Yingfa Ruineng otwiera w Indonezji fabrykę ogniw 7,5 GW, pierwszą poza Chinami

Chiński producent ogniw słonecznych Yingfa Ruineng zaprezentował 3 listopada w Indonezji fabrykę ogniw o mocy 7,5 GW, podał pv magazine. Zakład wytwarza ogniwa typu n z pasywacją tlenkową (TOPCon). To pierwsza zagraniczna baza produkcyjna spółki. Dochodzi do trzech fabryk w Chinach.

Firma podaje, że cztery zakłady mają łącznie 51,5 GW efektywnej zdolności produkcyjnej. W tym 45,5 GW to moce typu n TOPCon. InfoLink, firma badawcza branży PV cytowana przez pv magazine, uplasowała Yingfa Ruineng na drugim miejscu pod względem globalnych dostaw ogniw w pierwszym półroczu 2026, za Tongwei. Ten ranking jest kontekstem dla ruchu w Indonezji. Fabryka nie jest pierwszym krokiem za granicę małego gracza. Rozszerza biznes, który już dostarcza ogniwa w skali globalnej, a spółka przenosi część tego wolumenu poza Chiny. BCI, spółka zależna firmy, zorganizowała wydarzenie, na którym zaprezentowano zakład.

W oświadczeniu Yingfa Ruineng podała, że zakład ma być regionalnym centrum dostaw dla Azji Południowo-Wschodniej, Bliskiego Wschodu i innych rynków. Ma też wspierać indonezyjski program 100 GW fotowoltaiki oraz dążenie kraju do produkcji krajowej i lokalnego wkładu.

Kwestia lokalnego wkładu jest tu handlowa. Indonezyjski wymóg krajowego udziału, znany jako TKDN, skierował producentów modułów ku krajowym dostawom. Spółka twierdzi, że lokalne możliwości BCI mają pomóc indonezyjskim wytwórcom modułów go spełnić, z zastrzeżeniem certyfikacji produktu i wymogów regulacyjnych. Dla deweloperów, wykonawców i kupujących moduły lokalna produkcja ogniw oznacza krótsze trasy dostaw i bliższą współpracę techniczną, przekonuje firma.

Dlaczego ogniwa i dlaczego teraz

Moce ogniw to ta część łańcucha dostaw fotowoltaiki, którą najtrudniej przenieść przez granice. Leży między polisilikonem a modułami i odpowiada za większość przyrostów sprawności. Budowa w Indonezji daje Yingfa Ruineng wejście na rynki, gdzie chińskie moduły objęte są cłami lub zasadami lokalnego wkładu, bez wysyłania gotowych wyrobów z Chin. Podczas wydarzenia mówiono też o pasywacji półogniw, ogniwach ciętych na wiele części i ogniwach z kontaktem tylnym (BC). Spółka podaje, że rozwija obie platformy, TOPCon i BC. Twierdzi, że zakończyła wstępny, pełny proces wytwarzania modułów tandem perowskit/BC. To deklaracje z oświadczenia firmy, niepotwierdzone niezależnie wynikami pomiarów.

Zapowiedź z Indonezji to najnowsza inwestycja fabryczna w zestawie, który poza nią skłania się ku pojazdom elektrycznym i bateriom. 30 października CnEVPost podał, że Inpow Battery, spółka bateryjna grupy GAC, rozpoczęła produkcję w zakładzie w prowincji Chonburi w Tajlandii. Ceremonia 29 października oznaczyła pierwszy pakiet baterii trakcyjnych z linii. To pierwsza zagraniczna fabryka pakietów własnych GAC i pierwszy zakład Inpow poza Chinami.

Inpow podaje, że dostarczył ponad 300 000 pakietów baterii trakcyjnych, a pojazdy z jego bateriami przejechały łącznie ponad 10 mld km.

Tajlandia jest największym centrum produkcji samochodów w ASEAN. Oświadczenie Inpow wiąże zakład z celem 30@30, który zakłada, że pojazdy zeroemisyjne będą stanowić 30% produkcji do 2030 r., czyli ponad 700 000 samochodów osobowych elektrycznych. Firma planuje współpracę z Electricity Generating Authority of Thailand i innymi partnerami przy pojazdach, magazynowaniu energii i sprzęcie energetycznym.

Europa, Bułgaria i pytanie o cła

Chińscy producenci nie przenoszą się tylko do Azji Południowo-Wschodniej. CnEVPost podał 28 października, że GWM celuje w produkcję w pierwszym kwartale 2027 r. w zakładzie w Bułgarii, w ramach europejskiego rozwoju. Chińscy producenci samochodów mieli też pojechać do Pekinu na rozmowy o unijnych kwotach eksportu hybryd, według doniesienia CnEVPost z 2 listopada. To znak, że Bruksela i Pekin wciąż negocjują warunki wejścia chińskich pojazdów na wspólny rynek.

Po stronie baterii CnEVPost podał 30 października, że Xiaomi planuje inwestycję w dział baterii do aut elektrycznych Sunwody, idąc śladem Li Auto i zacieśniając więzi z krajowym dostawcą. 28 października ten sam serwis podał, że baterie półprzewodnikowe do humanoidalnego robota Iron firmy Xpeng weszły do małoseryjnej produkcji. To przypomnienie, że część budowanych mocy bateryjnych trafia do produktów innych niż samochody. Inwestycje zachodnie idą równolegle, a kwoty są większe.

