Milan Cortina miała 1,9 mld dol. budżetu operacyjnego, a Włochy dołożyły 4,2 mld dol. na infrastrukturę

Rachunek w dwóch częściach

Budżet operacyjny Milanu Cortiny wyniósł około 1,9 mld dol. Pokryły go głównie umowy na transmisje i sponsoring oraz sprzedaż biletów i pamiątek, podał The Week. Poza tym budżetem pozostały koszty inwestycyjne: nowe obiekty, modernizacja kolei i dróg.

Liczby publiczne i ogólne dotyczą różnych zakresów. Włochy przeznaczyły około 4,2 mld dol. publicznych pieniędzy na infrastrukturę, podał The Week. Yahoo Sports podało, że rząd włoski inwestuje w infrastrukturę ponad 1 mld dol., co jest węższą kwotą. DW oszacowało cały budżet na ponad 3,5 mld dol. (3 mld euro).

Według The Week były to najbardziej rozproszone geograficznie igrzyska w historii: 25 obiektów sportowych i sześć wiosek olimpijskich na obszarze około 8 495 mil kwadratowych. Mediolan i Cortina leżą prawie 250 mil od siebie drogą, czyli około pięciu godzin jazdy, podał Business Insider.

MKOl przekonuje, że igrzyska się zwracają, bo podnoszą rozpoznawalność miasta i przyciągają turystów, a część doniesień sugeruje, że Milan Cortina może dać 6 mld dol. impulsu gospodarczego, podał The Week. Większość miast gospodarzy nie notuje jednak dodatniego zwrotu z inwestycji. DW przytoczyło szacunek około 5 mld euro z turystyki i modernizacji infrastruktury, zaznaczając, że pozostaje szacunkiem.

Obiekty, które się spóźniły

Na kilka dni przed ceremonią otwarcia trwały jeszcze prace na hali Santagiulia w Mediolanie, nowym obiekcie do hokeja na lodzie za 292 mln dol., którego budżet zakładał 210 mln dol., podał The Week. W Cortinie tor bobslejowy za 131 mln dol. wymagał wycięcia wielowiekowych drzew, a burmistrz Gianluca Lorenzi dostawał z tego powodu groźby śmierci. Lorenzi mówił, że „projekt jest wartością dodaną dla Cortiny”.

NBC San Diego podało, że pozostawały pytania, czy tor saneczkowy uda się ukończyć na czas, a w odwodzie były Igls, St Moritz i Lake Placid. DW zauważyło, że wiele zimowych igrzysk borykało się z opóźnieniami budów i rosnącymi kosztami.

Victor Matheson, profesor ekonomii w College of the Holy Cross, powiedział stacji, że opóźniona hala lodowa to „niewybaczalne, zwłaszcza w przypadku obiektu wielofunkcyjnego”. Dodał, że miasto bez istniejącej hali raczej nie powinno w ogóle ubiegać się o organizację.

Dlaczego liczby wciąż się zmieniają

Badanie Uniwersytetu Oksfordzkiego wykazało, że miasta gospodarze przekraczały budżet średnio o 156% między 1960 a 2016 rokiem, podał The Week. Montreal w 1976 r. wyszedł 720% ponad prognozy.

The Week przypisało ten wzorzec częściowo rozrostowi imprezy: więcej konkurencji, zawodników, obiektów i widzów. Częściowo wynikał on z prób prześcignięcia poprzedników rozrzutnymi projektami i krótkimi harmonogramami budów, których często nie odzwierciedlały pierwotne oferty.

The Week oszacowało koszt Soczi 2014 dla Rosji na co najmniej 30 mld dol., o 289% więcej, niż zakładano w momencie składania oferty. Yahoo Sports podało, że Rosja zainwestowała w igrzyska w Soczi 51 mld dol. Przekroczenie budżetu w Montrealu zostawiło miastu 1,5 mld dol. długu, którego spłata zajęła prawie trzy dekady. Historyk sportu David Goldblatt powiedział The Week: „Mamy do czynienia z tego rodzaju nieustannym niedoszacowaniem kosztów”.

Robert Baade, ekonomista sportu, nazwał igrzyska „przedsięwzięciem, które wykrwawia pieniądze”.

Kto płaci i co wraca

Pekin wydał 40 mld dol. na letnie igrzyska w 2008 r. i wygenerował 3,6 mld dol. przychodów, według The Week. Londyn w 2012 r. wydał 18 mld dol. i wygenerował 5,2 mld dol.

Los Angeles było jedynym oferentem igrzysk w 1984 r. po Montrealu. Miasto postawiło na to, by większość konkurencji odbyła się w istniejących obiektach, i zakończyło imprezę z nadwyżką ponad 200 mln dol. przy przychodach 619 mln dol. Matheson powiedział DW, że podatnicy „niekoniecznie chcą utknąć z płaceniem za czyjąś imprezę”.

MKOl jest organizacją non-profit, a 90% przychodów z igrzysk trafia „prosto z powrotem do sportu i rozwoju zawodników, w tym do pomocy miastom gospodarzom”, podała stacja. Na Milan Cortinę przeznaczył 925 mln dol., nieco mniej niż 970 mln dol., które dał Pekinowi na 2022 r. Matheson powiedział, że komitet „naprawdę nie ma pieniędzy na organizowanie własnych imprez” i zależy od zaangażowanych partnerów gospodarzy.