Bosch wydziela chipy do osobnej dywizji. Do 2030 roku chce 5 mld euro

Dział chipów w środku Boscha

Nowa jednostka będzie się nazywać Semiconductors i zostanie w strukturach Boscha, a nie stanie się osobną spółką. Startuje w styczniu 2028 r.

Dziś biznes chipowy znajduje się w Mobility Electronics, która nadal będzie produkować elektroniczne jednostki sterujące do pojazdów. Baza produkcyjna jest już duża. Bosch prowadzi około 40 zakładów chipowych na świecie i zainwestował około 3 mld euro w fabryki waferów w Dreźnie i Reutlingen. Około 2 mld dol. wydaje na przestawienie zakładu w Roseville w Kalifornii na produkcję węglika krzemu. Firma ma też 10% udziałów w ESMC, wspólnym przedsięwzięciu pod przewodnictwem TSMC, które buduje fab w Dreźnie. Cel to około 5 mld euro rocznych przychodów z półprzewodników do 2030 r.

Sprzedaż mocy produkcyjnych na zewnątrz

Bosch chce klientów z zewnątrz. Planuje otworzyć swoje zakłady dla zewnętrznych odbiorców i rozwinąć działalność odlewniczą.

Robotyka, automatyka fabryczna, centra danych dla AI, telefony i urządzenia noszone to wymienione rynki docelowe. Bosch podaje, że jest czołowym dostawcą czujników MEMS, czyli czujników ruchu i ciśnienia używanych w smartfonach i robotach. Produkuje też chipy z węglika krzemu i układy na zamówienie do systemów zasilania.

„Wraz z powołaniem osobnej jednostki otwieramy nowy rozdział w naszej ponad 60-letniej historii półprzewodników”, powiedział Erik Rein, który kieruje biznesem chipowym Boscha.

Markus Heyn, wiceprzewodniczący, mówił o tym samym. Stwierdził, że czujniki firmy są „kluczem” do jej produktów i „podstawą technologiczną” innowacji klientów.

Oferta odlewnicza ma większe znaczenie niż katalog chipów. Otwarcie zakładów dla zewnętrznych odbiorców dałoby europejskim kupującym kolejne źródło dostaw. Sam Bosch ujmuje to tak, że mogłoby to pomóc zdywersyfikować europejskie dostawy chipów, podczas gdy firma szuka nowych rynków.

Arytmetyka subsydiów

Pytanie o skalę jest niewygodne. Praca opublikowana przez IMD 28 października szacuje amerykańską ustawę CHIPS Act na 52,7 mld dol., sumę, którą Kongres przeznaczył w 2022 r. To więcej niż 109 krajów zbiera w ciągu roku ze wszystkich podatków i innych dochodów.

Cel 5 mld euro Boscha zderza się bezpośrednio z tym porównaniem. Ten sam tekst podaje, że rządy ogłaszają dziś dwa razy więcej działań z zakresu polityki przemysłowej niż w 2020 r. Dodaje, że gospodarki spoza G20 od 2021 r. nigdy nie zdobyły więcej niż jednej trzeciej ogłoszonych nowych inwestycji zagranicznych typu greenfield. W 2025 r. pula ta sięgnęła prawie 1,4 bln dol. Autorzy zauważają też, że Kenia importowała w 2025 r. 4 618 produktów, z których tylko dziewięć było wartych ponad 250 m dol. To bariera rozmiaru rynku w jednym zdaniu.

Programy narodowe i tak rosną. Zestawienie Semiconductor Engineering opublikowane 3 listopada wymienia wśród niedawnych informacji z branży indyjski program Semicon 2.0 o wartości 13,4 mld dol.

Zalecenia IMD są skromne. Autorzy chcą, żeby rządy patrzyły na problemy tak jak biznes, nie opierały się wyłącznie na zakazach ani subsydiach, pozwoliły pionierom podejmować ryzyko i były gotowe zmienić kurs. Żadne z tych zaleceń nie wymaga programu wielkości CHIPS Act.

Dlaczego Europa robi to teraz

Producenci samochodów część jesieni poświęcili na zarządzanie niedoborami w czasie sporu wokół Nexperii. To pokazało, od jak niewielu dostawców zależy branża.

Polityka też się rusza. Tekst Transport & Environment opublikowany przez CleanTechnica 29 października wskazywał na porozumienie Francji i Niemiec w sprawie przebudowy unijnego przemysłu samochodowego. Tydzień później pojawiła się nieco słabsza wersja Parlamentu Europejskiego. Ten sam materiał podaje, że dwie trzecie nowych samochodów sprzedawanych w Chinach to auta elektryczne, a 40% sprzedaży ciężarówek tam to pojazdy elektryczne. Sam Ningde produkuje 300 gWh mocy baterii, więcej niż cała Europa. Te liczby są podstawą argumentu, że Europa potrzebuje własnych mocy, a nie tylko przepisów.

Na co patrzeć

Dywizja startuje w styczniu 2028 r. Cel na 2030 r. zależy od klientów, których Bosch nie wskazał.

Firma nie podała, ile zainwestuje w zewnętrzny biznes odlewniczy ani ile będzie pobierać od klientów zewnętrznych. Nie wymieniła też ani jednego zewnętrznego klienta. Te dwie liczby rozstrzygają, czy 5 mld euro to plan, czy nadzieja, i czy dostawca może zbudować europejskie moce chipowe bez stojącego za nim programu państwowego.