The Guardian podał 3 listopada, że Drax, spółka z indeksu FTSE 250 i właściciel najbardziej zanieczyszczającej elektrowni w Wielkiej Brytanii, zawarł wartą 20 mld funtów umowę z inwestorem infrastrukturalnym Brookfield i platformą infrastruktury AI Radiant. Umowa obejmuje centrum danych o docelowej mocy ponad 1 GW na terenie zakładu Drax w North Yorkshire. Pierwsza faza ma działać od pierwszego kwartału 2028 r., z mocą obliczeniową do 100 MW. Drax podał, że inwestycja może przyciągnąć ponad 20 mld funtów (26,8 mld dol.). Wartość rynkowa spółki wzrosła na London Stock Exchange o prawie 9%, do niemal 3 mld funtów. To inwestycja przemysłowa innego rodzaju i pokazuje, że to samo przyłącze sieciowe można wykorzystać inaczej. Drax początkowo da grunt i dostęp do sieci krajowej przez istniejące przyłącza. Liczy, że od wczesnych lat trzydziestych będzie zasilać centrum danych bezpośrednio. Rząd zapowiedział, że Drax odegra w przyszłości „znacznie mniejszą rolę”, z dostępem jedynie do połowy obecnych subwencji w wysokości £2m dziennie w latach 2027-2031.

Dokąd idą pieniądze i maszyny

Inwestycje w czystą energię też zmieniają geografię. Ember, w raporcie omówionym przez pv magazine 3 listopada, ustalił, że hybrydowe elektrownie wiatrowo-słoneczno-bateryjne mogłyby pokryć do 90% typowego profilu zapotrzebowania Kazachstanu. Koszt dostaw byłby poniżej 60 dol./MWh, średnio 56 dol./MWh w 15 lokalizacjach, wobec 70 do 170 dol./MWh dla nowego węgla. Analiza symulowała 1 875 konfiguracji godzina po godzinie przez 30 lat życia projektu. Zapotrzebowanie na energię elektryczną w Kazachstanie wzrosło w ciągu ostatnich pięciu lat o 16%. W 2025 r. węgiel wciąż dawał 62% generacji, bloki mają średnio ponad 50 lat, a od stycznia do lipca tego roku doszło do 891 awarii.

Po stronie popytu Meta zawarła umowę, która ma pomóc sprowadzić do Missouri niskoemisyjną cementownię, podał Canary Media 30 października. To jedna z kilku firm technologicznych kupujących czystą produkcję przemysłową, a nie tylko zieloną energię. CleanTechnica, powołując się na NRDC, podała 2 listopada, że finansowanie transportu z dwupartyjnej ustawy infrastrukturalnej skończyło się 30 września 2026 r. Krótkie przedłużenie obowiązuje do 11 grudnia 2026 r. i nie obejmuje 36,8 mld dol. zaliczkowanych środków, które wsparły prawie 70 000 projektów transportowych.

Nie każda historia inwestycyjna dotyczy ekspansji. SUSE zlikwiduje około 10% z 1 900 etatów na świecie, powiedział w wewnętrznym mailu prezes Dirk-Peter van Leeuwen. Pierwszy podał to The Register, a heise online omówił 2 listopada. Van Leeuwen napisał, że „automatyzacja i AI zasadniczo zmieniają sposób pracy firm software’owych”, a struktura organizacyjna i kosztowa SUSE „nie poprowadzą nas z powodzeniem w przyszłość”. Objęci zwolnieniami mają zostać poinformowani do środy. Indywidualne rozmowy startują na początku przyszłego tygodnia, a reszta załogi pozna strategię na 2027 r. 16 listopada.

Kapitał płynie też do nowszej infrastruktury. Tech.eu podał 3 listopada, że mediolański CyberKord pozyskał 2,7 mln euro w rundzie pre-seed prowadzonej przez 360 Capital, z udziałem Plus Partners, Addendum Capital i Vento. Platforma automatyzuje działania informatyczne i bezpieczeństwa, korzystając z cyfrowego bliźniaka infrastruktury firmy. OpenAI podpisało umowy z podmiotami z Abu Zabi obejmujące energię, administrację i inwestycje, podał CNBC 2 listopada. Wśród nich jest porozumienie z ADNOC i G42 o wdrożeniu modeli w operacjach ADNOC, gdy laboratorium szuka do 20 mld dol. w rundzie współprowadzonej przez inwestorów z ZEA.

Dla budujących zakłady wspólny wątek to lokalizacja. Indonezyjskie ogniwa Yingfa Ruineng, tajskie pakiety Inpow i bułgarska linia GWM stawiają produkcję bliżej rynku, który kupuje gotowy produkt. Każdy z tych zakładów jest pierwszym takim obiektem firmy poza Chinami. Czy moce są potrzebne, to osobne pytanie. Ceny ogniw i nadpodaż baterii ścisnęły marże w całym łańcuchu. Platforma 51,5 GW oparta na TOPCon niesie realne ryzyko, jeśli przejście na tandem przyjdzie szybciej, niż się oczekuje. Najmniej niezależnych dowodów jest na razie za deklaracją o perowskitach i ogniwach BC.