Indie i Izrael jako jedyne zagłosowały przeciw projektowi ONZ o kontroli zbrojeń

Przewaga 180 do 2 zostawiła Indie i Izrael samymi przeciw 180 państwom przy tekście, który traktuje regionalne limity zbrojeń jako drogę do bezpieczeństwa.

Głosowanie

Pakistan i Białoruś złożyły projekt wspólnie. Jego tytuł brzmi „General and Complete Disarmament: Conventional Arms Control at the Regional and Subregional Levels”. Komitet Pierwszy przyjął go w poniedziałek 2 listopada: 180 głosów za, dwa przeciw i ani jednego głosu wstrzymującego się, w organie liczącym 193 członków.

Misja Pakistanu przy ONZ podała, że kraj „od dziesięcioleci przewodzi inicjatywom” w sprawie kontroli zbrojeń konwencjonalnych, środków budowy zaufania i rozbrojenia regionalnego. Bedi powiedział, że głos Indii był zgodny z wcześniejszym stanowiskiem kraju.

Izrael był drugim głosem przeciw. Według INSIGHTS IAS Izrael czasami sprzeciwiał się lokalnym limitom zbrojeń, biorąc pod uwagę bezpieczeństwo na wielu frontach.

Dlaczego Indie głosowały przeciw

Anmol Sher Bedi, pierwszy sekretarz Stałego Przedstawicielstwa Indii przy ONZ, przedstawił uzasadnienie głosowania. Powiedział, że kontrola zbrojeń konwencjonalnych jest sprawą globalną. Kraje nie powinny zajmować się nią przede wszystkim w ramach regionalnych i subregionalnych.

„Nie jesteśmy do końca przekonani, że należy się nią zajmować przede wszystkim w kontekstach regionalnych i subregionalnych”, powiedział Bedi.

Indie zaprotestowały też przeciw prośbie, by Komisja Rozbrojeniowa ONZ rozważyła opracowanie zasad regionalnych porozumień o kontroli zbrojeń konwencjonalnych. Bedi powiedział, że komisja przyjęła już dokumenty konsensusu w sprawie rozbrojenia regionalnego w 1993 roku oraz kontroli zbrojeń konwencjonalnych i rozbrojenia w 1999 roku. W 2017 roku dodała zalecenia dotyczące środków budowy zaufania w obszarze broni konwencjonalnej.

„To trzy dokumenty konsensusu w tej samej sprawie, w tym samym organie, który ma teraz zaczynać od zera”, powiedział Bedi.

Bedi pytał też, po co temat, który już długo omawiano, ma dostać kolejną rundę, „chyba że celem jest zajmowanie czymś maszynerii rozbrojeniowej ONZ”.

Akapit o Azji Południowej

Indie nie tylko zagłosowały przeciw całej rezolucji. Sprzeciwiły się także jednemu akapitowi, który odnosi się do propozycji kontroli zbrojeń konwencjonalnych w kontekście Azji Południowej.

Akapit ten odnotowywał z „szczególnym zainteresowaniem” inicjatywy w różnych regionach. Wymieniał konsultacje między niektórymi krajami Ameryki Łacińskiej i propozycje kontroli zbrojeń konwencjonalnych w Azji Południowej. Rezolucja mówi osobno, że kraje istotne militarnie oraz te o większych zdolnościach wojskowych mają szczególną odpowiedzialność za promowanie regionalnych porozumień bezpieczeństwa.

Zastrzeżenie Bediego dotyczyło geografii. Jego zdaniem obawy o bezpieczeństwo krajów wykraczają poza wąsko wyznaczone granice regionów.

„To zakłada, że obawy o bezpieczeństwo państw grzecznie kończą się na ich granicach regionalnych. Nie kończą się”, powiedział.

Dodał, że zachowanie równowagi w regionie lub subregionie wydaje się nierealne.

Co mówi rezolucja

Projekt opowiada się za działaniami regionalnymi i subregionalnymi. Kraje powinny przede wszystkim prowadzić kontrolę zbrojeń konwencjonalnych na tych poziomach. Uzasadnienie: większość zagrożeń dla pokoju i bezpieczeństwa w okresie po zimnej wojnie powstaje między krajami w tym samym regionie. Tekst wzywa do porozumień, które wzmacniają pokój i bezpieczeństwo regionalne, a zbrojenia i siły wojskowe utrzymują na najniższym możliwym poziomie.

Prosi też Komisję Rozbrojeniową ONZ o rozważenie opracowania zasad. Zasady te mogłyby służyć jako ramy dla porozumień regionalnych.

Co dalej

Projekt trafia teraz pod obrady całego Zgromadzenia Ogólnego, które ma go ostatecznie przyjąć.

Rezolucje Zgromadzenia Ogólnego zwykle nie są prawnie wiążące, ale mogą ustanawiać normy międzynarodowe i dawać podstawę do dalszych negocjacji o rozbrojeniu, gwarancjach bezpieczeństwa i regionalnej kontroli zbrojeń, podał Arab News.