NITI Aayog i TEXMiN podpisali deklarację o minerałach krytycznych. Indie budują pakiet za 40 mld dol.

Za indyjskim programem minerałów krytycznych stoją teraz krajowy ośrodek polityki i park badawczy. Najtrudniejsza część pozostaje otwarta. Firmy i zagraniczni partnerzy nadal nie wiedzą, które technologie dostaną priorytet.

Deklaracja intencji, nie umowa o finansowaniu

Członek NITI Aayog Gobardhan Das podpisał dokument podczas wizyty w IIT (ISM) Dhanbad. Tam 31 października zainaugurował Krajowe Sympozjum Minerałów Krytycznych i Pierwiastków Rzadkich (CMRE 2026).

Dokument wymienia cztery obszary pracy: wspólne badania i rozwój technologii; studia techniczne i strategiczne; wsparcie polityczne i instytucjonalne; budowę kompetencji i wymianę wiedzy. Obie organizacje opisują porozumienie w kontekście Krajowej Misji Minerałów Krytycznych (NCMM) oraz celów Aatmanirbhar Bharat i Viksit Bharat 2047. TEXMiN to Technology Translation Research Park przy IIT (ISM) Dhanbad. Działa w ramach Departamentu Nauki i Technologii, podał PSU Watch. Deklaracja nie podaje kwot, liczby etatów ani harmonogramu.

Pakiet polityk za 40 mld dol.

Powstająca polityka przemysłowa Indii wobec łańcuchów wartości minerałów krytycznych obejmuje ponad tuzin instrumentów regulacyjnych, finansowych i handlowych. Według komentarza Columbia Center on Global Energy Policy są warte blisko 40 mld dol.

Rozbudowa szła etapami. W 2023 r. Ministerstwo Kopalń wskazało 30 minerałów jako krytyczne dla indyjskiej gospodarki, kierując się znaczeniem gospodarczym i ryzykiem dostaw. Budżet Unii na 2024 r. zaproponował misję minerałów krytycznych. W styczniu 2025 r. powstała Krajowa Misja Minerałów Krytycznych. Jak przekonuje komentarz, strategię wyróżniają trzy cechy. Wsparcie obejmuje kilka etapów łańcucha wartości, nie tylko wydobycie. Zachęty dla producentów i subsydia dla konsumentów pobudzają popyt krajowy. Indie szukają dostaw za granicą, bo nadal są silnie uzależnione od importu.

Od wydobycia do całego łańcucha wartości

Das wykorzystał sympozjum, by przekonywać przeciw podejściu skoncentrowanemu na kopalniach.

Apelował o zintegrowany łańcuch wartości: poszukiwania i identyfikację, wydobycie i przetwarzanie, rafinację i rozwój materiałów, materiały zaawansowane oraz recykling i odzysk ze źródeł wtórnych. Wskazał też popiół lotny z węgla, czerwony szlam, odpady poflotacyjne i zużyty sprzęt elektroniczny jako źródła wtórne. Podkreślał potrzebę przekładania wyników badań na technologie o potencjale rynkowym.

Punkt odniesienia: Chiny

Punktem odniesienia są Chiny. CEPA szacuje ich udział w wydobyciu pierwiastków rzadkich na około 60%. Przetwarzanie i separacja to 90%. Produkcja magnesów trwałych to 94%.

Koncentracja nie kończy się na pierwiastkach rzadkich. Chiny kontrolują około 94% przetwarzania grafitu klasy bateryjnej i mniej więcej trzy czwarte rafinacji kobaltu. Pekin już pokazał, jak można tę pozycję wykorzystać. Nałożył kontrole eksportu na kilka metali ziem rzadkich i ciężkich pierwiastków rzadkich. To zmusiło część producentów samochodów do ograniczenia produkcji lub zatrzymania linii. Potem rozszerzył restrykcje na chińską technologię, materiał anodowy z grafitu i komponenty katod do baterii. Na spotkaniu w Busan w październiku 2025 r. prezydent USA Donald Trump i prezydent Chin Xi Jinping zgodzili się zawiesić część ograniczeń do listopada 2026 r. Zawieszenie przedłużono później do stycznia 2027 r. Międzynarodowa Agencja Energii podała, że restrykcje, gdyby w pełni je egzekwowano, mogą zagrozić 6,5 bln dol. rocznej produkcji w dalszych ogniwach łańcucha.

Tę lukę ma zmniejszyć indyjski pakiet polityk.

Polityka handlowa i indyjska propozycja trzeciej drogi

Waszyngton buduje własną architekturę. Według analizy Ernst & Young Stany Zjednoczone rozwijają dwustronne i regionalne ramy współpracy w minerałach krytycznych z Australią, UE, Indiami, Japonią, Meksykiem i innymi partnerami handlowymi.

Punktem zwrotnym może się okazać zawiadomienie USTR opublikowane w Federal Register w lutym 2026 r., twierdzi analiza. Zawiadomienie wprost rozważa skoordynowane podejścia, nie tylko cła. Komentarz Columbia przekonuje, że Indie mogłyby zająć pozycję trzeciej drogi w globalnym ekosystemie minerałów krytycznych. Byłaby inna niż model chiński oparty na kapitale państwowym i niż strategie zachodnie prowadzone względami bezpieczeństwa. W takim ujęciu Indie działałyby jako pomost przemysłowy. Wspierałyby dodawanie wartości w gospodarkach rozwijających się, a jednocześnie pomagały gospodarkom zaawansowanym dywersyfikować dostawy. Sukces zależy od koordynacji z zasobnymi w minerały gospodarkami rozwijającymi się, które chcą własnych mocy przetwórczych. Zależy też od gospodarek zaawansowanych, które gonią za bezpieczeństwem dostaw i celami przemysłowymi.

Na co patrzeć

Deklarowanym celem NCMM jest konkurencyjny w skali świata i odporny ekosystem minerałów krytycznych.

Polityka łączy wsparcie dla przetwórstwa w kraju z zabiegami o dostawy minerałów za granicą. Nowa deklaracja dokłada warstwę badawczą i szkoleniową. Dopóki nie pojawią się projekty i pieniądze, dla kopalń, producentów baterii i zagranicznych partnerów miarą będzie to, czy indyjskie moce przetwórcze rosną szybciej niż rachunek za import. Indyjska lista 30 minerałów krytycznych daje rządowi punkt wyjścia do liczenia.

Pierwsze decyzje finansowe misji będą następnym sygnałem do obserwowania.