Badanie mózgu z McGill: strach zaciera granicę między zagrożeniem a bezpieczeństwem

Pracą kierowali badacze z Douglas Research Centre przy McGill oraz z University of Toronto-Scarborough. Użyli rzeczywistości rozszerzonej i obrazowania mózgu na żywo, żeby obserwować, jak myszy zapisują pamięć środowisk groźnych i nieszkodliwych. ScienceDaily opisało wyniki 3 listopada.

Zwierzęta nauczono kojarzyć jedno otoczenie z zagrożeniem, a drugie z bezpieczeństwem. Nie wytworzyły jednak coraz wyraźniejszych wzorców neuronowych dla obu sytuacji. Aktywność hipokampa zaczęła się zamiast tego pokrywać. Zdaniem badaczy taka reakcja może być użyteczna: informacja o zagrożeniu jest szybciej dostępna, gdy otoczenie jest niejednoznaczne.

„Nasze wyniki sugerują, że strach może zacierać granicę między zagrożeniem a bezpieczeństwem, a nie ją wyostrzać”, powiedział ScienceDaily starszy autor Mark Brandon, profesor nadzwyczajny w Katedrze Psychiatrii McGill i badacz w Douglas. „To może zmienić sposób, w jaki naukowcy myślą o lęku i PTSD”.

Myszy przenoszone między pokojami

Najbardziej wyróżnia się sama aparatura. Zespół zbudował arenę, w której obrazy i dźwięki przenosiły zwierzęta między wirtualnymi środowiskami bez fizycznego ruchu. Miniaturowe mikroskopy śledziły przy tym setki neuronów w hipokampie, obszarze związanym z uczeniem się i pamięcią. Robert Rozeske, adiunkt w Katedrze Psychologii University of Toronto i pierwszy autor, powiedział, że metoda dawała „obraz mózgu przełączającego się z chwili na chwilę między konkurującymi mapami pamięci o zagrożeniu i bezpieczeństwie”. Jak dodał, konwencjonalne eksperymenty warunkowania strachu zwykle tego nie pokazują.

Do wniosku klinicznego trzeba podchodzić ostrożnie. Badanie prowadzono na myszach, a związek z lękiem i PTSD u ludzi jest hipotezą, którą autorzy stawiają, a nie wynikiem, który pokazują. Relacja ScienceDaily nie podaje danych z badań na ludziach ani wyników próby klinicznej.

Inne prace o mózgu z tego tygodnia

Badanie strachu to jeden z kilku wyników z dziedziny neuronauki z ostatniego tygodnia. 29 października ScienceDaily opisało kierowane przez McGill badanie w Science Advances, w którym zmierzono aktywność mózgu w paśmie beta u 25 osób ze schizofrenią i 25 zdrowych osób z grupy kontrolnej. W grupie pacjentów sygnały były słabsze i wolniejsze. Osoby z największymi nieprawidłowościami miały też więcej trudności z oceną kolejności bodźców wzrokowych i dźwiękowych oraz bardziej chaotyczną mowę.

Również 29 października ScienceDaily omówiło badanie z Neurology obejmujące 12 772 dorosłych z Brazylii obserwowanych przez około osiem lat. Najwięksi konsumenci słodzików niskokalorycznych i bezkalorycznych mieli o 62% szybszy spadek pamięci i zdolności myślenia, co odpowiada około 1,6 dodatkowego roku starzenia się mózgu. Autorzy, w tym Claudia Kimie Suemoto z University of São Paulo, podkreślili, że wynik pokazuje zależność, a nie dowód na przyczynę. 27 października James McPartland z Yale wraz ze współpracownikami opublikował w Nature Mental Health pracę o reakcjach EEG na twarze u około 400 dzieci z autyzmem. Użyto wszystkich 128 elektrod, a nie kilku punktów pomiarowych. Osobno Roger Abounader z UVA opisał przedkliniczne podejście do glejaka, łączące skupioną ultradźwięki, nanocząstki i mikroRNA, w relacji ScienceDaily z 1 listopada.

Poza laboratorium Aspen Neuroscience i Bambusa pozyskały finansowanie, o czym Endpoints News poinformowało 30 października. Google i Stanford Accelerator for Learning uruchomiły 26 października „Polar Peaks”, grę edukacyjną o sztucznej inteligencji dla uczniów w wieku od 11 do 14 lat, zbudowaną wokół konektomiki.

Live Science poinformowało 31 października, że miesiąc treningu VR dwa razy w tygodniu pomógł studentom University of Trento świadomie śnić. Badanie ukazało się 28 września w Frontiers in Psychology.

Wynik z McGill nie zmienia jeszcze leczenia. Zmienia to, czego badacze szukają w hipokampie.