjeździe. Dostawca technologii instaluje system i utrzymuje go, może też przetwarzać dane na polecenie władzy, co nie czyni go decydentem. Audytorzy i organy ochrony danych sprawdzają, czy program spełnia wymogi prawne, finansowe, prywatnościowe i wydajnościowe.

W Stanach Zjednoczonych organem publicznym odpowiedzialnym za program biometrycznej kontroli wjazdu i wyjazdu jest U.S. Customs and Border Protection, a linie lotnicze, lotniska, wykonawcy i dostawcy biorą udział we wdrożeniu.

Ten sam podział widać w Europie. W unijnym systemie wjazdu i wyjazdu eu-LISA obsługuje system centralny, kraje uczestniczące stosują go na swoich granicach, a za kontrole graniczne odpowiadają władze krajowe.

Wdrożenia się rozprzestrzeniają

Wdrożenia posuwają się naprzód niezależnie od tego, kto ma jaką rolę. Nigeryjska służba imigracyjna zainstalowała dziewięć kamer nadzoru w stanie Taraba w ramach elektronicznego systemu nadzoru granic, podało 30 października Leadership.

Kamery są częścią trzeciego etapu federalnego projektu nadzoru elektronicznego na granicach. Ten etap ma objąć tereny bez stałej obsady imigracyjnej. Saratu Ibrahim, kierowniczka służby imigracyjnej w stanie Taraba, powiedziała, że dwa pierwsze etapy obejmowały budowę centrów kontroli w Jalingo, Gembu, Morofi i Sardauna, a system obejmuje teraz obszary samorządowe Sardauna, Kurmi i Takum.

Na Karaibach otwarte pozostają pieniądze i warunki. Saint Vincent i Grenadyny rozważają cyfrowy system zarządzania granicami, używany już w Saint Kitts i Nevis, a dostawca przedstawił formalną prezentację rządowi, podało 28 października St Vincent Times.

Delegacja z Saint Vincent, którą kierowała Michelle Forbes, stała sekretarz w resorcie odpowiedzialnym za bezpieczeństwo narodowe, imigrację i zarządzanie kryzysowe, pojechała do Saint Kitts i Nevis na ocenę na miejscu. Minister turystyki Kishore Shallow powiedział, że wcześniej w tym roku przyglądał się działaniu interfejsu i zaplecza systemu. Rząd nie ogłosił ostatecznej decyzji ani nie przyznał kontraktu. Nie podał też kosztów, finansowania, harmonogramu ani zasad ochrony danych.

Europa testuje monitoring mediów społecznościowych

Zgodnie z planem UE Frontex miałby stworzyć wewnętrzną strukturę do monitorowania mediów społecznościowych i zgłaszania treści, które według agencji ułatwiają nielegalny wjazd do krajów UE, podało 28 października POLITICO.

Frontex wystąpiłby o status zaufanego podmiotu zgłaszającego w ramach aktu o usługach cyfrowych (DSA). Status ten daje pierwszeństwo treściom, które agencja zgłasza platformom. Komisja Europejska chce podwoić budżet agencji w ciągu najbliższych siedmiu lat i rozszerzyć jej uprawnienia do deportacji. Henna Virkkunen, unijna komisarz ds. technologii, ogłosiła ten krok na spotkaniu sygnatariuszy kodeksu postępowania DSA w sprawie dezinformacji, gdzie pojawiły się pytania o wolność słowa, podało POLITICO.

Europosłowie są podzieleni. Benifei powiedział, że „Komisja proponuje teraz kopiowanie inwazyjnego śledzenia w internecie stosowanego przez ICE”, nawiązując do amerykańskiej agencji imigracyjnej Immigration and Customs Enforcement.

Inni są bardziej powściągliwi. Polski europoseł Piotr Müller powiedział POLITICO, że „mandat musi być precyzyjny” i że Frontex powinien ścigać przemytników i handlarzy ludźmi, a nie pilnować opinii o migracji. Irlandzka europosłanka Regina Doherty powiedziała, że władze potrzebują narzędzi przeciwko przemytnikom korzystającym z mediów społecznościowych, ale szczegóły muszą być właściwe i osadzone w jasnych ramach prawnych.

Co pozostaje nieznane

W przypadku Frontexu wniosek o status zaufanego podmiotu zgłaszającego musiałby sprawdzić organ krajowy, oceniając niezależność i kompetencje agencji. Jak ten przegląd miałby wyglądać w praktyce, nie jest jasne.

Pope ujęła ten test w jednym zdaniu. Zaufanie zdobywa się krok po kroku, powiedziała, a każde dotrzymane porozumienie i każda osoba potraktowana uczciwie wzmacniają współpracę.