Indie podpisały pakt badawczy o minerałach krytycznych. Publiczne pieniądze idą na przetwórstwo

Pakt badawczy, nie kopalnia

Deklaracja jest celowo wąska. Obejmuje wspólne badania, studia techniczne i strategiczne, wsparcie dla polityki oraz budowę kompetencji.

Istotne jest to, gdzie trafią pieniądze. Łańcuchy dostaw pękają na zdolnościach rafinacji i separacji, nie na rudzie. Państwowe finansowanie, które dociera do przetwórstwa, zmienia to, kto może sprzedawać gotowe materiały do magnesów, baterii i uzbrojenia. Dla kupujących w Europie, USA i Indiach praktyczne pytanie brzmi: czy nowe zakłady ruszą, zanim wygaśnie zawieszenie chińskich kontroli eksportu.

TEXMiN to Technology Translation Research Park przy IIT (ISM) Dhanbad. Deklarację podpisano podczas wizyty członka NITI Aayog, profesora Gobardhana Dasa. 31 października otworzył Krajowe Sympozjum Minerałów Krytycznych i Pierwiastków Rzadkich (CMRE 2026). Przekonywał, że potrzebny jest zintegrowany łańcuch wartości, od poszukiwań przez wydobycie, przetwórstwo, rafinację i materiały zaawansowane po recykling, a nie podejście skoncentrowane na kopalni. Wymienił też popiół z węgla, czerwony szlam, odpady poflotacyjne i zużyty sprzęt elektroniczny jako źródła wtórne warte odzyskiwania.

Pieniądze, które już są na stole

Indyjska polityka przemysłowa wobec minerałów krytycznych opiera się na ponad tuzinie instrumentów regulacyjnych, finansowych i handlowych o wartości blisko 40 mld dol., podaje Center on Global Energy Policy (CGEP). W 2023 r. Ministerstwo Kopalń wskazało 30 minerałów jako krytyczne. W styczniu 2025 r. powstała Krajowa Misja Minerałów Krytycznych (NCMM). CGEP przekonuje, że trzy cechy odróżniają Indie od innych producentów z grupy krajów o niższych i średnich dochodach. Rząd wspiera kilka ogniw łańcucha wartości, nie tylko wydobycie. Do tego dołącza zachęty po stronie popytu i działania na rzecz dostaw z zagranicy.

Dlaczego przetwórstwo jest wąskim gardłem

Chiny odpowiadają za około 60% wydobycia pierwiastków rzadkich, 90% przetwórstwa i separacji oraz 94% produkcji magnesów trwałych, pisał CEPA. Różnica między pierwszą a drugą liczbą jest tu najważniejsza.

CEPA szacuje chińską kontrolę nad przetwórstwem grafitu klasy bateryjnej na około 94%, a nad rafinacją kobaltu na około trzy czwarte. To zależności przetwórcze, nie geologiczne. Nota Shinhan Securities cytowana 2 listopada podawała, że USA są w 100% uzależnione od importu galu i indu. W przypadku bizmutu jest to 92%, antymonu 91%, a cynku 73%. Międzynarodowa Agencja Energetyczna szacuje, że chińskie ograniczenia, gdyby były w pełni egzekwowane, mogłyby zagrozić 6,5 bln dol. rocznej produkcji w dalszych ogniwach łańcucha, podała CEPA.

Na co patrzeć

Huta Project Crucible firmy Korea Zinc w Tennessee, warta 7,4 mld dol., ma rozpocząć budowę w 2027 r., a produkcję etapami w 2029 r. Ma wytwarzać 13 minerałów strategicznych, w tym german, gal i antymon. Park Kwang-rae z Shinhan mówił, że amerykański kredyt 45X na zaawansowaną produkcję zaczyna się zmniejszać od 2031 r. i wygasa w 2034 r. Okno największych korzyści to więc lata 2029 i 2030.

Ważny jest też kalendarz po stronie chińskiej. Prezydent USA Donald Trump i prezydent Chin Xi Jinping uzgodnili w październiku 2025 r. w Busan zawieszenie części ograniczeń do listopada 2026 r. CEPA podaje, że zawieszenie przedłużono później do stycznia 2027 r. Sporne jest też, które minerały kwalifikują się do wsparcia. Lista amerykańska liczy 60 surowców, o 10 więcej niż w 2022 r., a UE wskazuje 34 materiały krytyczne i 17 strategicznych.