Związek muzyków sprzeciwia się wnioskom Universal, Warner i Atlantic o oddalenie pozwu w sprawie licencji AI

Sprzeciw związku

Amerykańska Federacja Muzyków złożyła sprzeciw w federalnym sądzie w Nowym Jorku 4 września. Odpowiada w nim na wnioski o oddalenie pozwu złożone przez Universal Music Group, Warner Records i Atlantic Recording Corp.

Związek twierdzi, że umowy labeli z firmami AI pozwalają podawać nagrania jego członków do systemów AI w celach komercyjnych bez wynagrodzenia.

Spór dotyczy artykułu 21(a) Sound Recording Labor Agreement, czyli układu zbiorowego, który związek zawarł z wytwórniami. Artykuł 21(a) obejmuje to, co umowa nazywa nowym wykorzystaniem nagrania, czyli cel, którego układ poza tym nie reguluje.

AFM pozwała 5 czerwca, a 24 lipca złożyła zmieniony pozew. Zarzuca w nim, że spółki złamały SRLA, licencjonując nagrania członków firmom tworzącym muzykę z użyciem AI bez zapłaty i bez wskazania autorów. Universal udzielił licencji Udio, Warner zarówno Udio, jak i Suno. Universal wystąpił o oddalenie pozwu 5 sierpnia. Warner Records i Atlantic zrobiły to 14 sierpnia.

Argument labeli za oddaleniem

Wniosek Universal Music Group przekonuje, że artykuł 21(a) nie ustala własnej stawki. Czerpie ją z innej umowy AFM, która reguluje dane nowe wykorzystanie, twierdzi spółka.

Żadna taka umowa nie obejmuje użycia AI, argumentuje Universal, więc wynagrodzenie się nie należy. Wniosek posługuje się analogią filmową: jeśli nagranie z albumu jest licencjonowane do filmu, stawkę podaje umowa AFM dotycząca filmu. Dla AI, mówi Universal, takiej umowy nie ma. „Wynagrodzenie mierzone umową, która nie istnieje, to żadne wynagrodzenie”, napisali prawnicy spółki. Wniosek twierdzi, że przepis „wymagał więc od UMG zapłaty zera, UMG niczego nie złamał, a roszczenie upada już na podstawie samej treści pozwu”.

Warner Music Group, spółka matka, powiedziała sądowi w lipcu, że AFM wniosła pozew „w niewłaściwej próbie położenia sądowego palca na szali negocjacji”. Warner Records i Atlantic zastąpiły spółkę matkę w zmienionym pozwie złożonym 24 lipca.

W oświadczeniu dla Music Business Worldwide rzecznik Universal Music Group powiedział, że spółka „przewodzi ochronie praw i interesów artystów i autorów piosenek w erze AI”. Rzecznik dodał, że AFM wybrała drogę sądową w trakcie negocjacji zbiorowych.

Co argumentuje związek

AFM twierdzi, że artykuł 21(a) „można rozsądnie rozumieć na więcej niż jeden sposób”. Napisała, że „nie prosi sądu o przepisanie SRLA ani o uzupełnienie warunków, na które strony się nie zgodziły”.

Związek przekonuje też, że postanowienia SRLA o samplingu dają stawkę dla części spornego zachowania, bo obejmują wprowadzenie fragmentu nagrania do komputera w celu odtworzenia go w innym utworze. Nawet przy wykładni labeli, napisała AFM, „postanowienia o samplingu dają istniejące odniesienie do umownej zapłaty; co najmniej czynią oddalenie przedwczesnym”.

Związek dodaje, że efekty pracy Udio mogą trafić do zastosowań, które SRLA już reguluje, na przykład streamingu albo filmu, a te mają własne stawki.

Na konferencji 21 lipca prawnik AFM Eyad Asad powiedział sędziemu federalnemu Edgardo Ramosowi, że „w układzie zbiorowym nie ma stawki za użycie AI” i „nie ma umowy bazowej dla użycia AI”. Dodał: „Przyznaliśmy to”. Prawnicy Universal uczepili się tej odpowiedzi: „To przyznanie kończy sprawę”.

Sędzia Ramos naciskał labele, pytając, dlaczego nie mają płacić autorom muzyki. Powiedział, że Universal nie twierdzi, iż muzycy „nie mają prawa do niczego”. Zamiast tego, mówił, umowa wymaga, by spółka „usiadła z AFM albo z artystami i ustaliła, w jakim stopniu skorzystają oni z nowego wykorzystania”. Główny pełnomocnik Universal, Orin Snyder, odpowiedział: „Dokładnie”.

Związek wskazuje też na pozwy o naruszenie praw autorskich, które Universal, Warner i inne labele złożyły przeciw Udio i Suno 24 czerwca 2024 r. W tych pozwach spółki napisały, że firmy AI „zastępują pracę ludzkich artystów ogromnymi ilościami dźwięków stworzonych przez AI”, które „w istotny sposób rozwadniają pule tantiem wypłacanych artystom”. W piśmie AFM czytamy, że stanowisko labeli jest „szczególnie nie do utrzymania” wobec tego, co mówiły sądom w czerwcu 2024 r.

Umowy, które wywołały pozew

Universal Music Group zawarł ugodę i umowę licencyjną z Udio w październiku 2025 r. Z Suno się nie porozumiał.

Warner Music Group zawarł ugodę z Udio w listopadzie 2025 r., a kilka dni później jako pierwszy duży koncern porozumiał się z Suno. AFM zarzuca, że reprezentowani przez nią muzycy nie mieli udziału w pieniądzach z ugód. Związek wskazuje też na publiczne oświadczenia labeli o ugodach. Przedstawiały one umowy jako dowód „zobowiązania, by postąpić właściwie wobec naszych artystów i autorów piosenek” oraz „zwycięstwo społeczności twórców”. Warunki wypłat i liczba uczestników umów licencyjnych na AI nie zostały publicznie ujawnione.

Co dalej

AFM negocjuje już nowy układ zbiorowy z największymi wytwórniami. Warner Music Group mówi, że „AI jest w tych rozmowach na pierwszym miejscu”. Sprawa to American Federation of Musicians v. Universal Music Group and Warner Records w Sądzie Okręgowym USA dla Południowego Dystryktu Nowego Jorku.